En büyük sırları, ölü adamlar saklar. "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı? Uyarı! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

"Hazar, zorbalık yapıyorsun! Beni düğünümden kaçırıp aleme `O benim kadınım` diyemezsin." "Bana bak Asiye! Sen benim kadınımsın. Zorbalıksa, evet, zorbayım."

ders, spor ,sanat kısacası her açıdan birbirine düşman iki okulun bir süreliğine aynı okulun kapısından girmek aynı öğretmenlerden ders almak aynı okulun bahçesini paylaşmak zorunda kalırlar öğrenciler öğretmenler her ne kadar bu duruma itiraz etsede okul müdürleri ve bakanlık oldukça kararlıdır acaba bu iki düşman okul bir gün gerçekten iyi anlaşabilirmi

Merhabalar. Bu bir lise kurgusudur yaşınız Uygun ise okumanız tavsiye edilir. Kitabın konusu ve karakterleri tamamen benim hayali kurgumdur. ••• Bade, ailesinin verdiği bir kararla hayatını geride bırakıp hiç tanımadığı bir şehre ve yeni bir okula gitmek zorunda kalır. Bunun sıradan bir ceza olduğunu düşünürken kendisini, geçmişin karanlık izlerinin hâlâ silinmediği bir dünyanın ortasında bulur. Arel, okulun kurallarını kendi koyan, herkesin çekindiği ve kimsenin karşısına geçmeye cesaret edemediği biridir. Bade ise onun karşısında boyun eğmeye hiç niyetli değildir. İkisi arasındaki ilk karşılaşmadan itibaren başlayan bu mücadele, zamanla basit bir düşmanlıktan çok daha fazlasına dönüşür. İki aile arasında yıllardır süren husumet, saklanan sırlar ve geçmişten kalan hesaplaşmalar, Bade ile Arel’in hayatlarını birbirine bağladıkça hiçbir şey göründüğü kadar basit kalmaz. Bazen nefret, gerçeği gizleyen en güçlü perdeye dönüşür. Bazen de bir insanı tanımak, hayatındaki bütün doğruları sorgulamak demektir. Peki ya birbirlerine karşı verdikleri bu savaşta, asıl düşmanlarının kim olduğunu ikisi de bilmiyorsa? Bazı savaşlar bitmek için değil, daha büyük bir savaşı başlatmak için vardır.

Küçük bir akvaryumda birbirlerini yutmaya çalışan Pirana gibiydiler. Ve bu vahşi balıklardan biri bir gün içlerinden birini yutamadı. Onu yok edemedi. Ondan nefret edemedi. Sadece... ...onu çok özledi. Bir akvaryumda kaç balık yaşar ? NOT: Hikaye de homoseksüel ve heteroseksüel karakterler bulunmaktadır. Homofobik olan kişilerin hikayeden uzak durmasını rica ediyorum. Eğer okumak istiyorsanız da saygı çerçevesi içinde yorumlarınızı yapabilirsiniz. Aşk aşktır. Bedenler sadece kamuflajdır.

"Aynı sınıfın içinde birbirine en uzak iki noktaydık. O sınıfın en sorumsuzuydu, ben ise hata yapmaya tahammülü olmayan o kız..." Lise hayatına adım attığım ilk gün planlarım gayet netti: En ön sıraya oturmak, sadece derslerime odaklanmak ve kimsenin damarıma basmasına izin vermemek. Narin görünüşümün arkasında sakladığım hırçın tarafımı kimseye göstermeye niyetim yoktu. Ama hayat, yan sıramdaki boş masaya Doğan’ın çantasını atmasıyla tüm planlarımı altüst etti. Doğan; ciddiyetsiz tavırları, keskin kahve gözleri ve sınıfın sonuncusu olmaya istekli rahatlığıyla tam bir baş belasıydı. Benim hırsımla dalga geçiyor, her fırsatta sınırları zorluyordu. Bilmediği şey ise, üzerine geldikçe daha da sertleşen fırtınama çarpmak üzere olduğuydu. Ve tam ortada, yan yana oturan ama birbirine bir o kadar yabancı iki kişi. Aynı sınıfta başlayan bu iddialı bakışmalar, zamanla kimin kime teslim olacağı belirsiz bir savaşa dönüşürken; Doğan daha ilk günden kararını çoktan vermişti: O, bu sınıftaki en büyük zaafını bilerek seçmişti. KARAKTER TANITIMLARI Efser: Hırslı, çalışkan, kumral saçlı ve koyu kahve gözlü. Narin bir duruşa sahip olsa da damarına basıldığında oldukça hırçın biri. Doğan: Derslerle ilgilenmeyen, umursamaz ve ciddiyetsiz. Koyu kahve saçlı ve keskin kahve gözlü. Asel: Efser`in yakın arkadaşı. Koyu kahve saçlara ve koyu kahve gözlere sahip. Umut: Kendi halinde ve sakin bir öğrenci. Koyu kahve saçlı ve koyu kahve gözlü. Evla: Efser ve Asel`in yakın arkadaşı. Cam kenarında oturuyor. Yaman: Doğan`ın 9-A`daki ikizi. Hiperaktif, kumral ve burnu havada bir yapıya sahip.

