Şuanlık açıklama yok.

Okulum için ailemden uzak bir şehre gitmek zorunda kaldım. Aslında sevdiğim adam yüzünden ailemi ve şehri terk ettim. Geri döndüğümde her şey eskisi gibi mi olur bilemiyorum ama artık ben eski ben değilim onun farkındayım.

Bu kitap, bir başkaldırı ya da iddialı cümleler bütünü değil. Sadece çok sevmiş, çok bağlanmış ama karşılığında aldatılmış, sessizce bir köşede kırılmış bir ruhun mısralara dökülmüş hali. Herkesin hayatında "seng-dil" yani katı yürekli biri olmuştur; seni o taş kalbiyle baş başa bırakan biri... ​KısaŞiirlerDurağı’ndan çıkan bu mısralar, işte o gecelerde, herkes uyurken tutulan sessiz yasların aynası. Kendini kandırılmış hissedenlerin, susarak ağlayanların ve her şeye rağmen içindeki o eski bağı tamamen söküp atamayanların hikayesi bu. ​Şiirler artık benim içimden çıktı, senin kalbine emanet.

Sen hiç fark etmediğin bir anda hayatına girdim Gece güneşi… Fakat yokluğum fark edilmenin de ötesinde olacak…

Sesi gibi gönlü de güzel Hazan çiçeğim...

stajer olan asu ve hem annesinin ortağı hem de patronu olan boran

Tanık olduğum Kişi : Diyelim ki beni gördün Neden ele vermedin? 0552 *** ** ** : Kusuru örtmede Gece gibi ol demiş Mevlana ondan 0552 *** ** ** : Ha birde...

Çiçek açmasını beklerken, güneşe döndüm yüzümü. Bekledim. Sessizce… Sabırla… Ne bir tomurcuk çatladı içimde, ne de güneş ısıttı bu bekleyişi. Şimdi karanlık bulutlar dolaşıyor üstümde. Yağmur yağıyor; gecikmiş, ağır, usandıran bir yağmur. Yine de bekliyorum. Yağmur diner belki diye. Çünkü insan, en çok da artık inanmadığı bir güneşi beklerken yoruluyor. (Karakter yoktur, sadece hisler ile yazılan bir kitap olacak) Bilginize. Şimdiden iyi okumalar. Sevgilerimle...

Hikayemiz aynı üniversitede Birbirinden oldukça farklı beş kişinin onlarla aynı görüşte olmayan Esra`yı okuldan göndermek için kurdukları tuzakla başlar. Bu tuzaklar en çok kendilerini etkileyecek ve zamanla içlerinde ki gerçek kimlikleri ortaya çıkaracaktır. Oyunlarla gerçeklerin iç içe olduğu... Kendileriyle ve birbirleriyle hesaplaşmaların yaşandığı... Duyguların Bazen siyah bazen beyaz bazense gri olduğu bir hikaye. Onların dünyasına hoşgeldin :)

*Yaşanmış olaylardan yazılmıştır*

Limon tadında bu hayat. Şekeri katıp limonata yapmak da tuz basıp yemek de sana kalmış... Bir ninni çağırdığın vakit, ben o kayan yıldızın rûyasına uyanacağım limon çiçeğim... 🍋 17 yaşında yazmaya başladığım bu romanı bitirmem yaklaşık beş yılımı aldı. Şimdi ise onunla tekrar yüzleşip Kitappad`de değerli okuyuculara sunuyorum... umarım beğenirsiniz... Kapak çizimi bana aittir.

İki yürek aynı acıyı tatmış olsa birbirlerinin dermanı kalplerine şifa olabilir mi ? Birbir evlatlarını kendi evladı görebilir mi?İmtihanla dolu olan bu dünya da sükunet içinde imtihanı verebilir mi.?

Prestijli bir kolejde yolları kesişen Sâre ve Yaman… Farklı dünyaların insanları, zıt karakterler ve değerler… İnançla güç, masumiyetle karanlık arasında başlayan bu hikaye; çatışmalar, sırlar ve beklenmedik duygularla dolu. Kolejde başlayan zıtlıklar, hayatlarının tüm sınırlarını zorlayacak ve onları bambaşka bir yola sürükleyecek.

Lisede değişti hayatım en güzel yıllarım lisede başladı 4 arkadaşım sayesinde İyi ki siz ... Aslında daha sonradan fark ettim ki benim hayatıma en büyük katkısı olan başka birisiymiş....

Bazı anlar geçip gider,bazıları ise fark etmeden içimizde birikir ve bizi biz yapar.

