5.BÖLÜM

Meydanın sonlarına doğru gözlerine,fazla büyük olmayan,sevimli bir restoran takılınca o yöne ilerleyerek içeri girdiler.Bu sırada Müge’nin gözü ellerine ilişmişti.Meriç hâlâ onun elini tutuyordu.Ancak bundan daha ilginç olan,durumdan kendisinin hiç rahatsız olmamasıydı.Aksine genç adamın dokunuşu güven vericiydi.Yine de biraz eğlenmekten zarar gelmeyeceğini düşünüp hemen yüzüne muzip bir ifade yerleştirdi ve konuştu.

”Artık elimi geri alsam nasıl olur?”

”Hıııı?”

”Elimi diyorum,geri alsam nasıl olur?Bu arada “efendim” e ne oldu Meriç Bey?”

”Sen hiç altta kalma,olur mu?Eline gelirsek,yemedik ya?Al,işte bırakıyorum.Artık özgürsünüz küçük hanım!”

Genç kız sadece biraz eğlenmek istemişti.Fakat Meriç’in yüzü hiç eğleniyor gibi görünmüyordu.Mavilerinde üzgün,hatta kırgın bir ifade vardı.Bu,Müge’nin üzülmesine neden oldu.Daha yeni tanıdığı bir adam için neden üzüldüğünü de anlamamıştı ama üzülmüştü işte.Yüzüne tatlı bir gülümseme yerleştirip bir kez daha söz aldı .

”Bak,ben sadece biraz gülelim,eğlenelim istemiştim.Seni kırdıysam affet.Elimi neden tuttuğunun da farkındayım.Amacın merdivenlerde başıma bir şey gelmesine engel olmaktı.”

”Tamam,neyse.Hadi,bir an önce bir yer seçelim ve bir şeyler yiyelim artık.”

derken,Meriç’in ses tonundan kırgınlığının geçmediği çok net belli oluyordu.

”Peki,nasıl istersen.”

diyerek cam kenarında bir masaya doğru yürüdü ve oturdu Müge.Meriç de hızlıca karşı sandalyede yerini almıştı.Aralarında soğuk bir hava hakimdi.Bu durumdan rahatsız olan genç kız daha fazla dayanamadı birden şu sözler döküldü dilinden.

”Al işte!Ben dedim sana!Yine farkında olmadan bir şey yaptım ve seni kızdırdım.Keşke kahvaltıdan sonra seni yalnız bıraksaydım.”

Genç adam duyduklarına çok şaşırmıştı.Çünkü niyeti Müge’yi üzmek değildi.Yalnızca onun gibi o da biraz eğlenmek istemiş,fakat görünüşe göre yine beceremeyip kızı üzmüştü

“Zaten hiç beceremediğim halde neden şaka yapmaya kalktıysam?Bu tip şeylerden Hakan anlar .”

diye geçirdi içinden.Sonra da gülümseyerek şöyle dedi.

”Tamam,tamam boş yere üzülme.Ben de bir şaka yapmak istedim ve yüzüme,gözüme bulaştırdım.Hem ben şakadan hiç anlamam ki!Niye denediysem artık.”

”Yani her şey bir şakaydı,öyle mi?Çok gıcıksınız Meriç Bey.Neyse,daha fazla uzatmayalım.Garson geliyor.”

dediği anda genç bir garson masaya yaklaşmış,2 menü bırakmıştı.Masada tekrar yalnız kaldıklarında Meriç menülerden birini eline aldı,incelemeye başladı.Kızarmış ekmek,domates,yeşillik ve bol soğanla yapılan “panzanella” adlı salata göze hiç fena görünmüyordu.

Müge’de o anlarda farklında olmasa da menüde aynı salataya bakmakla meşguldü.Kısa bir an için aklından salatayı deneme düşüncesi geçti.Sonra ikili bir ağızdan

“Pizza yerine şu panzanella adlı salatayı denesek nasıl olur?”

diye bağırıp gülmeye başladılar.Böylece masadaki gergin hava dağılmıştı.Meriç kahkahalar arasında sordu.

”Salatada bol soğan olduğu yazıyor.Senin için sorun olur mu?”

Genç kızın cevabı hiç bekletmeden gelmişti.

”Hayır,neden olsun?Ben soğan severim.Hem ikimiz de aynı şeyi yiyeceğiz”

Aralarındaki gerginliğin ortadan kalkması onu rahatlattığı için, o da Meriç gibi gülüyordu..Genç adam hemen elini kaldırıp garsona işaret etti.Garsonun masalarına gelip 2 panzanella salatası ve 2 vişne suyundan oluşan siparişlerini alması birkaç dakika bile sürmemişti.Siparişlerinin gelmesini beklerken sohbetin yönünü değiştiren Müge’nin sorusuydu.

