Dal serçesi; melâl`in herşeye rağmen tebessüm etmesi kötü şeylerde bile içindeki serçeyi saklaması ve yalnızlığın ışığını bulup, iç kırgınlıklıklarına kafes ören çocuksu hüznünü elleri altında tutan tatlı bir kızdır. Dal serçesi; melâl`in umutsuz iç dünyasına ve yaşadığı tüm zorluklara ve kırgınlıklara rağmen kendini yaralı bir kafes içine sokarak dış dünyanın acılı füsunundan kendini korumaya çalıştığını anlatır.