“Dünyayı kurtarmak için ödenen bedel, sadece hayatlar değil, bir daha asla geri gelmeyecek olan kanın kendisiydi.” Kadim zamanlarda, iblisler dünyayı ateşe verdiğinde dokuz büyük aile kendi soylarını ve kanlarını feda ederek Dokuz Kutsal Silah’ı dövdü. İblisler defedildi, ancak zaferin bedeli ağırdı… Silahları var eden o eşsiz ruhlar ve kanları yok oldu. Bugün, kutsal silahlar eski ihtişamlarının sadece birer gölgesi. Kullanıcıları ise o büyük ataların gücüne ulaşmaya çalışan yitik mirasçılar. Bir yanda insanlığı korumaya çalışan dokuz büyük Avcı, diğer yanda dünyayı yutmaya hazırlanan dört büyük Egemen... Bir de iki ruh ile tek beden.

Bir çete üyesi ile bir prensesin aşkı mı hemde nefretten aşka mı?

Başka bir diyarın kasvetli ,vampirlerin soğukluğu, perilerin tatlı sıcaklığı...

Ufak çaplı bir Bl

Annesini ve babasını on yaşındayken kaybeden Sarah`ın yaşam mücadelesi Henüz on yaşında olmasına rağmen Sarah`ın kardeşi Nova ile birlikte zalim Kyana`dan kaçması ve birlikte yaşama tutunmaya çalışmaları Şimdi ise Sarah yirmi yaşında ve kardeşi ile krallıktan çok uzakta mutlu bir şekilde yaşamakta ŞİMDİLİK

Henüz on yaşındayken annesi ve babasını Kyana`nın zalimliklerinden dolayı kaybeden Sarah bunu öğrenince kardeşi Nova ile birlikte Kyana`dan uzaklaştılar.Kardeşiyle birlikte çok zorlu bir on yıl geçiren Sarah şimdi yirmi yaşındadır ve kardeşinin başına gelenler yüzünden hayatını yek bir yalanın üztüne kurdu. Peki bu yalan neydi ve Sarah bu yalan ile başa çıkabilecek miydi?

Bazı kapılar yalnızca açılmaz… Seni seçer. Eflal, sıradan bir müze ziyaretinde eski bir vazoya dokunduğunda bunun sadece tarihî bir eser olduğunu sanmıştı. Ta ki dünya bir anlığına sessizliğe gömülene kadar. Zaman durdu. Ve Eflal kayboldu. Gözlerini açtığında artık kendi dünyasında değildi. Valthera’daydı. Ama uyandığı yer bir sokak, bir orman ya da bir tapınak değildi… Bir kralın yatağıydı. Valthera’nın kayıp prensesi yıllar önce ortadan kaybolmuştu ve kimse onun geri döneceğine inanmıyordu. Yine de Eflal’a bakarken bazıları bir ihtimali düşünmeden edemiyordu. Ya efsaneler yanılmıyorsa? Ya da… yanlış kişiye bakıyorlarsa? Eflal hiçbir şey hatırlamıyordu. Ne bu dünyayı, ne de neden burada olduğunu. Ama bazı soruların cevabı hatırlanmaz… Bulunur.

Whispera`nın tarihi yeniden yazılıyordu. Asırlardır saklanan lanet sonunda fırsatını bulmuş ve saklandığı karanlık dehlizlerden gün ışığına çıkmıştı. Gökle yer arasındaki dengeyi koruyan Lamia takım yıldızı düşmüş ,denge bozulmuştu. Savaş başlamak üzereydi... Ya lanet bütün evreni ele geçirecek perilerin ve insanların sonu olacaktı; yada melez veliaht bulunup evrenin kurtuluşu olacaktı. Artık güneş bile eskisi gibi parlamıyor , çiçekler yapraklarını teker teker döküyordu. Halk gücünü kaybediyor , periler bitkin düşüyordu. Whispera`nın renkleri soluyordu... Whispera`nın sihiri yok oluyordu... Whispera ruhunu yitiyordu... Sakinliği ve düzendeki başarısıyla tanınan Thistlewood kasabası bile  büyük karmaşalara ev sahipliği yapmaya başlamıştı. Halk bu gidişattan tedirgin oluyor ve daha da saldırgan hale geliyordu. Ama bu karmaşadaki en önemli etken kötü güçlerin halkı ele geçirmesi ve onların ruhlarına sızmasıydı. Artık herkes garip davranmaya başlamış , içlerindeki iyiliği unutmuş , benliklerini yitirmişti. Kendini bu kötülükten korumaya çalışanlar bile başarılı olamıyor ; lanet, bir bataklık gibi herkesi ve her şeyi içine çekiyordu . Çırpınan daha çok batıyordu. Fakat bir kişi vardı ki o ne benliğini yitirmiş ne de iyiliği unutmuştu. Lanet ona dokunamamıştı. Kendini sağlam tek kişi olarak halkını korumaya çalışmakla sorumlu tutmuştu . O komşularını koruyacak , arkadaşlarını savunacak , evreni kurtuluşa erdirecekti. Bu kadar güçlü bir lanetle tek başına ne kadar savaşırdı bilmiyordu ancak bildiği bir şey vardı o da kanının son damlasını akıp toprağa karışana kadar evreni için çabalayacaktı. Halkı onu bekliyordu. Orman onu çağıyordu. Derinlerden şu ses geliyordu : " Uyanış başladı."

