Belinay Karaaslan, okulda herkesin gözünü üzerinde hissettiği, sessiz kalmayı öğrenmiş bir genç kızdı. Onun için okul, derslerden çok daha fazlasıydı: her gün yüzleşmek zorunda kaldığı korkuların ve Baran Demirci’nin gölgesinin olduğu bir yerdi. Baran, okulun en güçlü ve en korkulan öğrencilerinden biriydi. Belinay’a yaptığı zorbalıklar zamanla ikisinin hayatında silinmesi kolay olmayan izler bırakmıştı. Ta ki Belinay’ın hayatını tamamen değiştirecek bir gerçek ortaya çıkana kadar. Artık saklayabileceği bir sır yoktu. Bir anda okulun dedikoduları, aile baskısı ve geçmişte yaşananların ağırlığı arasında kalan Belinay, hem kendisiyle hem de Baran’la yüzleşmek zorunda kalacaktı. Çünkü bazı gerçekler insanları birbirinden uzaklaştırmaz. Onları, geçmişleriyle yüzleşmeye zorlar. Ve Belinay’ın hikâyesi, tam da o gerçekle başlıyordu.

Öylesine yazdığım bir kitaptır . Diziden esinlenmiştir.

Aden, ailesinin maddi durumu sebebiyle taşınıp Demirhan Koleji`nde burslu olarak okumaya başlar...

Bazı düşmanlıklar bir bakışla başlar. Bazı sırlar ise bir ömür boyu saklanamaz. Duru Yalın, yeni okulundaki ilk gününde karşılaştığı Ayaz Demir`den nefret etmek için hiçbir sebep aramaz. Çünkü Ayaz kibirli, soğuk ve sinir bozucudur. Ayaz içinse Duru, hayatına karışmaması gereken tek kişidir. İkisi birbirinden uzak durmaya çalıştıkça yolları daha fazla kesişir. Tartışmalar, yanlış anlaşılmalar ve saklanan sırlar arasında kurulan bağ, ikisinin de tahmin edemeyeceği kadar güçlüdür. Ta ki Duru`nun hayatında bazı şeyler değişmeye başlayana kadar... Sabahları taşıdığı o garip yorgunluk, kimseye söyleyemediği mide bulantıları ve odasının çekmecesine sakladığı küçük bir test... Duru artık yalnızca Ayaz`dan değil, kendi sırrının ortaya çıkmasından da korkmaktadır. Çünkü o küçük sırrın içinde iki çizgi vardır. Ve o iki çizgi, Ayaz Demir`in hayatını da değiştirecektir.

Yeni hayat mı ?? Yeni okul mu?? Yeni ev mi ?? Yeni bir şehir mi ?? Yeni bir ...

17 yaşında, ailesinin mükemmel ebeveynler olduğunu düşünen Ada, bir gün annesinin odasında kendi adına olan bir DNA testi buluyor. O kağıttan sonra ailesinin o kadar da mükemmel olmadığına karar veriyor.

Gece, üvey babasından şiddet görmüş, duygularını saklayan, kuralları sevmeyen bir zorba ve ezeli rakibi olan sarpla bir belaya karıştıklarında şans sonucu abisinin onu araştırmasıyla gerçek abileriyle yaşamaya başlayan gecenin bu askeri disipline ve abi otoritesine ilk başta tamamen isyan etmesi, "Siz bunca yıl neredeydiniz?" duvarı örmesi abilerini üzecek olsada ona alışacaklardır.

Mayra annesi için tüm şehrin zengin çocuklarının gittiği koleje burslu bir sekilde girmek için çabalar sonunda başarır fakat hesaba katmadığı şeyler vardır zengin zorba çocuklar mayra bunlarla başa çıkabilecekmi İlk kitabım tamamen can sıkıntısından yazdım bi şans ver bence pişman olmazsın beğendiysen oy ve yorum yaparak bana yardım edebilirsin🍂✨

�o?u kitapta okula yeni bir yabanc? gelir, zorbalara kar?? durur ve insanlar?n sayg?nl???n? toplar.Ah!Ne kadar g�zel de?il mi?Peki bu hikayede as?l ba?roller zaten zorbalar?n ta kendisiyse?

