Başladı benimde maceram bakalım zamanın bile değiştiremediği o aşk ne zorluklarla karşılaşacakk

Yıllardır birbirine düşman olan 2 yüzbaşı aynı timde birbirlerine ne gibi zararlar verebilirler?

Iki hava harp mezunu olan gençler olan Gökçe ile Gökalpin geçmişi hiç iyi değildir fakat sevgiyi uçaklardan ve sevgiden bulurlar...

Dokuz yaşında ailesini kaybeden,on sekiz yaşına kadar yetimhanede yaşayan Eylül,bölümü olan psikoloji`den görev olarak ona askeriyeye gidip askerleri gözetlemek düşer,askeriye de aşka inanmayan bir tim komutanı olan Kutay`a aşık olur ancak Kutay aşka inanmadığı için aşkından vazgeçer,lakin Kutay`da Eylül`ü görünce aşka olan bakış açısı değişir fakat Eylül`ün Kutay`a karşı değişen davranışlar Kutayı da aşkından vazgeçirir ve olaylar gelişir.

Türk ordusu burda…

"Gece parçalandığında, av başlar." Otuz yıl önce Beşbalık şehrinde, Çin ordusunun kanlı katliamıyla bir general can verdi; geride ise intikam yeminiyle büyüyen bir bebek ve karanlıkta kurulan efsanevi bir örgüt kaldı: Karagölgeler. Annesinin de gözleri önünde katledilmesiyle örgütün başına geçen Kökbörü için hayat, acımasız bir intikam savaşından ibaretti. Ta ki kalbini buzdan bir kaleye çeviren o karanlığın içine, yayını nefretle geren Ayla sızana kadar. Çin konvoylarının korkulu rüyası, Beşbalık’ın gizli adaleti olan Karagölgeler için artık hesap vakti gelmişti. Ancak Kökbörü’nün bilmediği bir şey vardı: Otuz yıldır içini kavuran o intikam ateşi, kalbindeki tek ışık olan kadını da yakıp kül edebilirdi. Bir yanda otuz yıllık sönmeyen bir nefret, diğer yanda karanlığın ortasında yeşeren tehlikeli bir aşk... Biz, geçmişin küllerinden doğanlarız. Biz... Karagölgeleriz.

Annesinin ölmesiyle düzeni bozulan Asena`nın abisinin yanına taşınmasıyla her şey değişir. Yeni bir hayat, hiç olmadığı kadar farklılıklara yol açacaktır.

Bayrağı bayrak yapan üstündeki kandır Toprak eğer uğrunda ölen varsa VATANDIR 🇹🇷

"Beni tanıyor musun..." "Tanımak zorunda mıyım..."

Bir askerî üste çalışan Karam Aydemir ve Efsan Karaca, komutanlarının verdiği gizli bir görev nedeniyle birlikte çalışmak zorunda kalırlar. Hedefleri, yıllardır peşinde olunan tehlikeli bir mafya liderini durdurmaktır. Fakat bu görev sadece bir operasyon değildir. Geçmişin yükü, saklanan gerçekler ve birbirinden tamamen farklı iki insan, zamanla kendilerini hiç beklemedikleri bir savaşın içinde bulurlar. Çünkü bazı görevler insanın sadece hayatını değil, kalbini de değiştirir.

