Talihsiz bir şekilde yanlış arama sonucu oluşan aşk ve ölüm hikayesi

Bir insanın acılı kederli iç sesi

Düşman olduklarından habersiz yaşam kızın hayatındaki değişim

Yıllar sonra öldü sandığım eşimin karşıma çıkması bana da sürpriz olmuştu... kitap yıllar sonra iki eşin yüzyüze gelmesiyle olan değişik gelişmeleri anlatmaktadır. Hüzün, aşk, ve daha bir çok duyguyu barındırır.

6 arkadaş, 6 manyak, 6 motorcu, 6 deli, 6 can ve asfalt yoldaşı... Bu 6`lının motorla olan yaldaşlıklarını anlatan bir kitap...🏍⚡️

İstanbul’un gri sabahlarında bile karanlıkta yaşayan adamın adı Ateş’ti. Otuz yaşındaydı, gözleri çelik gibi soğuk, kalbi ise hâlâ on altı yaşında bir çocuğun intikam ateşiyle yanıyordu. On dört yıl önce, “Kanlı Çöküş Gecesi”nde bütün hayatı bir anda küle dönmüştü. intikam için yaşıyordu… Ta ki kafa dağıtmak için bir kahve dükkânında, dünyanın en ağır başlı cilvesine sahip bir kız görene kadar. Kızımız Asya bildiği herşey bi çırpıda yalan olduğunu boğazına kadar batmasını sebep olanlara göstereceği cezanın el ele vereceğini tahmin edemezdi

Beğendiğim ve beğendiğiniz kitap alıntıları olucak ayrıca kitap felan da yorumlarız

Bazı hikâyeler anlatılmaz.Içerde tutulur, saklanır, bastırılır.Çünkü kelimeler acıya değince yanar.Ve bazı kadınlar da anlatılmaz.Sadece yaşanarak öğrenilir.Bu kitap, anlatılmamış bir kadının çığlığıdır.Sesi kısıldığında eline bir defter almış,Defteri kapandığında bir çift kahve gözün içine bakmıştır.Bu, bir kadının kaybolarak hayatta kalma çabasıdır.Bir adamın, kendine bile itiraf edemediği karanlığıbir başkasının sessizliğinde tanımasıdır.“Kurtarılma”hikâyesi değil.Kendini yok saymaya razı birinin,“yaşamaya değecek ne var?” sorusuna,gözüyle değil, ruhuyla cevap bulan bir adamla karşılaşmasıdır.Her satırda biraz kan, biraz gözyaşı, biraz da umut var.Ve her karakter, kendi karanlığıyla yüzleşmeye mahkûm.Bazı kitaplar okunmaz, yaşanır.Bazı cümleler sizi izler, geçip gidemezsiniz.Bu da onlardan biri.O yüzden dikkatli ol.Bazı odalar, seni geri vermeyebilir.

Bazı sokaklar, üzerinden kaç mevsim geçerse geçsin bıraktığınız gibi kalır. Ama bazı insanlar, o sokaklara geri döndüğünde artık bıraktığınız o "çocuk" değildir. Ahu Ela Demir, yıllar sonra mahallenin o tanıdık tozlu yollarına adım attığında, sadece bir bavul değil; yarım kalmış anılar ve o bal köpüğü saçlarına sinmiş yabancı şehirlerin kokusunu da getirmişti. Yeşil gözlerinde hem bir pişmanlık hem de "ben geldim" diyen o inatçı parıltı vardı. Ve mahallenin her sokağında gölgesi olan, her kapı eşiğinde sözü geçen adam: Ömer Asaf Aybarslan. O, bu mahallenin sadece abisi değil; her dükkanın, her yetimin, her sokağın koruyucu kalesiydi. Siyah saçlarının arasına gizlediği otoritesi ve keskin mavi gözleriyle, mahalleye giren her yabancıyı tartardı. Ama Ahu... Ahu yabancı değildi. O, Ömer’in kalbinde yıllar önce mühürlediği, korumaya yemin ettiği ama gidişiyle en çok kendini yaralayan o eski yaraydı. Şimdi Ahu Ela, o Yaseminli Eşik`ten içeri tekrar girerken; Ömer Asaf için sadece mahalleyi değil, kendi kurallarını da koruma vakti gelmişti. Çünkü aşk, en çok da "abi" dediğin adamın korumacı duvarlarına çarptığında can yakardı. Bu hikaye; sadece bir aşkın değil, bir aidiyetin, saklanan bakışların ve o aşılması en zor olan "eşiklerin" hikayesi. Yaseminlerin kokusu burnunuza geldiğinde, Ahu ve Ömer’in dünyasına ilk adımınızı atmış olacaksınız. Gönlünüzdeki eşikleri aşmanız dileğiyle... Gizemliyazar1

Mücadele ederek aşkını yaşatan Ahu ve Ziya`nin hikayesi... !!!! `*` ile belirtilen bölümler içermektedir bölüm icerisindede gerekli uyarılar yapılacaktır dikkatinize!!!!Sıklıkla olmayacaktır detay fazla verilmeyecek!!.