Hadi gelin,biraz al???lm???n d???na �?kal?m.

5 erkek 1 k?z...

Dostluk ve a?k? ay?ran o �izgi a??l?rsa en fazla ne olabilir ki?

Alin`in dostluk ve a?k aras?ndaki bu �eli?kisinin sonucunu merak ediyorsan e?er, i?te;do?ru yerdesin.

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

Bir insan d�?�n�n; ailesini ve yuvas?n? geride b?rakm??, okulunu bitirmek i�in abisiyle birlikte Seul`e ta??nan bir gen�...

Bir insan daha d�?�n�n; okula yeni gelen �ocu?un can?na okuyup hayat? dar eden, ama sonras?nda zorbalad??? �ocu?a a??k olup yapt?klar?ndan k�pek gibi pi?man olan bir adam...

Gümüşhane’nin dik yokuşlarında, birbirine yabancı iki dünya: Alaz ve Ayşenur. Biri, insanların taktığı o aşağılayıcı lakabın ağırlığı altında ezilen, öfkesini kalkan gibi kullanan bir genç; diğeri ise kitapların sayfaları arasına saklanmış, dünyanın gürültüsünden kaçan sessiz bir gözlemci. "Bal Kabağı" diyorlardı ona; dışı sert, içi ise değersiz sandıkları bir meyve gibi... Oysa kimse, o kabuğun arkasında ne tür bir fırtınanın koptuğunu görmedi. Bir genç kızın gözünden, önyargıların kırıldığı, dostluğun ve büyümenin o çetrefilli, bazen kırıcı ama çoğu zaman umut dolu hikayesi.

Lisede bulunan klasik zorbalardan edinen Ecem bu hikayenin sadece iki yıl süreceğini düşünürken bu kadar uzamasını ihtimal olarak bile düşünmemişti.

0544***: Sen neden bizim okula geldin ki? 0544***: Sizin gibilerin bizim olduğumuz yerde ne işi olur ki?

Yumruğumu tekrar geçirmek için harekete geçtim fakat iki bileğimi de tutup engellemişti. Gözleri koyulaşmış ve sadece dudaklarıma odaklıydı. Yüzündeki ifade sanki baştan çıkarılmış gibiydi. "Napıyosun! Bırak ellerimi!" Diye gür sesimle bağırsam da duymuyordu. "Tadını çok özlemişim Ayaz." Diyerek tekrar kavuşturdu dudaklarımızı. Bu sefer karşı çıkmamıştım bende çok özlemiştim çünkü.

Lise kurgusudur...

Bir zehir önce kanınıza karışır, ardından hücrelerinize yayılır ve en sonunda siz ne olduğunu fark edememişken sizin soluğunuza kast ederdi. Onun hislerinin gözümdeki tasviri buydu. Oysa o, buna inatla aşk diyordu.

Han okulda minho tarafından zorbalanan bir kişidir. Bu zorbalardan bıkarak sanal arkadaş edinir. Ama sanal arkadaşı aslında okul zorbası minho dur

Ben gece, bursla girdiğim kolejde zengin öğrencirin alay konusu olmuştum....

