Veriler insanların önemli bir bölümünün travmatik deneyimler yaşadığını gösteriyor. Bu da "Kedersiz Yazlar ve Yağmur Çalan Baharlar"ın Doğu’nun bir dağ köyünde, toprağın buram buram kavrulduğu, çocukların kara lastik ayakkabılarıyla çamura bata çıka okula yetişmeye çalıştığı o yalın ve vurucu coğrafyaya götürüyor bizi. Küçük Yusuf’un bir avuç ışkın için arkadaşlarıyla girdiği masum it dalaşından, Dil ile Kimlik arasında bocalayan okul sıralarına; sürgün edilen pamuk yürekli öğretmenlerden, hayatın çilesini sırtında taşıyan annelerin anlattığı masallara uzanan buruk bir hikâye... Metin Arpacı, ilk romanında; çocukluğun o hesapsız neşesiyle hayatın katı gerçekleri arasındaki ince çizgiyi tutkuyla ve derin bir edebi dille resmediyor. Yalnızlığın, mukadderatın, çocuksu heveslerin ve yarım kalmış sürgünlerin arasında dolaşırken; coğrafyanın kaderle kesiştiği o unutulmaz durağa davetlisiniz. Işkının tadı, yağmurun kokusu ve çocukluğun hiç dinmeyen o hüznü üzerine dokunaklı bir roman...