”Bu konuyu da çözdüğümüze göre,biraz da sizi tanısak nasıl olur Meriç Bey?”

Genç adam şöyle bir düşündü.Evden işe,işten eve bir hayatı vardı.Tek eğlencesi,şimdi olduğu gibi çıktığı kısa yurtdışı gezileriydi.Başka bir deyişle sıkıcı bir adamdı.Bu kadar genç bir kızın ilgisini çekeceğini düşünmüyorduYine de “Bu konuyu şimdi konuşmak istemiyorum.”deyip kızı üzmeye gerek yoktu.Hemen söyleyeceklerini zihninizde toparladı ve konuştu.

”………… Üniversite’sinde bilgisayar mühendisliği okudum.Ardından Amerika’ya giderek ………… Üniversite’sinde bilgisayar yazılımları ve programcılığı üzeine master yaptım.”

Müge,adamın eğitim geçmişinden çok etkilenmişti.Sözü geçen her iki üniversite de hem Amerika hem de Türkiye’nin en önemli üniversiteleri arasındaydı.

”Vayyyy!Bana zeki diyene de bak!Doğrusu çok etkilendim.Seni de zeka konusunda es geçmemek lazım.”

diyerek aklından geçenleri söze döktü,Ardından sordu.

”Peki,şimdi ne yapıyorsun?”

”Maya adında bir bilgisayar yazılım şirketim var.Farklı farklı firmalar için programlar hazırlıyorum.”

”Kendi şirketinin sahibi olman ne güzel.”

dediğinde siparişler masada yerini almıştı.Bu nedenle ikisi de bir süre konuşmaya ara verip yemekle liglendiler.Salata hem lezzetli hem de hafifti.Dolayısıyla seçimlerinden çok memnun kalmışlardı.

Aradan 10-15 dakika geçtiğinde,yemek bitmek üzereyken Müge’nin sesi duyuldu.

”Salatayı çok beğendim.Malzemeleri hem çok basit,hem de lezzetli.Annemle sık sık yaparız artık.”

Genç adam merakla sormuştu.

”Mutfakta iyi misin?”

Genç kızın muzip bir tonda verdiği cevap şöyleydi.

”Yaaani!Pek değil ama öğreniyorum diyelim.Peki,ya sen?”

”Tam tahmin ettiğim gibi.Bana gelirsek,fena sayılmam.İnsan yalnız yaşayınca öğreniyor.”

”Anladım.Ya ailen?”

”Bu konuyu konuşmasak cesur kız?Belki daha sonra.”

deyince,Müge genç adamın kırmızı çizgilerinden birine dokunduğunu anlamıştı.O mavi gözleri kaplayan gölgeler bu konunun onun için ne kadar zor olduğunu gayet net anlatıyordu.

”Tamam.Sormadım say olur mu?Ama ne zaman anlatmak istersen,dinlerim.”

dedi gülümseyerek.Genç adamın cevabı

“Çok teşekkür ederim cesur kız.Şimdi artık otele dönüp biraz dinlenelim bence.Sonra istersen dışarı çıkar,birer pizza yeriz.”

olunca da devam etti.

”Eğer hâlâ benden sıkılmadıysan,olur “

Birkaç dakika içinde hesabı ödeyip mekandan çıkmış,otele doğru yürüyorlardı.Zira Floransa oldukça küçük bir şehirdi ve hemen hemen her yere yürüyerek ulaşmak mümkündü.

Yarım saate yaklaşan bir yürüyüş sonrası otele geldiklerinde saat akşam 6’ydı.Saat 8’de otelin lobisinde buluşmak üzere sözleştiler ve odalarına gitmek için ayrıldılar.Müge o an odalarının birbirine çok yakın olduğunu,aynı katta kaldıklarını fark etti.

Odasının kapısını açtı,içeri girdi ve elini yüzünü güzelce yıkayıp yatağına uzandı.Sonra telefonundaki alarmı akşam 7’ye ayarladı.Yorgunluktan uyuyaya kalarak yemeği kaçırmak istemiyordu.Hem akşam yemekleri önemliydi.Dolayısıyla hazırlanmak gerekirdi.

Kısa bir süre sonra göz kapakları günün yorgunluğuyla kapandı,derin bir uykuya daldı …

Herkese yaklaşık 2 haftalık bir aranın ardından taptaze bir bölümle merhaba 😀😀😀Umarım keyifle okuduğunuz,beklediğinize değen bir bölüm olmuştur 🙏🙏🙏Bol bol yorum yapmayı ve yıldıza tıklamayı unutmayın olur mu🙈🙈🙈Kucak dolusu sevgiler ❤️❤️❤️ Öpücükler 😘😘😘