“Bedenler değişebilir, ama ruhlar birbirini hep bulur…” Soğuk, sanki kemiklerinin içine işliyordu. Uyandığında burnuna ilk çarpan şey, rutubetli ahşap kokusuydu. Tozla karışmış eski bir evin yalnızlığı. Gözlerini araladığında bir tavan gördü; ahşap kirişleri çatlamış, aralarından örümcek ağları sarkıyordu. Birden oturdu, kalbi göğsünü yumrukluyordu. Kimsin sen? Neresi burası? Neden hatırlamıyorsun? Etrafına bakındı. Oda küçüktü. Solgun ışık perdelerin ardından sızıyor, duvarlara asılı gölgeleri dans ettiriyordu. Yatak, eskiydi. Örtü yıpranmış, kenarında harfler işlenmişti: “E.A Ellerini yüzüne götürdü. Soğuk ten. Ama… bu onun yüzü değildi. Yüz hatları farklıydı. Eller daha zarif, daha narindi. Ayağa kalktı, sendeledi. Yerdeki aynaya doğru yürüdü, ağır adımlarla. Ve o an, göz göze geldiği yansıma… yabancıydı. Korkudan çığlık atmak istedi ama boğazında bir yumru vardı. Derin derin nefes aldı. Bu kadın kimdi? Ve neden onun bedenindeydi?

-Aaaaaaaa +Ne oldu Esra? -Patlayacağım Koray, hemen tuvalete girmem gerek! +Hayır...hayır, olabildiğince tut -Ne saçmalıyorsun ve adam, şimdi salıvericem diyorum çekil önümden +Asla, göremezsin! -Aaaa, cama bak ,baykuş mu ki o? +Ne saçmalıyorsun hani,nerede? -Hahaha, kapıyı zorlama sakın çığlık atarım bak! Esra banyodan çıktığında beti benzi atmıştı. Ruh gibi duruyordu. Yaklaşıp Koray` ın karnına vurdu ve kendini koltuğa atarken fısıldadı. -Ruhsatı var mı? Hayır bunu taşımak için epey gerekiyor. Koray olabildiğine açılan gözleriyle ne diyeceğini bilemez bir halde kalakalırken. &&&& Hayata bakış açıları birbirinin zıttı olan Esra ve Okan hiç tahmin edemeyecekleri bir olay yaşarlar. Daha önce birbirlerini bile tanımayan bu ikili şimdi birbirlerine bulanmışlardır!