- "Benimsin." + "Değilim." - "Boynundaki iz nedir, o halde?" + "Nefretimi azdıran bir hata." - "Değil, imza." + "Ben senin mülkün değilim." - "Benim gözümde öylesin." + "Sen kimsin ki?" - "Bunu soran son kişi yaşıyor mu sanıyorsun?" + "Yaşıyor ya, kör müsün?" - "Kim?" + "Ben."

Aden, ailesinin maddi durumu sebebiyle taşınıp Demirhan Koleji`nde burslu olarak okumaya başlar...

cocuklugundan beri arkadas olan iki kızın okuldaki arkadas gruplarıyla yasadıkları olaylar Dora'nın kendiyle ilgili gercekleri ogrenmesiyle birlesir

Gercek ailem kitabıdır

DİKKAT:FAZLASIYLA KÜFÜR İÇERİR‼️

Zorbalardan nefret eden Seungmin,Jisung,Felix ve Jeongin zorbalar Chan,Minho,Hyunjin ve Changbin`e birtakım duygular beslemeye başlarsa (Kitap tamamen kurgudur idolleri cinselleştirmiyorum!!!!) Enemies to Lovers💝 İlk ficim destek olurmusunnn😭😻🧡💝🙌🏻🐰💙🙈

Saf nefretten doğan aşk nasıl ilerleyebilirdi ki... Okuyup göreceğiz

Arkadaşlıkları bir gruptan çok daha azı. Hepsi bambaşka kişiliklere ve hayatlara sahipler ama bir şekilde arkadaşlıklarını sürdürmeye devam ediyorlar. Günlük yaşamları ve birbirleriyle olan ilişkileri devam ettikçe birbirleri hakkında daha fazlasını öğrenecekler.

+1 8 Uyarısı Bu hikâye yalnızca bir aşk hikâyesi değil. Gücün, takıntının ve sınırların bulanıklaştığı bir dünyanın kapısını aralar. İçinde karanlık arzular, tehlikeli yakınlaşmalar ve kontrol ile teslimiyet arasında gidip gelen bir bağ barındırır. Bazı sahneler rahatsız edebilir... Ama asıl tehlike, sayfaları kapatmak istemeyecek olmanızdır. Çünkü bu hikâye sadece okunmaz; içine çekilirsiniz. Ve bir noktadan sonra, karakterlerin verdiği kararları sorgulamayı bırakırsınız... Onlarla birlikte düşersiniz. Bazı adamlar savaşmak için doğar. Bazı kadınlar ise onlara diz çöktürmek için... Geçmişi hatırlamayan bir kadın. Gerçeği saklayan bir adam. Ve aralarında yalanlarla örülmüş, tehlikeli bir bağ. Serenay, karanlık bir gecede saldırıya uğrar ve hayatta kalır. Ama hafızası, o geceyi silip götürmüştür. Kadef Valen ise gölgelerde yaşayan, kuralları kendi koyan bir adamdır. Serenay onun için sadece bir takıntı değil, aynı zamanda geçmişin kilitli kapısıdır. Ama bazı sırlar vardır ki, hatırlamak özgürleştirmez... Ve bazı aşkların sonu, kurtuluş değil, mahkûmiyettir. Gözlerimi açtığımda geçmişim yoktu. Adım yoktu. Hatıralarım yoktu. Kadef Valen vardı. Kocam olduğunu söylüyordu. Beni koruduğunu iddia ediyordu. Ama neyden koruduğunu söyleyemiyordu. Bir evlilik vardı. Ama aşkla kurulmamıştı. Bir anlaşma vardı. Ama tarafı ben değildim. VALEN Hafızanın bir savunma mekanizması, Aşkın bir silah, İhanetin ise kan bağı kadar yakın olduğu, Karanlık bir hikâye. ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basıla

Mayra annesi için tüm şehrin zengin çocuklarının gittiği koleje burslu bir sekilde girmek için çabalar sonunda başarır fakat hesaba katmadığı şeyler vardır zengin zorba çocukları, Mayra bunlarla başa çıkabilecekmi? İlk kitabım tamamen can sıkıntısından yazdım bi şans ver bence pişman olmazsın beğendiysen oy ve yorum yaparak bana yardım edebilirsin🍂✨

Öylesine yazdığım bir kitaptır . Diziden esinlenmiştir.

Yeni hayat mı ?? Yeni okul mu?? Yeni ev mi ?? Yeni bir şehir mi ?? Yeni bir ...

