Söyleyemediklerimi yazıyorum. Her dize, içimden kalan bir iz. ✍🏻🤍

YÜREĞİMDEN DÖKÜLEN KELİMELERLE BİR ŞİİR DERLEMESİ...

Mürekkebin siyah yaşı beyaz umutları.

İçimden geçen tüm şiirler

YÜREĞİMDEN DÖKÜLEN KELİMELERLE BİR ŞİİR DERLEMESİ...

Ac? ge�mi?in getirdi?i yara izleri,

Nas?r tutmu? ellerimde h�z�nl� �izgiler,

?�imde a�?lan koca bir bo?luk,

Kalbimden kalemime d�k�lenler...

Şair` in içinden taşan duygular

kendimce bir şeyler karaladığım , kendi kücük dünyamdan küçük şiirler :) iyi okumalar

Şiir kitabından seçmeler

Yaln?zl?k, insan?n kalabal?klar?n i�inde bile kendine yabanc? kald??? o sessiz yere yaz?lm?? ?iirlerden olu?uyor.

Kendi çapımda şiir yazıyorum, ne zaman bölüm geleceği bilinmez ilham geldiğinde yazar atarım.

Hayatın sıradan akışı içinde kaçırdığımız fısıltıları, sessizliğin inceden inceye biriktirdiği duyguları ve zamanın ruhumuzda bıraktığı izleri kaleme alan bu eser; okuyucusunu kendi iç dünyasında uzun ve dingin bir yolculuğa davet ediyor. Hüzün ile umudun, yalnızlık ile kalabalığın buluştuğu bu mısralar; kalbinizin en saklı köşelerine dokunmak ve adını koyamadığınız hislere tercüman olmak için yazıldı. Şiirin sıcak sığınağına hoş geldiniz.

Her konu dahil şiir kitabı

Şiirleri hissedenlere...

"Bir kalbin en Nazenin hâlinden dökülen mısralar."

Bir şans verip kitabıma bakarsanız gerçekten çook mutlu olurum🫶💕 Kitabı, belli bir türe bağlı kalmadan yazdığım şiirlerden oluşuyor. Benim için şiir, biraz da günlük gibi. Gelişmek istediğim bir konu. Umarım beğenirsiniz╹◡╹）

Bir yerlerde doğdum. Bir yerlerde büyüdüm. Hiçbirinizinkinden kolay değildi yaşadıklarım. Hiçbirinizinkinden zor değildi. O yüzden anlarsınız beni, Tanımlara sığmasın isterim özetim. Ben bazen bir ses, Bazen önseziyim. Ben kalem tutan elden ziyade, Kağıttaki mürekkep lekesiyim.

Bir şey olsa olsa en fazla olmazsa olmazına evriliyor, Olmasını dilediğine ya da olması gerekene değil. Eski tip radyolar gibi Ve hatta tüm mekanik / elektronik gibi İnsan ilişkileri de kurcaladıkça elinde kalıyor. Kendi kendini kurcalamalı insan, Beyninin her kıvrımını, her çıkmaz sokağını. Bozuk deseler de çekmemeli her kanalı. Ve hatta kurcaladıkça gerçekten de bozmalı ki Olmazsa olmazına evrilsin. Olması gerekene ya da olması dilenene değil.

Her yarım kalmış ya da öksüz bırakılmış hece, imkânsızı zorlar. Bu satırlarda kendinizden bir iz bulacağınıza inanıyorum.

Güzçiçeği`ne gazeller

Onyedi ye hayran kaldım Onsekizin çirkinliğine Onaltının yetersizliğinden de bir o kadar nefret ettim

Kendime göre yazıyorum.

Birkaç yudum şiir içtim, Duygusalım bu gece, dokunmayın...

Attığın adımlar seni nereye götürüyor? Renklerin anlamı gerçekten var mı? Doğru dediğin şey, gerçekten doğru mu? Kendinden kaçarken, kendini bulabilir misin? BELKİ DE BU KİTAP, SENİN KENDİNE ATTIĞIN İLK ADIMDIR. Sözlerin iyileştirebileceğine inanıyorum. Yazdıklarım bir umut, bir farkındalık, belki de karanlıkta atılmış küçük bir ışık olsun istedim. Eğer bu satırlar sana dokunduysa, bu yolculuk birlikte anlam kazandı.

"Bazı cümleler noktaya ulaşamaz. Bazı insanlar vedasını tamamlayamaz. Bazı şiirler ise bitmez; çünkü onları tamamlayacak kelime hiçbir zaman bulunamaz. Elinizdeki sayfalar, işte o yarım kalan şiirlerin izidir."