Yıllar önce hem ailesi öldürülmüş hem de arkadaşlarından kopan Irmak kaçırıldığı yerden kurtulmuştur fakat önünde aşılması gereken bazı engeller, geçilmesi gereken bazı sınavlar vardır. Acaba Irmak bunların hepsinin üstesinden gelebilecek mi?

Bazı sesler vardır... Sadece kulakta değil ,kalpte yankılanır.

Kanlı hayattan aşk hayatına geçiş…

Nefretten aşka…

“Bende sana fazla bayılmıyorum zaten.” dedi. “Bayılmıyorsan babamın teklifini kabul etme o zaman!” diye yükseldim. “Çocuk değilim ben korumaya falan ihtiyacım yok.” dememle güldü. “Hareketlerine bakılırsa pek de çocuktan kalır farkın yok.” dedi.

Gizemli bir serüven olacak.

Nefretten aşka…

Hayat bazen seçim değildir. Sana çizilen yolu yürürsün… Ta ki o yol seni geri dönülmez bir yere götürene kadar. Ben Kumsal. Ve bazı şeyleri bilmemem gerekiyordu. Ama öğrendim. Geçmiş sandığım gibi susmadı. Gerçekler saklanmadı. Ve bazı kapılar… açıldıktan sonra asla kapanmaz. Bu sadece bir başlangıç. Ve bazı başlangıçlar… yasaktır.

Bu hikayeyi yazarken kendime defalarca aynı soruyu sordum: Bir insan, karanlığa gerçekten aşık olabilir mi? ben Defne Bryce Onun dünyası benimkinden tamamen farklıydı. Ben ışığı arıyordum, o ise karanlığın ta kendisiydi. Ama bazen insan, en çok kaçması gereken şeye en hızlı şekilde yaklaşır. Bu sadece bir hikaye değil. Bu, gücün insanı nasıl değiştirdiğinin... Ve aşkın, en güçlü sandığımız insanı bile nasıl zayıflatabildiğinin hikayesi. Belki de en korkutucu olan şey, Onun kim olduğu değildi... Benim ona rağmen onu sevmeye devam etmemdi.

Babası örgüt lideri olan Lara, geçen yaz babasının bas dusmani tarafindan kaçırıldığı için babası Laraya bir koruma tutmaya karar vermiştir.Üniversite hayatına yeni atılacak olan genç kız, İstanbul’da koruması Karan Sancaktar ile aynı evde yaşamak zorundadır.İlk başlarda Karan ve Lara çok iyi anlaşırlar,fakat Lara üniversiteye başladığında işler değişir.. Lara üniversitede bir çocuklar tanışır fakat Karan gün geçtikçe Laraya daha da takıntılı olmaya başlar. Lara ise Karanın gün yüzüne çıkaracağı haberlerden ve yapacaklarından habersizdir…

bazı vedalar hiçbir kelimeye sığmaz sadece bir gülümsemeyle saklanır

Babası bir örgüt lideri olan Lara Bozcu, geçtiğimiz yaz babasının ezeli rakibi tarafından kaçırılır.Bunun üzerine babası Larayı koruması için Karan Sancaktar ile iş birliği yapar. Üniversite hayatına yeni atılacak genç kız, Karan ile İstanbulda aynı evde yaşamaya başlar. Üniversitede Barlas ile tanışır ve birbirilerine çabucak ısınırlar. Barlas ve Lara giderek yakınlaşırken Laraya takıntılı olan Karan bazı gerçekleri gün yüzüne çıkarmak için büyük bir savaş içerisine girer. Lara’nın bilmediği şey ise Barlas’ın kim olduğu ve arkasında ne tür gerçeklerin yattığıdır…

"Bazı masallar prensesin kurtarılmasıyla başlar, bazıları ise canavara teslim edilmesiyle..." Gece, hayatı boyunca bir cam fanusun içinde, fırtınalardan uzakta büyütüldü. On sekizinci yaşının karanlığında, duru güzelliği ve narin ruhuyla hiç bilmediği bir dünyanın kapısından içeri adım attığında; geri dönüşü olmayan bir yola girdiğinden habersizdi. O, geceye ait olmayan bir beyazlıktı; ta ki ülkenin korkulu rüyası Aslan Çetesi’nin lideri Karan ile göz göze gelene kadar. Karan... Bakışları denizlerin derinliği kadar soğuk, kalbi bir labirent kadar karmaşık adam. Gücüyle diz çöktüren, acımasızlığıyla nam salan bir lider. Onun dünyasında zayıflığa yer yoktu, narinliğe ise asla. Ancak kucağına düşen bu ürkek kız, Karan’ın titizlikle ördüğü duvarlarda hiç beklemediği çatlaklar açacaktı. Bir yanda çelikten bir disiplinle yönetilen, kanla yazılmış kuralları olan beş kişilik bir çete; diğer yanda bu karanlık krallığın içine fırlatılmış, titreyen bir kurban. Gece, bu vahşi ormanda ya ezilip yok olacak ya da korkularını bir kenara bırakıp o tahta oturacaktı. Karanlık ona boyun mu eğdirecek, yoksa o mu karanlığın kraliçesi olacak? Korkuyla başlayan bir esaret, sadakatle sınanan bir güç savaşı ve imkansız bir aşkın küllerinden doğan bir kraliçelik hikayesi...

