Aşk, bir insanın yaşayabileceği en güçlü ve en güzel duyguların başında gelir. İnsan âşık olduğunda dünyayı farklı görmeye başlar; hisleri yoğunlaşır, kalbi hızlanır, hayatın anlamı değişmiş gibi olur. Sevda ise aşktan çok daha ağır bir duygudur. Sevda, birini ölümüne sevmektir. Geri dönüşü olmayan bir bağlılık hâlidir. Öyle ki sevda, bazen insanın sonu bile olabilir. Aşk gelip geçici bir duygu olabilirken, sevda insanın içinde kök salar ve kolay kolay silinmez. İnsan önce âşık olur. Bu aşk eğer zamanla sevdaya dönüşmezse, geride sadece bir hatıra bırakır ve bu çoğu zaman zararsızdır. İnsan unutur, hayatına devam eder. Ama aşk sevdaya dönüşürse, işte o zaman işler değişir. Çünkü sevdaya dönüşen bir aşk, insanı unutamayacak bir hâle getirir. Sevdiğiniz kişi hayatınızdan çıksa bile, zihninizden ve kalbinizden çıkmaz. Herkesin ilk aşkı bu yüzden unutulmazdır. İlk aşk ya karşılık bulur ya da platonik kalır. Aslında bu iki ihtimal de kulağa çok kötü gelmez. İnsan, en azından sevdiğini bilir ya da sevilmiştir. Asıl zor olan şey reddedilmek ya da kandırılmaktır. Çünkü bu durumlarda insan sadece sevdiği kişiyi değil, kendine duyduğu güveni de kaybeder. Bunlar başta sadece kötü birer deneyim gibi görünür. “Geçer” dersiniz, “alışırım” dersiniz.

Küçüklükten anneleri sayesinde tanışan iki genç aynı lisede kötü bir şekilde ayrılır. bu kötü olaydan Derin aslandan hoşlanmamasınına rağmen onu bekleyeceğini ve aslan`nın teklifini düşüneceğini söyler. yıllar sonra karşılaştıklarında Derin bir Cumhuriyet savcısı Aslan ise yüzbaşı olmuştur bakalım birbirlerini nasıl ne zaman veya nerede tanıyacaklar... Yada tanıyacaklar mııııı?????