Kalbim çok hızlı atıyordu sanki yerini terk etmek istermiş gibi ,damarlarımdaki akan kanı hissediyor gibiydim beni boğmak ister gibi, beynim gereğinden fazla çalışıyordu beni öldürmek ister gibi“Gece sen ben ben sen oluyorum buranın sahibi sen oranın sahibi benim bir daha beni duymayacaksın ” “Ne demek bu gölgem” “Kendin ol gece olduğun yerdeki gibi ol kaderleri senin elinde”.....

𝑲𝒊𝒕𝒂𝒃ı𝒏 𝒊𝒄̧𝒊𝒏𝒅𝒆 𝒌𝒂𝒚𝒃𝒐𝒍𝒂𝒏𝒍𝒂𝒓𝒂...

Doğup, yaşayan, ölen ve yeniden doğan herkese;

Herkesin kendine ait olduğu bu evrende bir ben yanlızdım . Bunun sebebi ailemdi , annem , babam , abim ve lanet kız kardeşim . Kılık değiştirip krallığın prensi ile evlenip özellikşende kız kardeşini hizmetçi yaparr .

Wiwiwiwiwiiiiwwiwiwiiw açıklama bulamadim

‼️GAY BİR KURGUDUR. On yılın ardından doğduğu topraklara geri dönen Ronan, geride bıraktığı geçmişinin hala bir sandıkta kilitli şekilde durduğunu fark eder. Yıllar sonra ayak bastığı kasabasıda eskisi gibi değildir artık. Her şeye rağmen Ronan, istenmediğini bile bile burada kalmakta kararlıdır. ~ Matris çiçeklerinin zarafeti ve ihtişamı ile süslenmiş bu dünyada, her şey sadece lanetlerden mi ibarettir, yoksa doğru bilinen yanlışlardan ve geçmişin bıraktığı darbelerden mi?

Xszvvjzjlzjbljozjbavıyzhacıyvz zvshshv zvvsvgsvg gvays. Gsvvayg

... Burası nerdeydi bilmiyorum ama her şeyin değiştiğini biliyordum. ...

hayatını kardeşinin mutluluğuna adayan bir kızın nefret ettiği meslek ile kendi mutluluğunu buluşunun hikayesidir

Bu kitap aslında küçüklüğünden beri köle olarak kulanilan bir kızın hikayesini anlatıyor bu yaşantısında bir çok eziyet zorba veya daha kötü şeylere maruz kalıyor, bu krallıkta 5 yılda bir kez oyun düzenlenir bu oyuna 19 yâş ve üzeri herkes katılmak zorundadır sistem 16 kişiyi seçer ve bunlar bir labirente girer en sona kadar gel oyunu kazanır. Bu oyuna lyra da katılır ve oyunda mavi taşları bulmak zorunda kalır herşeyin mavi olduğu bu krallık başka bir renk seçenleri idam eder krallığa karşı gelen lyra siyah renginin tarafında kalır ve herşey o zaman başlar

