"İki kanatsız ruh, bir kanlı taht." Vaxerion için her şey bir ganimetti; ta ki o kutsal meleği, Lyriel’i bir mücevher gibi kafesine kapatana kadar. Lyriel içinse Vaxerion kaçılması gereken bir karanlıktı; ta ki o karanlığın içinde kendi yansımasını görene dek. Biri mülkiyetin en uç noktasında bir kral, diğeri bir halkın son umudu olan bir esir... Aralarındaki bağ gümüş zincirlerden daha güçlü, mühürlerden daha yakıcıydı. Vaxerion onu yok mu edecekti, yoksa Lyriel’in ışığı bu canavarı yeniden mi yaratacaktı? İhanetin, takıntının ve kefaretin hikayesi.