Bu kitap bir suçlama metni değil. Bir intikam anlatısı da değil. Bu kitap, susturulmuş bir sesin geç de olsa kendine yol bulma çabasıdır. Okuduğunuz her satır yaşanmış bir hikâye olmak zorunda değil; ama hissedilen her duygu gerçektir. Çünkü bu metin, bireysel bir hayatı değil,birçok kadının ortak suskunluğunu anlatır. Bu kitabı yazarken amacım “haklı olmak” değildi. Anlaşılmak da değildi belki. Asıl isteğim, okuyan kişinin şunu hissedebilmesiydi: “Bu yalnızca onun hikâyesi değil.” Eğer bazı bölümler sizi rahatsız ettiyse, bilin ki o rahatsızlık tesadüf değil. Bazı gerçekler, yumuşatıldığında anlamını kaybeder. Bu kitabı elinizden bıraktığınızda bir karakteri değil, bir sesi hatırlamanızı istiyorum. Ve belki de en çok şunu: Bazı insanlar düşmez. İtilir.