Bir efsaneye ya da gerçekleşmiş bir olaya göre tanrı konuşabilen ırkları yarattığı gün onların hepsine altın torbalardan hediye seçtirmiş ama ne var ki birileri hile yapmış ve tanrı ceza olarak seçilen her özelliğin yanın da bir de lanet vermiş. Kurtadamlar kas gücünü ve sadakati seçmiş. Tanrı ise onları ömür boyu her dolunayda dönüşmek ve sevdiği olmayınca acı çekmek, sevdiği olunca da onu sevgiden boğmakla ve ömür boyu sadece 1 kez aşık olabilmekle lanetlemiş. Vampirler soğuk kanlılığı seçmiş. Tanrı ise onları sadece kan emip ya da canlı canlı canlıları yiyip yaşayabilmek, atmayan bir kalp ve ömür boyu atmayan kalpleriyke aşık olduklarının kalbi onların kalp atışını duyamadığından asla aşık oldukları tarafından sevilmemekle yalnızlıkla cezalandırılmış. Stiyellalar(tilkiyle insan arası bir şey) zekayı, görünmezliği ve zihin okumayı seçmiş. Tanrı ise onları asla onlara değer verenleri görememekle lanetlemiş. Sevginin kendi ırkları dışındakilerde ne olduğunu anlayamamışlar sadece kendi ırklarını anlayabilmişler. Periler sonsuz güzellik, uçabilme ve duyguları hissedebilme yeteneği seçmiç. Tanrı ise onları kendi ırkları dışında kimseye karşı bir duygu hissedememek ve kaderlerinde asla aşk olmayanların kaderlerindeki aşk boşluğunu doldurmakla lanetlemiş. Tanrı en son ejderhaya gelmiş. Ejderha sonsuz güç, hüküm ve korkuyu seçmiş. Tanrı ise ejderhayı sonsuza dek tek ejderha olmak ve sonsuz yalnızlık yaşayıp tek duygu hissedeceği aşık olacağı kişiyi asırlar boyunca yalnızlık içinde beklemekle lanetlemiş...

LORD`LAR SERİSİ - 2 Yıl 1750, o güzel yıllardan birisinde başladı onun hikâyesi. Love, hayatını kimseye boyun eğmeden yaşamaya kararlı, asi bir genç kadındı. Ta ki bir gece, toprağın derinliklerinde saklı olan o yüzüğü bulana kadar... Parmağına taktığı an, bunun sadece eski bir takı olmadığını anlaması uzun sürmedi. Bu bir çağrıydı. Ve o çağrı, yüzyıllardır bekleyen birine aitti. Gabriel... Bininci yılda doğmuş, karanlığın içinden yükselmiş bir Alfa Lord. Gücüyle efsanelere karışmış, adı fısıltılarla anılan bir varlık. Onu zincirleyen lanet, yalnızca tek bir kişiyle kırılabilirdi. Love. Bu bir aşk evliliği değildi. Bu, kanla yazılmış bir kaderdi. Aynı çatı altında, aynı karanlığın içinde yaşamaya zorlanan iki yabancı... Her çatışma, her meydan okuma, aralarındaki bağı daha da derinleştirirken; bastırılan her duygu, yerini tehlikeli bir çekime bırakıyordu. Gabriel için o, kurtuluştu. Love içinse, zincir. Ama bazı bağlar kırılmaz. Ve bazı aşklar... ya laneti sona erdirir- ya da ikisini de sonsuza dek karanlığa sürükler.

Yabancı olmak nedir bilir misin heryere

"Sen benim karanlıkta değil, dolunay da parlayan yıldızımsın malefiz." Sustum. Yaş 11 "11 yaşında lanetleneceksin malefiz. " Dedi.

Bazı sırlar iki evren arasında sıkışır, Bazı aşklar kaderin kendisine meydan okur..

Harry Potter evreni, karakterleri ve J. K. Rowling’e ait olan tüm orijinal unsurlar kendi eser sahibine aittir. Selenis Krallığı, Yedi Öz Sistemi, Luaris Akademisi, Bendis Hanedanı ve hikâyeye ait özgün detaylar tarafımca oluşturulmuştur. ⸻ Büyü dünyasında herkes Selenis’i bilirdi. Avrupa’nın batısında yer alan o ada krallığını… Ay işlemeli mor bayraklarını, güçlü liman şehirlerini, eski hanedanlarını ve dünyanın dört bir yanına yayılan etkisini. Ve elbette Bendis Hanedanı’nı. Fakat insanlar Selenis hakkında ne kadar konuşursa konuşsun, hiçbir zaman onları tam olarak anlayamazdı. Çünkü bazı şeyler kitaplardan öğrenilmezdi. Özler gibi. Bazı insanlar ateşi kontrol edebilirdi. Bazıları gölgeleri çağırabilirdi. Bazılarıysa bedenlerini efsanelerdeki yaratıklara dönüştürebilirdi. Ve 1943 yılında, Hogwarts ilk kez Selenis Kraliyet Ailesi’nden öğrencileri kabul etti. Orion Bendis. Lyra Bendis. İkizler daha Hogwarts Ekspresi’ne adım atmadan önce okulda söylentiler başlamıştı. “Selenisliler gerçekten ejderhaya dönüşebiliyor mu?” “Doğru mu, zihne girilemediği?” “Gerçekten kendi büyü sistemleri mi var?” Tom Riddle ise söylentilerle ilgilenmiyordu. O yalnızca gözlemliyordu. Çünkü Lyra Bendis’in bakışlarında, hayatı boyunca ilk kez anlayamadığı bir şey görmüştü. Ve Tom Riddle anlamadığı şeylerden hoşlanmazdı.

......................