Defalarca batıp yüzlerce kez kandırıldıktan sonra sonunda başarılı bir şirket kurup sosyete kültürünü atılan bir ailede en genç ve zeki üye olan özge`nin bu okuldaki imtihanı Sonradan geldiği için okulda yapılan zorbalıklar ve bu zorbalara ses çıkartan bir ekip Her ne kadar istemese de sonradan ailesinden daha çok güveneceği ve seveceği Bir arkadaş grubu Bol kaos ve nefes hikayesi Ucundanda aşk var tabi :)

gözlerimi açtığımda zarzor ışığa alışıp etrafıma bakmaya başladımbu abajur neden bana doğru çevrilmişti tüm ışık gözüme geliyordu Alışıp lambayı düzeltmek icin hareket etmeye başladığımda elime gecirilen kelepceye baka kaldım bune siktir yatağa kelepcelemisti biri beni yoksa omuydu hayır olamaz, O bitti ben ondanda kurtuldum kaçtım ondan Türkiye`yi terkedeli iki gün olmuştu beni bulmaz artık Karşımdan ses gelmesiyle düşüncelerimdenkafamı kaldırıp baktığımda önümdeki sandalyede biri oturmuş elindeki içkiyi içiyordu ama karanlıktan onu taniyamıyordum sadece alt bedeni ve eli gözüküyordu oda odadaki abajurdan takı sesini duyana kadar bu oydu - benden gerçekten kurulabileceğinimi sandın bebeğim, sen benimsin bu dünyadaki hickimse seni benden sen bile bunu daha anlayamadı mi, sonuna kadar yanımda olacaksın -git burdan - hayır bebeğim sen benimken seni bırakıp gidermiyim, sen sadece benimsin benim anladın mı BENİMM - BAĞIRMA BNAA - Tamam bağırıyorum. Biliyirmusnun sadece iki gün dayanabildim sensiz oda ölüm gibiydi aslında bekle dedilerde bekleymedim shshsjjdj Yavaşça yanıma geldi ve saçımı okşamaya ve koklamaya başladı - eğer bu tene, bu saça, bu dudaklara benden başka biri dokunursa onu yok ederim bunlar sadece benim Saçımı öpüp geri cekildi ve kıyafetlerini çıkarmaya başladı Hayır hayır hayır bunu yapamaz

Safir kitabımdaki Bulut Yağız Sungur`un hikayesidir. Bağımsız okunabilir. "Tavrını sevmedim, Duru. Çocuklar için düzgün bir aile ortamı oluşturmak istiyorum, diyorum. Ve dalga mı geçiyorsun?" Demişti Bulut Yağız sinirlenmeye başlarken. Kızın bu düşüncesiyle boynuna atlamasını beklememişti. Evet, boynuna atlasa hoşuna giderdi ama aralarında bu kadar duvarlar varken beklememişti, Bulut Yağız. Yine de bu kadar alaycı bir ton da beklediği bir nokta değildi. "Yağız, bizim bir aile olma ihtimalimiz o kadar yok ki. Yani seninle bir ilişkim olacağına, gider babamın çocukları öğrenince bulduğu adamla evlenirim daha iyi.." Demişti Duru gülüşünü yavaş yavaş keserken.

Tek isteği; bebeğiyle sakin bir hayat kurmak olan bir kız, bebeğinin babasının eli kanlı bir mafya olduğunu öğrenir.

Merhaba arkadaşlar ilk kurgum lütfen destek olalım 🫶

Bazı hayatlar kusursuz birer yalandır, ta ki biri gerçeğe ilk taşı atana kadar. Lise hayatım, aklı havada hayallerim ve her şeye rağmen korumaya çalıştığım o neşeli dünyam... Her şey yolunda gidiyordu. Ya da ben öyle sanıyordum. Tek bir kuralım vardı: Geçmişimdeki o karanlık sayfaları kapalı tutmak. Geçmişimden kopup gelen eski bir gölge, bu kusursuz görünen resmin üzerine ilk lekeyi bıraktığında sadece huzurumun bozulacağını sandım. Oysa o sadece ilk domino taşıydı. Bazı sırlar fısıltıyla söylenir, bazıları ise çığlıklarla gün yüzüne çıkar. Ben sadece gülmeye devam etmek istiyordum, ama kaderin benim için attığı düğüm çoktan sıkılaşmaya başladı. Düğüm 1 : İlk ilmek atıldı.