neden olmasın?

Köy sessizliğe gömülmüş, ama hava tuhaf bir gerginlikle dolu. Gençler, kendi aralarında tartışıyor; kabuslar, fısıltılar ve yarım kalan sırlar onları uykusuz bırakıyor. Şövalye Kaelen köye gelir, dikkatli gözlerle etrafı süzer, ama kimse neyin başladığını bilmiyor. Mum ışığının titrek gölgelerinde huzursuzluk büyüyor ve gecenin ilerleyen saatlerinde, köydeki sessizlik beklenmedik bir şekilde kırılacak. Kimse ne olacağını bilmiyor... ama herkes bir şekilde değişmeye başlıyor.

O gün, o sınıfa giren sadece bir matematik öğretmeni değildi. O gün, bir Şeytan bin yıllık uykusundan uyanmış ve rüyasında gördüğü o tek parlak ruhu geri almaya gelmişti. Lavin`in hayatı, siyah bir gömleğin ardına saklanmış o karanlık Lord`un gözlerinde, daha ilk saniyede bir kadehe dolduruldu ve tek hamlede içildi.

Bazı şeytanlar dışarıdan gelmez.Onlar bize öğretilir, büyütülür ve bir gün biz olur.Ulya Altemur, çocukluğunu bir silah gibi şekillendiren Tevrat Altemur tarafından yetiştirildi. Hayatta kalmayı, acıdan güç üretmeyi ve gölgelerde var olmayı öğrendi. Kimsenin yüzünü görmediği, adını bile bilmediği bir efsaneye dönüştü: Kuklacı.Dış dünyada ise maskesinin ardında parlayan, tanınmış ve dokunulmaz bir kadındı.Ulya`nın tek bir amacı vardı:Onu yaratan örgütü yok etmek.Umbra`yı.Umbra ikiye bölünmüştü:Akrep ve Kuzgun.Akreplerin lideri, Ulya`nın babasıydı.Kuzgunların başında ise gölgeler kadar sessiz, bilgi kadar ulaşılmaz bir adam vardı: Barlas Atay Yamaner.Ulya, yolunun kesiştiği gizemli bir adamı tanıdı: Demir.Bilmediği şey şuydu:Demir, Umbra`nın kalbiydi.Demir, Kuzgun`un ta kendisiydi.İki düşman, birbirini tanımadan aynı masada oturdu.İki lider, kendi kimliklerinden kaçarken birbirlerine yaklaştı.Ve Umbra`yı yok etmek isteyen Kuklacı, farkında olmadan onun liderine dokunmaya başladı.Çünkü bazen en büyük savaş, örgütlerle değil...İçimizde büyüttüğümüz şeytanlarla verilir.

Başıma gelecek her şeyden habersiz bir şekilde, o yağmurlu gecede dışarı çıktım ve hiç beklediğim o kişiyi gördüm.

Asya: Kimsin sen? +59...: Şeytan +59...: Ve sende Şeytanın Kadınısın. Dikkat!: Bu kitap bir darkromance eseridir. Tetikleyici unsurlar olabilir. Bu nedenle hassas okuyuculara önerilmez.

"İki kanatsız ruh, bir kanlı taht." Vaxerion için her şey bir ganimetti; ta ki o kutsal meleği, Lyriel’i bir mücevher gibi kafesine kapatana kadar. Lyriel içinse Vaxerion kaçılması gereken bir karanlıktı; ta ki o karanlığın içinde kendi yansımasını görene dek. Biri mülkiyetin en uç noktasında bir kral, diğeri bir halkın son umudu olan bir esir... Aralarındaki bağ gümüş zincirlerden daha güçlü, mühürlerden daha yakıcıydı. Vaxerion onu yok mu edecekti, yoksa Lyriel’in ışığı bu canavarı yeniden mi yaratacaktı? İhanetin, takıntının ve kefaretin hikayesi.

Annem bu dünyaya ait değildi. Başka bir evrenden getirilmiş, kanatları olan bir melekti. Annem adının hakkını layıkıyla veren melekti. Zalim bilim insanlarının eline düşmüş DNA`sıyla bizim insanlarımızın üzerinde deney yapılmıştı. Deney yapılan ve onların çocukları, yani bizler normal değildik. Ben Duru yarı melek yarı insan olan kızım. Şimdi ise beni istiyorlar. Unutmayın şeytanlar ölmez sadece şekil değiştirirler.. "Siz kimsiniz? Ve benden ne istiyorsunuz?" "Biz annenin katilleri, seni ve senin olan her şeyi, herkesi. Özellikle de kanatlarını kırmayı."

Bazen yanlışa bile bile gider insan. Başını düşünmediği gibi sonunu da düşünmez. Sevgisizlik dolu bedenler rüzgara muhtaçtır her zaman. Ben ise fırtına istiyordum.

İnsan ait olmadığı bir ateşin içinde nefes alabilir miydi? Yoksa gün geçtikçe küllere mi dönüşürdü ağlayan bedeni?