20 yaşında İstanbul da mimarlık okuyan efsun`un kaçtığı kaderdi . Lakin kader anlımıza yazılmış ,üzerimize giydigimiz ,ölünceye kadar da asla kurtulamayacağımız bir kıyafetti ve efsun da bunu farkındaydı . Ama o daha çok gençti, hayelleri vardı, her genç kız gibi sevdiği bir adamla evlenmek istiyordu . Ancak insan yaşadığı yerden her ne kadar kaçsa da alnındaki kader onu buluyordu . Efsun da TÖRE`nin kurbanıydı .

Yolun sonunda mutlaka bir çıkış vardır. Yeterki pes etme umut et...

Yolun sonunda mutlaka bir umut vardır. Yeterki pes etme umut et..

"Hz. Muhammed, hz.aişe`yi nasılsın severdi?" "Kördüğüm gibi" "Ammar, Laren`i nasıl seviyor?" "Hz. Muhammed gibi"

0544 *** ** ** : Şayet bir gün okursanız mesajlarımı, bilin ki... Bilin ki bir yolu olsaydı, karşınıza çıkıp gözlerinizin taaa içine bakıp size sadece iki kelime söylemek isterdim. 0544 *** ** ** : Kendine Gel! 0544 *** ** ** : Tövbe Kapısı kapanmadan Kendine Gel! (Görüldü.)

Yağmurun camda bıraktığı tatlı tıkırtılarla uyanan Enes, o gün her şeyin değişeceğini bilmiyordu. Okula yetişme telaşı, en yakın arkadaşı Cem`le karşılaşması ve ardından yaşananlar, hayatını beklenmedik bir şekilde etkileyecekti. Cem`in sırrı, Enes`in güven duygusunu sarsarken, onu yepyeni bir yolculuğa sürükledi. Bu yolculuk, gerçek dostluğun ve kardeşliğin ne demek olduğunu keşfettiği bir serüvene dönüştü. Ebu Bekir, Hamza ve Harun gibi yeni arkadaşları, Enes`e hayatın derin anlamlarını öğretti. Fedakârlık, dürüstlük ve birbirine bağlılık, bu hikâyenin kalbinde atıyor. Enes`in yaşadıkları, bize hayatın iniş çıkışlarında gerçek değerlerin ne olduğunu hatırlatıyor. Belki de bu hikâyeyi okurken, kendi dostluklarınızı ve değerlerinizi yeniden sorgulayacaksınız. Bu hikâye, sizi içine çekecek. Yağmurun sesiyle başlayan bu yolculuk, sizi hiç beklemediğiniz yerlere götürecek. Hazır olun, çünkü bu hikâye, sizi derinden etkileyecek.

Mükemmel derecede zenginlik her zaman tehlikelidir.

Sıradan biriydi aslında Gökçe. Üniversiteden mezun olduktan sonra 24 yaşında Psikolojik Danışman olarak özel bir okulda çalışıyordu. Gökçe` yi okuduğunuzda aslında hepinizin hayatında biraz yeri olduğunu anlayacaksınız. Çok güzel değildi. Yani filmlerde, kitaplarda bahsedilen o mükemmel bir yüz, minicik burun, renkli gözler, incecik bir fizik yoktu. Ama çirkin de değildi. Aynadan kendine baktığında kendini güzel görürdü. Aslında önemli olan da bu değil miydi? Kişinin kendini güzel görmesi yetmez miydi? Bir de Ali Asaf` ımız vardı. 28 yaşında çok iyi bir avukattı. Beyefendi kişiliği, bazen sert oluşu, bazen merhameti, bazen de neşesi herkesi içine çekerdi. Kendisine has bir yakışıklılığı, çekiciliği vardı. İnsanların dikkatini çekerdi. Gökçe hayattan sadece güvenebileceği, korkmadan sırtını dayayabileceği birini istiyordu. Ali Asaf` ta sevmek ve sevilmek istiyordu. Biliyordu sevmenin ve sevilmenin ne kadar güzel olduğunu. Çünkü önünde birbirini çok seven anne ve babasını görerek büyümüştü. Bu yüzden doyasıya sevmek ve sevilmek istiyordu. Bakalım bu iki gencimizin hayatları nasıl olacak, istediklerini bulabilecekler mi? Hep beraber göreceğiz...

Herkes ayrılırdı bir gün sevdiklerinden peki biz abi kardeş bunun üstesinden gelebilecek miydik? Sevda çok mu can yakardı?sevenler sevdiklerine kavuşur muydu? İşte herşey göründüğü gibi bulanık,önümüz sisli bir orman yolunda yürüyorduk peki yolumuzu bulabilecek miyiz? Kalemi eline alıp kaderimizi yazan yazar bize mutlu sonu layık görecek miydi? Bunu hep birlikte göreceğiz…

İlk mektubu açtı. Yazdığı mektup Levent’e aitti. Onun için yazdığı mektubun ilk satırları sesli okudu. Yenildim Levent. Ben içimdeki canavara yenildim. Kâbuslarıma, umutsuzluğuma yenildim. Ben bu hayata karşı yenildim.