"IŞIK!" diye bağırdı son kalan nefesini de tüketen arda... gözünden akan o son damlanın usulca denizin soğuk sularında kayboluşunu izledi... işte o an anlamıştı, o soğuk sular sevdiği kızı ondan sonsuza kadar koparmıştı... (Son feci bisiklet grubunun bikinisinde astronomi şarkısına ithafen ve eğlencesine yazılmıştır)

"Bazı çarpışmalar kaderin oyunudur." Okulun ilk günü öncesi, sessiz bir gece... Uzun saçlarını rüzgâra bırakıp bisikletine binen Kamelya, sadece biraz nefes almak isterken hiç tanımadığı bir çocukla çarpışır. İkisi de yere düşer, dizlerinde kan, kalplerinde aniden beliren bir tuhaf his... Yaralarını sararken göz göze gelirler. Ve ertesi sabah, aynı sınıfta karşılaştıklarında hikâye asıl o zaman başlar. Kamelya ve Tuna arasında yavaş yavaş filizlenen bu hikâye, sadece bir çarpışmanın değil, kalplerin birbirine dokunuşunun da öyküsü...