Herkes işin sonunda ait olduğu yere geri dönermiş. Her ne kadar kaçsan da kaderin önüne geçemezmişsin. Doğruymuş...

Şeyma beş yıl önce lise de yaşadığı kırgınlıktan dolayı şehir dışında bir üniversiteye gider. Beş yıl sonra geri döndüğünde tesadüf eseri kırgınlığının sebebi olan kişiyle karşılaşır.

Bir taraf kırgınken diğer taraf deli gibi pişmandır.

Peki bundan sonra ne olacaktı?

Hayat bazen acımasız olur önüne geçemeyiz, kederleniriz bahtsız kaderimize. Kırgınlıklarımız çiğ olur altından kalkamayız. Aşamayız bazı duvarları, değiştiremeyiz bazı insanları. Hayatımı anlatıyorum ben size kırgınlıklarımı, kızgınlıklarımı, sevgimi ama en çok sevgisizliği aşağılanmayı anlatıyorum. Üstümden atamadığım çaresizliği...