Geçmişin enkazından sıyrılıp kendi küllerinden yeniden doğan bir kadın, geçmişi arkasında bırakıp temiz bir sayfaya başlayabilir mi? Yoksa o küller, adım atmaya çalıştığı yeni hayatı da içine çekecek devasa bir yangına mı dönüşecek? Lidya, kendi içindeki savaşı kazanmaya çalışırken, onun bu tehlikeli dönüşümünü uzaktan bir gölge gibi izleyen Derya’nın tek bir sorusu vardı: Bir insan, kaderini yeniden yazarken ne kadar ileri gidebilirdi? Ve Derya, Lidya’nın bu geri dönülmez değişimine, kendini yok etme pahasına attığı bu adımlara gerçekten izin verecek miydi? Hayat, planlanmamış bir anın, küçücük bir tesadüfen ibarettir. Kalabalık bir caddede, sert bir omuz darbesiyle kesişen iki yabancı yol... Lidya’nın o an sadece teğet geçtiğini sandığı o sert, vakur askerin varlığı, kaderin görünmez ipleriyle hayatına düğümlenecekti. O karmaşada, o askerin ruhunu ve adını taşıyan askeri künyesi, bir sır gibi Lidya’nın çantasına düştüğünde, ikisi için de geri dönüşü olmayan bir saatin çarkları dönmeye başladı. Kayıp künyesinin peşine düşen Alparslan Sönmez, sadece adını değil, arkasındaki o karanlık ve gizemli dünyayı da beraberinde getirdi. Numaraların takas edildiği, mesafeli ama her kelimesinde bir çelişkinin filizlendiği o tanışma, onları her dakika yan yana getirmeyecekti belki... Ama yan yana geldikleri o nadir anlar, adeta bir infaz mangasının karşısında durmak gibiydi. Yolları bir kez daha askeri sınırların soğuk duvarları arasında kesiştiğinde, Lidya’nın gözlerinde sadece merak değil, o tezatlığın getirdiği bir arayış vardı. Karşısında duran adama sordu: "Bu timin adı ne?" Alparslan Sönmez, gözlerinde bin bir muharebenin soğukluğu ve gururuyla baktı ona. Dudaklarından dökülen isim, sadece askeri bir birlik değil, adeta bir cehennem tasviriydi: "Kızıl Tamu." Ve ekledi Alparslan; o sadece ikisinin arasındaki o çözülmez çelişkiyi, kimsenin anlayamayacağı o gizli bağı mühürleyen, yüreğe işleyen o anlamlı cümleyle: "Kızıl Tamu, cehennemin en harlı ateşidir Lidya... Biz o ateşin içinde doğduk. Şimdi ne sen o ateşten kaçabilirsin, ne de ben seni o yangının ortasında bırakabilirim. Biz artık birbirimize doğrultulmuş iki silahız; her karşılaşmamız, kendi kalbimize sıktığımız bir çapraz ateş." Şimdi namlular birbirine dönük, mesafeler uzak ama bağlar kördüğüm. İki farklı dünyanın, tek bir künyeyle başlayan o amansız hikayesi... Çapraz Ateş başlıyor. Karşı karşıya geldikleri an, kim hayatta kalacak?

Merhaba bu seriyi çok begeniceginize eminim...

Ailelerinin kararıyla anlaşmalı evlenen asker olan berk ve hemşirelik okuyan meleğin gün geçtikçe birbirlerine alışmaları Ama şöyle bir sorun var, berk ve melek eski zamanlarda birbirini tanıyan iki gençti...

Bu büyük aşk Alya` nın kurşun adlı time tan olmasıyla başlar.

Asker abim ile arkadaşı ve ben komedi

İnsan sınanmadığı acının bülbülü,sınandığı acının ise dilsizidir...

"Her şey bir anlaşma üzerine olacak.Birkaç yıl içinde projemi tamamlayacağım ve boşanacağız,bu kadar.Sende bu birkaç yıl içinde kendine bir sevgili bulursun,anlaşırız." "Karım diye anılan bir kadın varken başka bir kadınla işim olmaz benim.Ben senin kadar anlayışlı değilim bu konuda.Benim karımsan başka bir erkekle adın anılamaz.Sahte olsa bile."

Kahraman bir babam olsaydı keşke aman sen onu hapis etin diyen bir kız var

Adam elindeki dosyayı masaya bıraktı. Sayfaları çevirmeye başkadı. "Teğmen Zeynep Öntürk, 21 yaşında" Zeynep sinirle gözlerini kapattı. O konuşmamıştı ama bulmuşlardı. Adam konuşmaya devam etti, "Harp okulu birinciliği, GATA birinciliği, 8 yabancı dil ve daha pek çok başarı... " Sayfayı kapattı. Başını kaldırıp ona baktı. "Bu kadar genç biri için etkileyici" Zeynep cevap vermedi. Adam sandalye çekip tam karşısına oturdu. "Ama en çok dikkatimi çeken şey evinin altındaki laboratuvarda beslediğin yılanlar. Hem de yüzlerce. Bunun hakkında konuşmak ister misin?" Zeynep`in gözleri büyüdü kalbi daha hızlı atmaya başladı. Her şeyi öğrenmişlerdi. Yolun sonu görünüyordu. "Şaşırdın mı ben de öğrendiğimde çok şaşırdım Anka! "

