Hiçbir karşılaşma tesadüf değildir. Bazı hayatlar, başka hayatların yıkıntısından doğar. Bir rüyanın içinde annesini arayan bir kadın… Bir kazanın ardından geriye kalan bir bebek… Geçmişleri yarım, kalpleri kırık iki insan… Kayıplar bazen insanı sessizleştirir, bazen de hiç beklenmedik bir anda bir başkasının yarasına dokunmaya zorlar. Bu hikâye; unutamayanların, iyileşmeye cesaret edenlerin ve bir bebeğin etrafında yeniden şekillenen hayatların hikâyesi. Çünkü bazı acılar geçmez… Ama bazı insanlar, o acıyla yaşamayı öğretir.

0524: Naber cüce!? 0524: Hâlâ inek öğrenci misin? 0524: Pardon, sen okulu bitirmiştin değil mi. 0524: Çok değişmişsin yalnız. 0524: Beni hatırlamazsın da sen. 0524: Hafızan çok kötüydü. Öyle diyordun... 0524: Hafızanın kötü ise nasıl derslerde ve sınavda iyiydin? Siz: Senin kafan alamaz bunu. Siz: Boş ver. 0524**... kişiyi engellediniz.