Beni sevilmemek öldürür sanmıştım. Sevdiğim adamın, prensesin elini öptüğünü gördüğümde öleceğimi sanmıştım. Ama hayır. Hiç de öyle olmadı. Beni öldüren şehrimize saldıran bir canavar oldu. Ölürken gördüğüm son şey ise, beni kurtarmayı seçmeyen o adamdı. Kader mi yoksa kehanet mi bilmem, gözlerimi açtığımda ve zamanda geriye kaydığımda emin olduğum tek şey vardı; AŞK İÇİN 1 KEZ DAHA ÖLMEYECEĞİM!

Bizler kimsesizler yurudnda büyüyen çocuklarız sihirlerimiz ve güçlerimiz yüzünden bizii bir tesise kapatilar peki dünya böyle ise bizim ailemiz nerde ve zerya gezgeninde nerler oluyor

ELARA MAEVE: KÜLLERDEN DOĞAN ELEKTRİK Her şey bir şafak vakti, huzurun kurşun sesleriyle parçalanmasıyla başladı. Elara Maeve için hayat; sevgi dolu bir aile ve güvenli bir mahalleden ibaretti. Ancak "seçim" günü geldiğinde, şehirleri sadece askerler tarafından değil, insanlığı hiçe sayan bir vahşet tarafından kuşatıldı. Evler tarandı, insanlar alıkonuldu ve damarlarına o gizemli zehir enjekte edildi. Ölenler arkada bırakıldı; hayatta kalanlar ise devasa bir enerji santralinin kalbindeki laboratuvarlara, birer "denek" olarak sürüklendi. Bir katliamın sessiz tanığı, bir intikamın hırçın sesi... Elara, camdan hücrelerin ardında ailesinin birer birer yok oluşunu izledi. Kardeşinin son nefesini, babasının kaskatı kesilen bedenini ve annesinin feryatlar içindeki vedasını... Ruhu parçalanırken, cellatlarının ona enjekte ettiği her iğne Elara’yı öldürmedi; aksine, içindeki karanlık bir gücü tetikledi. Acı, en büyük yakıttır. Doktorların eğitip köleleştirebileceklerini sandığı Elara, aslında tarihin gördüğü en ölümcül evrimle karşı karşıyaydı. Parmak uçlarından süzülen mor elektrik akımları, sadece kaybettiği ailesinin yasını değil, ona bu acıyı yaşatan düzenin sonunu müjdeliyordu. Şimdi Elara, hayatta kalan tek aile ferdi olan abisini bulmak ve damarlarında akan bu kontrolsüz gücü bir silaha dönüştürmek zorunda. İkinci enjeksiyon yaklaşıyor ve bu kez dünya, Maeve ailesinin son ferdinin gazabıyla sarsılacak. "Beni öldürmediniz. Sadece, sizi yok edecek olan gücü damarlarıma mühürlediniz."

NOT: SADECE KAPAK VE BAZI İSİMLER İÇİN YAPAY ZEKADAN YARDIM ALINDI KONU BANA AİT ~ Aileleri tarafından terk edilmiş beş genç... Hiçbirinin birbirinden haberi yokken, kader Onları eski bir yerin çağrısı ile bir araya getirdi. Boyunlarında, parmaklarında ve bileklerinde taşıdıkları sıradan görünen takılar... Aslında onların güçlerinin anahtarıydı. Ama bu bir hediye değil, bedeldi. Birlikte "4N 1K" adını verdikleri bu grup, hem kendi geçmişleriyle hem de birbirlerine bağlanan karmalık duygularla yüzleşmek zorundaydı. Özellikle Doğa ve Doğu... Aralarında ki bağ, hem en büyük güçleri hem de en büyük yıkımları olacaktı. Ama onlar 4N 1K, Onlar isterse doğa onlara itaat ederdi...

Arel sıradan biri değildi. Sadece bunu bilmiyordu. Koştuğu an zaman duruyor. Ama her duruş, onu biraz daha yok ediyor. Ve birileri bu gücü istiyordu. Kaçamaz... Çünkü bu sefer av olan o

"Karanlık Sinyal" Uzaya gönderilen beklenmedik bir sinyal, Dünya`nın kaderini değiştirir. Güçlü bir uzaylı ırkı saldırıya geçer. Kaosun ortasında, özel yeteneklere sahip gençler bir araya gelir. Gezegenlerini kurtarmak için tehlikeli savaşlara girer, portalı aşar ve düşman lideri devirmek üzere harekete geçerler...

Bir denge bozuldu. Bir ruh sürgüne gönderildi. Deliz, yapmaması gerekeni yaptı ve evrenin kadim düzenine dokundu. Tanrılar ile Tanrıçaların hükmü kesildi: Geri dönüşü olmayan yer, Apollon gezegeni… Işığın bile sustuğu, zamanın yankılanmadığı, unutulmuşların uykusuna ev sahipliği eden kadim bir sürgün. Gücü elinden alındı, yalnızca derinlerde saklı, uykuda bir parça kaldı geriye. Geçmiş, tanrıça parmaklarıyla yeniden dokundu evrenin dokusuna. Zamanın iplikleri başka bir yönde akmaya başladı. Fakat kader, bazen döngüyü kırmak için kendi içinden bir kıvılcım yaratır. Deliz, bu sessizliğin içinden fısıldayan sesi duyabilecek mi? Yoksa o da Apollon’un sonsuzluğunda unutulanlardan biri mi olacak? Kimi sürgünler cezadan çok, bir uyanıştır.

Ay`ın mühürlediği bir kadının içindeki ateş ve su arasında denge arayışı başlar. Gücünü keşfederken, hem karanlık hem de aydınlıkla yüzleşmesi gerekecek. O, yalnızca bir kadından fazlasıdır; o, bir efsanedir.

Dört farklı ırkın, efendileri. Sonunda kan olacak halk, birisi asla geri dönemeyecek. Hüsran, yanlızlık ve araya sızan soğuk Adonis`i güçlendirecek. Tarih tekerrür edecek, ölüm bu birliğin farkındalığı olacak. O gün dolunayın efendisi, Yıkımın, ölümün canavarı Adonis`in günü olacak. Adonis`in Dolunay Tılsımı

Bu serüvenin sonu farklı Bu umut hikayesi. Fakat umudun ışığı değil umudun ölümüydü. Bu hikaye mutasyondan doğan, ölümün hikayesiydi. Onlar özeldi canavarlaştırılmayı haketmedi. Onlar son nesildi. Virüsün sonu varyantın başlangıcıydı. Umutsuzluğun hikayesi. - acı, kötü, umut olan Elmas serisinin dem kitabıdır.

Estelle çocukken şizofreni teşhisi konulan 17 yaşında bir genç kızdır. Herjes tarafından dışlanırken hastalığı ile mücadele etmektedir. Artık her şeyin sonuna geldiğini düşündüğü bir anda aslında sonun sadece bir başlangıç olduğunu fark eder. Öğrendiği gerçeklerle tüm dünyası paramparça olan genç kız artık daha zor bir mücadele ile karşı karşıyadır.

. Şifremi unuttuğum için silemedim

Baktım,görenim yok Sevdim,sevenin yok Yandım,külüm yok Öldüm,gömenim yok

İki dünya,yasak aşk"hani derler ya süprizler her zaman hayatınızın ummadığı,beklemediğiniz anda gelir karşınıza çıkar." işte bu hikaye`de böyle hayatınızın ummadığı bir anda telefonunuza bir bildirim geliyor ve sadece tek tuşla okumaya başlıyorsunu:)