Vastra... Bu şehirde neredeyse her cinayet bir günahı gün yüzüne çıkarır. Ve açığa çıkan her günah iblislerin işine yarar. Günahkar ruhlara tutunup Cehennemlerine dönmeye çalışan bu varlıklara kim dur diyecek? Elion Lior, kırk yıldır dünya denilen çukurda iblis avlayan bir melektir. Tek bir görevi vardır: İblisleri, var olmanın bile anlamını yitirdiği bir hiçlik olan Araf`a göndermek. Ama işi sandığı kadar basit değildir. Bu pisliğe batmış dünyada günahlar çoğaldıkça iblislerin işleri de kolaylaşmıştır.

Bazı kaderler doğumla yazılır.
Bazıları ise daha anne karnındayken mühürlenir. Bu hikâye; bir lanetin, bir intikamın ve bir çağrının hikâyesi.
İnsan ile cinler âlemi arasında sıkışıp kalmış bir kaderin…
Seçme hakkı elinden alınmış bir kızın… Naya, daha dünyaya gelmeden bir bedel olarak işaretlendi.
O, bir gün geri alınmak üzere mühürlendiğini bilmeden büyüdü.
Zaman aktı, yıllar geçti…
Ve çağrı vakti geldi. Cinler âleminde güç merhamet tanımaz.
Aşk bile bir savaş biçimidir.
Ve bazı bağlar… koparılamaz. Bu hikâye;
korkunun, öfkenin ve karanlığın içinden doğan bir yüzleşmenin başlangıcıdır. Mühür artık uyanıyor.
Ve kader… çağrısını yaptı.

Hiç bilmediğiniz bir yerde, tanımadığınız varlıkların arasında bir şeytana bağlı olduğunuzu öğrenseniz, ne yapardınız? Üstelik tüm varlıkların soyu sizin elinizde olsa... Asıl soru, siz hiç bir şeytana sonunu bile bile aşık oldunuz mu? Onun ateşinde kül olacağınızı bildiğiniz halde... (KİTAP YASAL OLARAK KORUMA ALTINDADIR. KURGUSUNUN KOPYALANMASI VEYA ÇALINMASI YASAKTIR.) (Wattpadte bir milyon okunmayı aşmış, düzenlenmiş bölümleriyle buraya tekrar yüklenmiştir.)

"Seçilmiş kan, Eternal." "Kim ben mi?" "Öğreneceksin, sorumlulukların seni ezdiğinde daha iyi öğreneceksin!" Bir kız; geleceği ve geçmişi dengeleyen, bütün sorumlulukları kendine toplayan: karmaların karması..

Arka Kapak yazısı/ Watty kitap açıklama kısmı Küçük tatlı kuklalar şeytanın oyunundalar. Acı dolu haykırışlar, prangalar zaaflar. Kader ipleri örer, şeytan kahkaha atar. Yasaklar, günahlar insan en büyük günahkar. Ben canavarlar yaratmıştım. Tatlı masallara kan akıtmıştım. Bu benim avımdı, bu benim oyunumdu. Sen benim kuklamdın. Ta ki şeytan gülümseyene kadar. Şeytana güvenme. Şeytana güvenme. Şeytana güvenme. Kim kukla kim kuklacı Bunun cevabı içimizdeki canavarlara kalmıştı. "Şeytan kulağıma fısıldadı: sen benim kuklamsın, iplerin benim elimde. Bende şeytanın kulağına fısıldadım: İplerimi boğazına sardım, hançerim kalbinin üzerinde"

Çok fazla yerden parça parça birşeyler alıp kurduğum bir kitap olacak. Farklı animeler ve mangalardan güç sistemleri, karakterler ve senaryo parçaları alacağım. Bu yüzden taklit ediyorsun falan demenize gerek yok.

Boşlukta süzülen bir ruhtu, evrenin uçsuz bucaksız yerlerinde hiçlikte sadece gidiyordu fakat çok uzun sürmedi kendini cehennemde tekrardan bir bedenin içinde bulmuştu, önceki hayatında yaptığı şeylerden dolayısıyla adı Lilith olmuştu. Lilith cehennemin kanlı gökyüzüsüne ayak uydurup bu diyarda hayatta kalabilecek miydi? Ve belkide geçmiş hayatında bulamadığı aşkını bulacaktır? Kim bilir, belki bu hayatında mutlu olacak bir şeytan olacak...

