Şu ana kadar ailesi dahil önüne çıkan bütün engelleri bertaraf eden Meva ay yıldızlı bayrağıyla girdiği alayda tanıştığı bir askerle hayatı değişir

Savaş, sırlar ve ihanet… Suzan’ın seçimi dünyayı değiştirecek. Ama kalbi kime güvenebilir?

Kimlikleriniz silindi. Geçmişleriniz dosyalandı. Artık sizler sadece birer piyon değil bu hikayenin yazarı olup kaderi değiştireceksiniz. Proje: Şahmeran en iyileri yaratmak için tasarlandı. Onlar kusursuz şekilde yetiştirildi. Ama kusursuz savaşçılar yaratılırken insan kalabilmeleri mümkün müydü? Sadakat öğretilir. İtaat ezberletilir. Peki ya ihanet? İşte o beklemediğiniz kişinin içinden çıkar. Gerçek bazen kanla yazılır. Kanla öğretilir. Onlar vardı ama yoklardı da. Onlar görünmez olanlardı, her biri normal hayatlarında gözüktü peki gözükmeyen hayatları? Onlar bu toz pembe hayatın karanlık taraflarındaydı. Gerçek hayatları bir hiçlik miydi? Yoksa kaosun ta kendisi miydi?

M dmdmdmdkdbek M dmdmdmdkdbek

Babam tarafından şiddet görmeme rağmen bir kere bile eğilmeyen bu baş bir çift yeşil göze eğildi. İşte ben o zaman anladım o gözler benim her şeyimdi.

Umay & Alparslan

Adam onu bulduğunda yağmurun altında yerde baygın şekildeydi. Alnından, kaşından hatta yüzünün her bir parçasından kanlar süzülüyordu. Nabız yavaştı. Ama nabızdan daha fazla yavaş olan bir şey varsa zamandı. Yağmurun damlaları ile karışıp süzülen ve sokak lambasının altında parlayan kanlara baktı adam. Yüzüne yapışan saçları geri itip kadının yüzünü açtı. Bu yüz çok tanıdıktı. Evet tanıyordu bu yüzü, bu kadını ama nasıl? Kanlar içinde, ringden bir maçını daha kazanıp inen bu kadını nereden tanıyordu? 🥊 İyi okumalar dilerim..

Argo vardır. "Bana böylr bir bilgi gelmedi."

Bu,herşeyi tersdüz eden bir kadını aşkının hikayesi...

Kuyucaklı Yusuf`un dediği gibi 2 inanın karşılaşması kader ama ondan sonra bir arada kalmaları ve hikayelerini yazmaları onların gayretine bağlıdır.

Bir pazar sabahı, güneş her zamanki gibi doğmuştu. Kuşlar aynı şarkıyı söylüyor, rüzgâr aynı serinliği taşıyordu. Dünya için sıradan bir gündü. Ama Göktuğ Öztürk için zaman o gün ikiye bölündü: patlamadan önce ve patlamadan sonra. Bir arabanın içinde kaybolan bir baba… daha nefes almayı yeni öğrenmiş bir kardeş… ve o patlamanın yankısıyla felce mahkûm kalan bir anne. Bazı patlamalar yalnızca metal parçalarını dağıtmaz. Bir çocuğun çocukluğunu da paramparça eder. Göktuğ o gün ölmedi. Ama içindeki merhametin büyük bir kısmı enkazın altında kaldı. Askeri lise yıllarında kalbinin hâlâ atabildiğini hatırlatan bir isim vardı: Burcu. İlk ve belki de son kez sevdiği kadın. Fakat üniformanın içinde büyüyen dünyada duygular emir-komuta zincirine bağlı değildi; rütbeler sevgiden daha güçlüydü. Bir baba kariyerini seçti, bir kız kaderine boyun eğdi ve Göktuğ bir kez daha kaybetmeyi öğrendi. Yıllar geçti. Bazı askerlerin sicili olur. Bazılarının madalyaları. Göktuğ Öztürk’ün ise yalnızca gölgeleri vardı. Adı kayıtlarda yoktu. Yüzü fotoğraflarda görünmezdi. Başardığı operasyonlar anlatılmaz, başarısızlık ihtimali bile kabul edilmezdi. Onun timi, varlığı inkâr edilen savaşların sessiz kahramanlarıydı. Onlar görünmeden gelir, iz bırakmadan giderdi. Askeriyede tek bir gerçek vardı: Göktuğ Öztürk’ten herkes korkardı. Çünkü o, kaybedecek hiçbir şeyi kalmayan adamlardandı. Bir emir, bir görev ve devletin çıkarları uğruna yapılmış bir anlaşma: evlilik. Duyguların yasak, güvenin lüks olduğu bir dünyada iki asker aynı soyadı taşımak zorunda kalacaktı. Bu evlilik bir yuva değil, bir operasyondu. Yüzükler bir bağlılık değil, bir görev zinciriydi. Kaybedecek şeyi olmayan zihin, bedeni zorlayamaz. Mezhebiniz, ırkınız, dinlediğiniz müzik, yediğiniz yemek önemli değil. Önemli olan iki şey var. Bir VATAN, iki YANINDA Kİ ADAM.

Görevden dönen Teğmen`in, Albayın odasına geldiğinde gördüğü yabancıların ailesi olduğunu öğrenmesi ve yaşanacak olaylar