Babasının her yumruğu ruhunda bir iz bırakmıştı ama Aysima o ellerin kırılmasına izin veremedi. ~~~~~~~~ Bazı insanlar hayatını elinde tutmaya zorunlu bırakılırlar. Bazıları için zevkle geçen bir hayat bazıları için açıyla ve mecburiyetle geçer. Herkes sıcak bir evde mutlu bir ailede dünyayla tanışmaz. İşte Aysima da o soğuk ve mutsuzluğun kol gezdiği evin  içine açtı gözlerini. Daha kundakta bir bebekken annesi tarafından terk edilmiş biri anne sıcaklığını bilirmiydi. Bilmezdi... Hayata zaten yenik başlayan Aysima birde bunun çabası alkolik bir babayla uğraşmak zorundaydı... Bir baba kızına sadece acı bıraktı, kızı ise babasına hayatını verdi. `Onu öldürmeyin, bedeli ben olacağım!` Aysima’nın bu çığlığı, hayatının en büyük kumarıydı. Borç senedine atılan imza kanla değil, fedakarlıkla yazıldı. Şimdi Aysima, hem celladına alışmak hem de kalbinin bu tehlikeli oyuna dahil olmasını engellemek zorunda."