Cennet, ona sadece tek bir görev verdi: İnsan ol, ışığını koru. Manu, yeryüzüne gönderildiğinde tek amacı vardı: Tanrı`nın yolundan sapmadan, bu dünyanın cazibelerine karşı durmak. Ama karşısına çıkan o çocuk... Eryon. Gülüşüyle kuralları hiçe sayan, bakışıyla kalbini yakan, geçmişinde gizlediği karanlıkla yaşayan biri. Manu, onun sadece haylaz bir lise öğrencisi olduğunu sanırken... Eryon her şeyi biliyordu. Onun kim olduğunu, nereden geldiğini... ve onu yok etmesi gerektiğini. İkisi de görevlerinin farkındaydı. Ama kaderin, Tanrı`nın ve hatta cehennemin planları başka olacaktı. Çünkü bazen ışık da karanlığa dokunur... Ve dokunduğu an, ikisi de asla eskisi gibi olmaz. "Günah bazen sadece bir bakışla başlar."

Gizemli ▪️Tehlikeli ▪️ MU Kıtası ▪️Kayıp Şehir Atlantis ▪️İkiz Dünya KARANLIK DİYAR`A HOŞGELDİNİZ! 👉🏻Burası dünyamızın bir benzeri, yani İkiz Dünya. 👉🏻Büyük Tufan zamanında yeryüzünden silinen ama varlığını hâlâ koruyan ve içerisinde yüzlerce tehlikeli doğaüstü tür barındıran MU Kıtası. 👉🏻Hakkında onlarca kitap ve film kaleme alınmış, farklı bir diyar olarak anılan Kayıp Şehir Atlantis. ▪️Kadim soyların ve farklı ırkların hüküm sürdüğü bu dünyada tehlike her yerde. "Gece dışarıya çıkmak daha önce hiç bu kadar tehlikeli olmamıştı. Ve ayrıca kapınızı sıkı kapatsanız bile güvende olmayacaksınız." 🏹

Asırlar önce hapsedilmiş karanlık, işlenen günahlar ve kulakları sağır eden çığlıklar hâlâ tazeydi; intikam arzusuyla yanan bir ejderhanın ateşi kadar yakıcıydı. Ödenecek bedeller vardı ve karanlık, doğru günü bekliyordu. Milyonlarca yıl önce insanlar, cadılar ve iblisler arasında süren savaş, tarih sayfalarına hep eksik yazıldı. Kimileri bunun bir isyan ve bağımsızlık savaşı olduğunu söyledi, kimileri ise susup unutmayı seçti. İnsanlar en altta, onların üstünde cadılar, en tepede ise iblisler vardı. Anlatılara göre iblisler zalim yaratıklardı: insanları eğlence için öldürür, sapkın şölenler düzenler, cadıları ise büyüleri için zincire vururlardı. İsyana kalkışanlar, zindanlarda işkenceyle can verirlerdi. Fakat gölgelerin altında gizli tarikatlar doğmuştu; insanlar ve cadılar, iblislere boyun eğmemek için ant içmişti. Sonunda isyan başladı. Cadılar ve insanlar, iblisleri en savunmasız anlarında kara büyülerle öldürdü. Cadılar özgürlüğe kavuştuklarını sandılar… ama yanıldılar. İnsanlar, nankörlükle kendi müttefiklerini ateşe verdiler; büyük yıkımda cadılar diri diri yakıldı ve sadece insan soyu kalana dek durmadılar. Onlar, evrende yalnızca kendilerinin kaldığını düşündüler. Fakat milyonlarca yıl sonra karanlıkta bir alev yeniden yandı. İnsanlar bunu önemsemedi, unutmaya devam ettiler: atalarının ihanetlerini, kanla yazılmış yeminleri, yanlış anlatılan tarihi. Ama o tek alev büyüyecek… ve bir gün hepsine unuttuklarını hatırlatacak.

(FAN KİTAP) Dünyanın üzerinde bir zamanlar “Göksel Duâ” okunurdu. Bu dua, insanların kalbine huzur, ruhlarına denge getirirdi. Fakat bir gün, duayı taşıyan en saf melek suskunluğa gömüldü—ve o günden sonra gökyüzü kararmaya başladı. Artık kimse duayı hatırlamıyor. Sadece bir kişi, bir "yarı-kanatlı", bu duanın yankısını rüyalarında işitiyor. Ama her gece daha az, her gece daha boğuk. Ve son gece geldiğinde... dua tamamen unutulacak. O zaman kıyamet gökyüzüne tırmanacak.

O ürkek ve narindi, korkuyordu, sevgisi elinden alınmış, sevinci katledilmişti. Öfkesi okyanus dalgalarından daha şiddetli, ateşten daha yakıcıydı. Ama bazen sevebilmek için Öfkelerin gölgesinde durmak gerekir.

Bu şeytanla meleğin savaşı değildi.

Küller hâlâ gökyüzünde süzülüyordu. Aydınlık ve karanlık arasındaki denge, yüzyıllardır ilk kez çatırdıyordu. Melekler doğayla bütünken, şeytanlar ateşe hükmediyordu. Ve şimdi ; her şeyi değiştirecek biri vardı. Bir melek... Yanlış tarafa mühürlenmişti. Mühür kaderin kendisiydi. Ve kaderin sonunda mutlak kan vardı.

Evet bir şeytanın hikayesi 18yas üstü öğeler vardır