Ben korkuları ampüllere benzetirim, yanıp sönerler bazen. Bazen patlar ve sonsuzluğa giderler, bazen de hiç düşünmediğin bir anda geri yanarlar. Biri patlarsa diğeri aydınlanır.
Umudu geride bırakmış kişilere tekrar umut olmak dileğiylen.
"Neden geriliyorsun? Korkuyor musun yoksa?" Alttan alttan ona bakarken kendisi dibime kadar girmişti. Fondöten ile kapadığım yeri parmağı ile sildi ve bıraktığı morluklara baktı.
"Ne kadar da güzel yapmışım."
"Pardon?! Resmen çenemi kırmışsın."