Zoraki bir evlilik. İki farklı insan, Nefretle başlayan her şey Neden aşkla biter?

Babasının cenazesine giden çağla babasının ortağı olan demirle karşılaşmadan önceye kadar her şey sıralandı ta ki onu görüp olanlardan sonra...

"Bu okulda güneş, ben izin verdiğim sürece doğar." Gece Doğan, hayatının en büyük hatasını yaparak yeni okuluna adım attığında, kapıda onu karşılayacak olanın sadece bir eğitim yuvası değil, karanlık bir krallık olduğundan habersizdi. Okulun koridorları, kuralları ve hatta müdürün emirleri bile tek bir ismin etrafında dönüyordu: Araz Soykan. Araz, okulun sadece en korkulan öğrencisi değil, aynı zamanda herkesin kaderini elinde tutan bir "Sahip"ti. Gece, sessiz ve duygusal yapısıyla bu kaosun içinde görünmez olmayı umarken, okulun ilk gününde Araz’ın dikkatini çekerek tüm dengeleri bozdu. Araz, onu koruması altına aldığında aslında bir kalkan değil, bir kafes inşa ediyordu. Peki, bu zoraki yakınlık zamanla bir oyuna mı dönüşecekti, yoksa Gece kendi karanlığını Araz’ın gölgesinde mi bulacaktı? Kurallar netti: Bana ait olursan hayatta kalırsın. Kaçmaya çalışırsan, gölgem altında ezilirsin. Gece, okulun sahibine karşı oyun oynamaya cesaret edebilir miydi?

Tesadüfen aşklara inanır mısınız?

Selamlar. 14 yaşındayım ve bu benim ilk kitabım olucak. Beni takip etmeyi unutmayın 🌸✨

Efser, gündüzleri saygın bir psikolog olarak insanların travmalarını çözmeye çalışan sakin ve kontrollü bir kadındır. Kırılmış zihinleri onarır, insanlara yeniden tutunacak bir hayat kurmaya çalışır. Ancak geceleri aynı şehirde bambaşka bir kimliğe bürünür: “Sessiz İnfaz.” Kimliği bilinmeyen bu gölge, sistemin cezalandıramadığı suçluları hedef alır. Onun için bu bir intikam değil, bozulmuş olanı ortadan kaldırma yöntemidir. Gündüz iyileştirir, gece yargılar. Zamanla Efser’in inandığı çizgi bulanıklaşmaya başlar. Kimin gerçekten suçlu olduğu, kimin gerçekten “iyileşemez” olduğu sorusu artık sandığı kadar net değildir. Adaletin sınırı, kendi zihninin içinde çatlamaya başlar. Bu sırada yeraltı dünyasının güçlü isimlerinden Ilgaz Tura devreye girer. Kendi örgütünü yöneten Ilgaz, düzeni kaosla değil kontrolle sağlamaya inanır. “Sessiz İnfaz” adı ona ulaştığında bunu bir efsane sanır, ancak araştırdıkça bunun kontrolsüz bir güç değil, bilinçli bir karar mekanizması olduğunu fark eder. Ve ilk kez şu soruyla karşı karşıya kalır: Bu kadın bir tehdit mi, yoksa sistemin bıraktığı boşluğu dolduran tek gerçek cevap mı? Başta birbirlerinin karşısında duran Efser ve Ilgaz, zamanla aynı gerçeğe farklı açılardan baktıklarını fark eder. Onları yok etmek isteyen yapılar büyüdükçe, iki taraf da istemedikleri bir zorunluluğun içine çekilir: işbirliği. Güvenin olmadığı, herkesin birbirini test ettiği bu ortaklıkta tek bir şey kesindir—aynı hedefi paylaşsalar bile yöntemleri birbirini her an yok edebilecek kadar tehlikelidir. Efser’i ortadan kaldırmak için değil, anlamak için izlemeye başlayan Ilgaz; Efser’i de kendi örgütünün baskısından çıkarmaya çalışan tek kişiye dönüşür. Ama bu yakınlaşma, sadece dış dünyadaki düşmanları değil, kendi içlerindeki karanlığı da büyütür. Bu hikâye iyi ile kötünün savaşı değildir. Bu hikâye, iki farklı karanlığın, iki farklı adalet anlayışının ve iki kırık zihnin birbirini çözmeye çalışırken kendini kaybetmesinin hikâyesidir. Ve asıl soru şudur: Adalet gerçekten var mıdır, yoksa herkes sadece kendi karanlığını mı savunuyordur?