Yakın gelecek.Artık tüm hayvanların nesli tükenmiş,doğa tüm dünyayı işgal etmiş durumda.Artık kozmetik ürünleri ve diğer tüm ürünler deneysiz yapılıyor. Peki,size soruyorum.Bu söylediğim şeyden emin misiniz? "Her zaman güvenli bir liman aradım.Fakat ne kadar kendimden uzaklaştırmak,bir limana ihtiyaç duymamak istesem de son geldiğim yer hep onun kollarıydı."

Bu kurgu, güç, mülkiyet ve kimlik kaybı temaları üzerine kurulu, karanlık bir psikolojik gerilim hikayesidir; merkezinde ise karakterin geçmişteki özgür ve neşeli hali ile şimdiki tutsaklığı arasındaki yıkıcı tezat yer alır. Altın varaklı çerçeve içindeki o mutlu "yansıma", Ela’nın artık fersah fersah uzak kaldığı masumiyetini simgelerken; karşısındaki otoriter figür bu tabloyu bir hatıradan ziyade, ele geçirdiği bir ruhun fetih belgesi gibi kullanmaktadır. Adamın manipülatif tavrı, Ela`yı sadece fiziksel olarak değil, zihinsel olarak da köşeye sıkıştırarak onu kendi "gerçeğine" yani mutlak itaatine mahkum etmeyi amaçlar. Mekanın loş atmosferi ve sigara dumanıyla ağırlaşan hava, bu sessiz ama derin çatışmayı güçlendirerek okuyucuya bir kadının kendi geçmişine bakarken hissettiği o çaresiz ürpertiyi iliklerine kadar hissettirir.

Bir insanın hayatını ve hedeflerini 13 yaşındayken televizyonda gördüğü bir haber değiştirebilir mi? Bir travmayı tetikleyebilirmi? Veya bir insanı masum bir seri katile dönüştürebilir mi? Hikaye tamda 13 Mayıs ta haberlere çıkan o görüntüler ve sözlerle başlıyor 10 yaşındaki bir kız çocuğu okul dönüşü eve giderken t@cize uğrayıp öldürülüyor yanında bulunan tek şeyse onun kanı ile boyanmış küçük bir gül...

Neva Karel, 23 yaşında kendi yazılım şirketini kurmuş, zeki ve meydan okuyan bir genç CEO. Arven Laren, 26 yaşında, köklü ve güçlü bir şirketin sahibi, karizmatik ve kontrolcü bir lider. Bir rastlantı, bir bakış… Şehir kalabalığında yolları kesiştiğinde, sözler değil gözler konuştu. İkisi de geri adım atmıyor, ikisi de kazanmak istiyor. Bu, sadece bir iş dünyası savaşı değil. Bu, zekânın, cesaretin ve çekimin çarpışması. Rakipler mi? Yoksa kaderin birbirine çektiği iki zeki ruh mu? Hayatta kalmak ve kazanmak isteyenler için, gözler her zaman gerçeği söyler. Ve bazen, bir bakış tüm kuralları değiştirebilir.

Hayatın zıtlıklarını simgeleyen, umut ve hüznün iç içe geçtiği bir dram. Hayallerine ulaşmaya çalışan bir gencin karşılaştığı zorluklar ve kurduğu dostluklar

Yıllardır süre gelen bir kan davası ve taş sokaklarda başlayan bir kader. Güzelliğiyle Mardin’in dilinde olan akıllı zekasıyla herkesi kendine hayran bırakan Havin Baran,gaddarlığıyla ve merhametsizliğiyle Mardin’e nam salmış bir çift yeşil göze tutulan Karaca aşiretinin ağası Azat Karaca

Ben kitap yazma işine çok meraklıyım imarim kitaplarımı seversiniz

Ben bizim ekibi tekrar bir araya getireceğim, Siz bu yolda benimle misiniz?

