Bir mektubun hayatınızın alt üst olmasına neden olduğunu düşünün. Ama belki de altı üstünden daha hayırlıdır... 22 yıldır yanında "anne" Diyerek yaşadığı kadının gerçek annesi olmadığını öğrenen Rüveyda artık kurallara aykırı gelerek gerçekleri öğrenmeye Malatya`ya gider. ~♡~ "Seninle konuştuğum zaman içime bir huzur doluyor. Rabbimin bana nasip ettiği güzel bir imtihan gibisin Rûhefza." ~♡~ "Seninle ilgili kurduğum en güzel hayal, aynı gökyüzüne bakmak değil. Aynı duaya `âmîn` diyebilmek."

**“Fırtınada birbirini kaybeden o iki çocuk, bunca enkazın ardından yollarını yeniden bulabilecek mi?”** Laren ve Aksel’in hikâyesi, çocukluklarından da önce başlamıştı. Dedeleri yılların dostuydu; Datça’da yan yana yükselen ikiz villaları birlikte inşa etmiş, ailelerini de aynı sevgiyle büyütmüşlerdi. Bu yüzden Laren ve Aksel, aynı bahçede büyüyen iki çocuk, birbirine, bağlanmış belkide onlar farkında olmasada aşık olmuştu. Ancak hayat onları, küçük yaşlarında ayırdı. Yıllar sonra ikisi de anne ve babasını kaybedince yolları yeniden dedelerinin evinde kesişti. Laren acısını gitarının tellerine ve tuvaline işlerken, Aksel onun aksine yıllarca elinden düşürmediği, gitarını geride bırakıp boksa ve tutkuyla bağlı olduğu motoruna sığındı. Derken bir gün, uzun süren sessizliği bozan kişi aksel olmuştu bir mesaj geldi: **“Gel artık, Gün Işığı…”** Şimdi yan yana duran o iki villada, okyanus gözlü bir çocukla onun gün ışığı; geçmişin acıları, yarım kalmış duygular ve yeniden filizlenen umutlarla yüzleşmek zorunda. Çünkü bazı bağlar, zamanla kopmaz… Sadece yeniden birbirini bulacağı günü bekler.

Ben İpek 16 ımda sevdiğim adamın 19 umda gelini oldum Anne ve babasını kıymetlisi abilerinin pamuk prensesi sevdiğim adamın töre uğruna yaktığı biricik aşkı İpeki

“Kadın niye hâlâ adamı görmüyor sence?” “Bilmem… belki de en yakınındaki ışığı göremez insan." Deyip iç çekti. "Gözünün önündeyken bile.”

Yardım etmek istemişti sadece sonucunun böyle olacağını bilse bile yine yapardı. Karanlıktan korkan birini karanlığa hapsetmişlerdi, korkmuştu ama mücadele etmişti. Başarıp başaramadığını henüz kendi bile bilmiyordu. O gün bir kız çocuğunu kurtarmıştı ama kendi içindeki çocuğu öldürmüştü... Ölmemişti ama artık yaşamıyordu da. "Bazı acılar sessizdir, ölüm gibi..."

İki düşman örgüt birbirleri ile mücadele içinde, yıllar sonra ilk defa yüzyüze gelir ama mücadele için değil, aynı görevi paylaşmak için. Kralın emriyle beraber çalışmak için. Ancak tek bir sıkıntı var; barut ile ateş yan yana gelmez ki...