Gece çöktüğünde herkes uyur. Onlar görevde olur. Aynı timde iki asker. Biri kurallarla yaşar, biri kuralları yıkar. Aralarında güven yok. Sadece görev... ve büyüyen bir gerilim. Geçmiş açıldıkça nefret büyür. Ama o nefretin ardında... tutulmuş bir yemin vardır. "Nefretin Ardındaki Yemin " Bazı savaşlar düşmana karşı değil, Kalbe karşı verilir.

Kumru ve Yektanin aşkı

İstanbul’un kalabalık, güvenli ve steril hastane koridorlarından, Hakkari’nin sınır çizgisinde, barut kokan çetin dağlarına uzanan bir yolculuk… ​Aksa Soykan; hayatı boyunca yüksek sesle konuşmamış, insanı incitmekten korkan, merhameti kalbinden taşan naif bir genel cerrah. Onun savaşı, ne pahasına olursa olsun yaşatmakla ve yaraları sarmakla ilgiliydi. Ancak sivil bir doktor olarak atandığı o askeriyenin kapısından içeri adım attığında, sadece askerlerin yaralarını değil, kendi kaderini de o dağların sert rüzgarına teslim edeceğinden habersizdi. ​Ve O... Gözleri dipsiz bir kuyu kadar siyah, çehresi o çorak topraklar kadar sert ve mesafeli bir asker. Varlığıyla gölgeleri bile titreten, kalbini ve geçmişini sarp dağların ardına gömmüş bir komutan. ​İki farklı dünya, Albay’ın odasında, tek bir bakışla kesişti. Biri şifa dağıtan yumuşak bir el, diğeri tetiği tutan sarsılmaz bir iradeydi. ​Savaşın tam ortasında, silah seslerinin gölgesinde büyüyen sessiz bir bağ… Aksa, bu vahşi coğrafyada hem hayata tutunmayı öğrenecek hem de o siyah gözlerin ardındaki en derin, en dokunulmamış yarayı iyileştirmeye çalışacaktı.

KAR ÇİÇEĞİ Bazı insanlar baharı beklemeden büyümeyi öğrenirdi. Tıpkı kardelenler gibi… Aysima, ardında kırılmış bir geçmiş bırakıp dağların arasındaki küçük bir köye geldiğinde, burada yalnızca karla kaplı yollar bulacağını sanmıştı. Ama bazı yerler insanın içindeki sessizliği de ortaya çıkarırdı. Soğuk geceler, köyün üzerindeki görünmez korku, askerlerin gölgesinde yaşayan insanlar ve saklanan sırlar arasında Aysima, ilk kez gerçekten yaşamayı öğrenmeye başlar. Fakat geçmiş bazen insanın peşini bırakmaz. Kar altında kalan her izin bir hikâyesi vardı. Ve bazı hikâyeler, insanın kalbine dokunmadan bitmezdi. Kar Çiçeği, kırılmış bir kızın yeniden ayağa kalkışını; dostluğu, güveni ve karanlığın içinde bile filizlenebilen umudu anlatıyor. Çünkü kardelen çiçekleri güneşe muhtaç olmak istemezdi. Onlar, en sert kışın içinde bile açmayı başarırdı.

Doktor bir kadının geçmiş ve gelecekteki zorluklarını anlatır.Asker bir adamla sevmeden bir örgüt için sahte bir evlilik yapıp daha sonrasında ise aşık olur.Normal bir hayat yaşamak isterler ama aşkları hiç tahmin edilmeyecek acılar getirir...

Bazen sandığımız şeyler yanlış çıkar, ama ne yönden?