Batu Erdem, hayatını planlar üzerine kurmuş bir mimardır. Onun dünyasında her şey ölçülü, sağlam ve kalıcıdır. Ta ki kalbini emanet ettiği kadın, Aymira Soylu, bir gün sessizce hayatından çıkana kadar… Bir ayrılık bazen sadece iki insanı ayırmaz; bir insanın içindeki bütün düzeni yıkar. Aymira’nın gidişiyle Batu’nun kurduğu tüm hayaller birer birer çöker. Bir mimar olarak şehirleri yeniden inşa etmeyi bilen Batu, kendi kalbinin enkazı karşısında ilk kez çaresiz kalır.Geceleri bitmeyen düşünceler, cevapsız kalan sorular ve içini kemiren tek bir cümle vardır: “Sevmek mi daha zor, yoksa sevilmeden kalmak mı?” En yakın arkadaşı Caner, onu hayata döndürmeye çalışırken Batu, tesadüflerin içinden çıkan yeni insanlarla tanışır. Bir kafede karşılaştığı Selin, ona hayatın hâlâ küçük umutlar barındırdığını hatırlatır. Yılların bilgeliğini taşıyan Ahmet Karaca ise Batu’ya şu gerçeği gösterir:“Bazı kalpler yıkılmadan yeniden kurulamaz.” Ama geçmiş, insanın peşini kolay bırakmaz.Aymira’nın kararlarının ardındaki gerçekler, dostlukların sınandığı anlar ve kalbin en karanlık yerlerinde saklanan duygular ortaya çıktıkça Batu bir seçim yapmak zorunda kalır: Ya geçmişin enkazında yaşamaya devam edecek… ya da o yıkıntıların içinden bambaşka bir insan olarak doğacaktır. Çünkü bazen bir insanın gerçek hikâyesi aşkı bulduğunda değil, onu kaybettiğinde başlar. Ve Batu Erdem için hayatın en büyük sorusu artık şudur: “Senden sonra ben kimim?”

Selamlar🫶🏻 Biliyorsunuz kitappad’te kitaplar kolay tutmuyor. Unutuluyor ve ya görünmüyor. Bende burada kitaplarınızı tanıtıp paylaşacağım, eleştireceğim ki tutabilsin. Tek şartı hesabımı takip etmek ve yazdığım “Kanat ve Kılıç” isimli kitabıma oy vermek🌷 (Şimdiden teşekkür ederim dostlarr >3)

Benim adım Güneş.Bana geleceğin Güneşi derler.Ama ben geleceğin güneşi olmayacağım geleceğin kıyameti olacağım...

Doltor ve mafya aşkı anlatılıyor kadın silahlardan ve mafyalardan korkmasına rağmen aşık olduğuda bir Mafya

Bu kitap insanlar tarafından önerilen ya da kendi beğendiğim kurguları size tavsiye etmek istediğim için oluşturduğum bir kitaptır.

Adalet her zaman göründüğü gibi değildir. Bazen gerçekler, en derin gölgelerin ardında saklanır. Savcı Derin Karaca, mesleğinde kusursuz, hayatında ise parçalanmış bir kadındır. Geçmişin izleri silinmemiş, sadece daha derine gömülmüştür. Yeni atandığı şehirde karşısına çıkan bir dava, onu sadece suçlularla değil, kendi geçmişiyle de yüzleşmeye zorlar. Her ipucu yeni bir sır, Her sır yeni bir yalan doğurur. Güvenilecek kimse yoktur. En yakınındakiler bile birer yabancıya dönüşebilir. Bir yanda adalet, Bir yanda kalp… Ve ikisinin arasında sıkışıp kalan bir kadın. Gerçek ortaya çıktığında hiç kimse eskisi gibi olmayacak. Çünkü bazı hikâyelerde suçlu, en başından beri sandığın kişi değildir. Liberte.

“Bazı hikâyeler sessiz başlar… ama yankısı bir ömür sürer.” Savatra her gün okuldan sonra baleye giderdi. Sahne, onun için yalnızlıktan kaçış, annesinin yokluğunu unuttuğu tek yerdi. O gün, annesi çantasına yanlış ayakkabıyı koydu. Küçük bir hata, sanki görünmeyen bir elin kader defterine düşürdüğü bir çizikti. Birkaç kelime söylendi, bir telefon kapandı… Ve o andan sonra dünya karardı. Işıklar yandığında Savatra sahnedeydi — ama kalbi artık başka bir yerde, karanlığın içinde yankılanıyordu. Bir kızın kaderle dansı, sessiz bir pişmanlığın yankısı ve hiç bitmeyen bir “keşke”nin hikâyesi... “Savatra” – Bazen en derin sessizlik, en ağır çığlıktır. Alıntı: “Annemi o gece kaybetmedim… Onu, sesimi duymadığı her gün biraz daha kaybettim.”