Burada şiir yazıyorum sizde beğenirseniz sevinirim...

Hayatımın dönüm noktası olan sınava yaklaşırken yazdığım şiirler

Bir kitap değildir bir şiirdir

Bazı sevdalar kavuşarak değil, eksilerek büyür. Bu sayfalarda yalnızca şiirler değil; suskunluklar, yarım kalan cümleler ve söylenemeyen vedalar var. Karadeniz`in sisine karışan umutlar, taş köprülerde bekleyen yürekler, bir örgüye sığan sevgi, küle dönen hayaller... Her dize, tamamlanamayan bir hikâyenin izini taşır. Belki de bazı şiirler okunmak için değil, hissedilmek için yazılır. Hoş geldin... Belki sen de kendi yarım kalan dizeni burada bulursun.

Sözlerini yaraya,dizelerini suskunluğa diker. Bütün şiirler bana aittir.

Şiirlerimle size hayat vermeye geldim 😊

Herkes kalabalığı suçluyor, kimse yalnız kalmaya cesaret edemezken.

Önsöz Bazı duygular, ne dile gelir ne de tamamen unutulabilir. Sadece bir boşluk olur içimizde, adına ne aşk diyebiliriz tam olarak ne de yalnızlık... “ Söyleyemediklerim”, tam da bu boşlukların şiirle doldurulmuş hâli. Bu kitap, bir kayboluşun haritası gibi. Her şiir, bir durakta durur; bir göz, bir anı, bir ses veya bir mektubun içinde sıkışmış bir “keşke”dir. Okudukça, kendi sustuklarımızla karşılaşırız çünkü söyleyemediklerimiz, aslında en çok anlatmak istediklerimizdir. Şair, kelimeleriyle sessizliğe ses vermiş. Unutulmuş sokakları, yalnız sabahları ve bir adımı eksik kalmış aşklardan kalan ne varsa, incelikle dizelere taşımış. Bu kitap, sadece bir şiirler toplamı değil; bir kalbin içten içe attığı, ama dışa sadece fısıldayabildiği bir günce. Okuyanın yüreğine değmesi dileğiyle…

İnşallah beğenirsiniz

☆Yıldızların hiç sönmemesi dileğiyle…☆

Vazgeçemem gözlerinden Ellerinden, kalbinden Sen mi vazgeçtin Sevdamdan, benden... Yok yanımda biri Anlamıyor yine beni Anlamak için yaşamak mı gerekti Koysana sende benim yerime elini

Şiirlerin en güzeli,en duygulu anında ağzından çıkaramadığın kelimeleri yazıya döktüğündür..

Yazdığım şiirler, fazla gömmeyin

Sükûtun İzleri "Bazı sessizlikler, binlerce kelimenin söyleyemediğini tek başına anlatır."

Bu kitapta kendi yazdığım şiirleri göreceksiniz. Belki yanlışlarım olucak Ama zamanla düzelir....

❣️❣️❣️ Her daim yanımdaki Sevdamdın sen benim. Hiç bitmeyen,kalbimdeki Sevdamdın sen benim. ❣️ Hiç aklımdan çıkmayan, Kalbime kilitlenen, En değerli hazinem, Sevdamdın sen benim. ❣️ O masum bakışların, Güzel gülüşlerin, Hiç bitmeyen hasretin, Sevdamdın sen benim. Sevdamdın

İçimde biraz şiir birikti sana biraz ben vardım cümlelerde bir de adının saklı olduğu şiirlerim.

Suskun Cümleler, söylenemeyenlerin, yarım kalan vedaların ve sessizliğin içindeki duyguların izini süren bir şiir yolculuğu... Her dize; umutla hüzün arasında, geceyle sabah arasında sıkışıp kalan bir kalbin fısıltısıdır. Bazen bir ayrılığı, bazen yeniden başlamayı, bazen de insanın kendini bulma çabasını anlatır. Çünkü bazı duygular bağırarak değil, sessizce yaşanır. Ve bazen susmak, en uzun şiirdir. "Bazı cümleler söylenmez; hissedilir."

Hastayım bu günlerde Gidiyorum ıssız yollarda Ne senden bana haber getiren var Ne de benden sana haber götüren. Kaldım ben bu yıllarda bir başıma Gün gelecek anlatacağım şu anları Fakat şimdi Ne sözüm var Ne de közüm Bu hüzünlü yıllarda Kaldım tek başıma Ne evim var kalacak Ne yerim var yatacak Ne yapacağım ben Bu bir başınalıkla Bilmiyorum. Yalnızım ben bu sessiz yıllarda Gidiyorum habersizce Bilmiyorum yürüdüğüm bu yolları Bir başına,yalnız ve çaresiz kaldım Ben bu vicdansız yıllarda...

Bazı duygular söylenemez, sadece yazılır. Bu kitap; aşkın, ayrılığın, özlemin ve umudun dizelere dönüşmüş hâlidir. Her şiir, geçmişte yaşanmış bir sevdanın izlerini ve kalpte kalan duyguları anlatır. Bu eser, yalnızca bir kişiye yazılmış şiirlerden değil; sevmiş, kaybetmiş ve yine de sevmekten vazgeçmemiş herkesin duygularından oluşuyor. Çünkü bazı aşklar biter, ama bıraktığı izler dizelerde yaşamaya devam eder.

Bir genç kızın büyümek ile verdiği varoluş sancısı ele alan bir şiir kitabıdır

İnsan dediğin nedir ki? Bir nesne mi, bir eşya mı ya da beş harften oluşan bir kelime mi? Sınırları yoktur aslında; kelimelere sığdıramayacağımız her şeydir insan. Sadece biz onu belli kalıplara soktuk. Unuttuk... Değer vermeyi, sevmeyi, kırınca tamir etmeyi unuttuk... Şimdi tüm bunların arasında soruyorum size: İnsan dediğimiz şey gerçekten nedir?

Geceye Kalanlar gülüyordum ama içim kırık kimse anlamadı içimdeki sessizliği gece bile sustu bazen çünkü gece bana hep daha dürüsttü

Şiir sadece bu. Şiir yazcam işte

Bu kitap, bir başkaldırı ya da iddialı cümleler bütünü değil. Sadece çok sevmiş, çok bağlanmış ama karşılığında aldatılmış, sessizce bir köşede kırılmış bir ruhun mısralara dökülmüş hali. Herkesin hayatında "seng-dil" yani katı yürekli biri olmuştur; seni o taş kalbiyle baş başa bırakan biri... ​KısaŞiirlerDurağı’ndan çıkan bu mısralar, işte o gecelerde, herkes uyurken tutulan sessiz yasların aynası. Kendini kandırılmış hissedenlerin, susarak ağlayanların ve her şeye rağmen içindeki o eski bağı tamamen söküp atamayanların hikayesi bu. ​Şiirler artık benim içimden çıktı, senin kalbine emanet.