Bazı düşmanlıklar bir bakışla başlar. Bazı sırlar ise bir ömür boyu saklanamaz. Duru Yalın, yeni okulundaki ilk gününde karşılaştığı Ayaz Demir`den nefret etmek için hiçbir sebep aramaz. Çünkü Ayaz kibirli, soğuk ve sinir bozucudur. Ayaz içinse Duru, hayatına karışmaması gereken tek kişidir. İkisi birbirinden uzak durmaya çalıştıkça yolları daha fazla kesişir. Tartışmalar, yanlış anlaşılmalar ve saklanan sırlar arasında kurulan bağ, ikisinin de tahmin edemeyeceği kadar güçlüdür. Ta ki Duru`nun hayatında bazı şeyler değişmeye başlayana kadar... Sabahları taşıdığı o garip yorgunluk, kimseye söyleyemediği mide bulantıları ve odasının çekmecesine sakladığı küçük bir test... Duru artık yalnızca Ayaz`dan değil, kendi sırrının ortaya çıkmasından da korkmaktadır. Çünkü o küçük sırrın içinde iki çizgi vardır. Ve o iki çizgi, Ayaz Demir`in hayatını da değiştirecektir.

17 yaşında, ailesinin mükemmel ebeveynler olduğunu düşünen Ada, bir gün annesinin odasında kendi adına olan bir DNA testi buluyor. O kağıttan sonra ailesinin o kadar da mükemmel olmadığına karar veriyor.

Gece, üvey babasından şiddet görmüş, duygularını saklayan, kuralları sevmeyen bir zorba ve ezeli rakibi olan sarpla bir belaya karıştıklarında şans sonucu abisinin onu araştırmasıyla gerçek abileriyle yaşamaya başlayan gecenin bu askeri disipline ve abi otoritesine ilk başta tamamen isyan etmesi, "Siz bunca yıl neredeydiniz?" duvarı örmesi abilerini üzecek olsada ona alışacaklardır.

Çoğu kitapta okula yeni bir yabancı gelir, zorbalara karşı durur ve insanların saygınlığını toplar.Ah!Ne kadar güzel değil mi?Peki bu hikayede asıl başroller zaten zorbaların ta kendisiyse?

Hadi gelin,biraz alışılmışın dışına çıkalım.

5 erkek 1 kız...

Dostluk ve aşkı ayıran o çizgi aşılırsa en fazla ne olabilir ki?

Alin`in dostluk ve aşk arasındaki bu çelişkisinin sonucunu merak ediyorsan eğer, işte;doğru yerdesin.

“Uzak dur benden Âla, anlıyor musun?! Uzak dur. Ben zararlıyım, canavarım, dengesiz piçin önde gideniyim! Sana uzak dur diyorum. Yardıma, arkadaşa falan ihtiyacım yok. Olmasan da olur. Şu zamana kadar yoktun zaten. Bir anda gelip hayatıma dâhil olamazsın. Git. Yoksa kendimle birlikte seni de yakacağım. Birbirimize iyi gelmiyoruz.” Söylediği her kelime, kalbime acımasızca saplanan bıçak darbeleri gibiydi. Gözlerim dolarken yüzüne bir kez daha baktım. Ama o, gözlerimin içine bakmaktan bile kaçıyordu. “Korkaksın!” diye bağırdım, avazım çıktığı kadar. “Onların karşısında durmak varken sen sadece kaçıyorsun, Kayra! Kaç! Kaçmaktan başka bildiğin ne var ki?!” Duraksadı. Ellerinin iki yanında yumruklarını sıktı. Ardından gözlerini bana çevirdi. “Âla, sen de bir zamanlar oradaydın. Şimdi bana iyi kız rolü oynama. Herkes kimin ne halt olduğunu biliyor.” Sözleriyle birlikte içimde bir şey daha kırıldı. Bir hışımla yerdeki çantasını aldı ve hızla sınıftan çıktı. Arkasında bıraktığı boşluktan gözlerimi ayıramadım. Bu muydu yani? Bu kadar mıydı? Bu kadar çabuk mu? Birbirimiz için gerçekten bu kadar kolay mıydık? Gözlerimden yaşlar süzülmeye başlarken burnumu çektim. Bu benim lanetimdi. Sevdiğim herkes, bir gün beni bırakıp gidiyordu. Yine. Ve yeniden. Belki de aşk gerçekten bana yakışmıyordu. Belki de bazı insanlar birbirini severdi ama birbirlerine iyi gelemezdi. Belki biz de onlardan biriydik. Artık birbirimiz için eskisi değiliz, inan.

Gümüşhane’nin dik yokuşlarında, birbirine yabancı iki dünya: Alaz ve Ayşenur. Biri, insanların taktığı o aşağılayıcı lakabın ağırlığı altında ezilen, öfkesini kalkan gibi kullanan bir genç; diğeri ise kitapların sayfaları arasına saklanmış, dünyanın gürültüsünden kaçan sessiz bir gözlemci. "Bal Kabağı" diyorlardı ona; dışı sert, içi ise değersiz sandıkları bir meyve gibi... Oysa kimse, o kabuğun arkasında ne tür bir fırtınanın koptuğunu görmedi. Bir genç kızın gözünden, önyargıların kırıldığı, dostluğun ve büyümenin o çetrefilli, bazen kırıcı ama çoğu zaman umut dolu hikayesi.

Lisede bulunan klasik zorbalardan edinen Ecem bu hikayenin sadece iki yıl süreceğini düşünürken bu kadar uzamasını ihtimal olarak bile düşünmemişti.

Yumruğumu tekrar geçirmek için harekete geçtim fakat iki bileğimi de tutup engellemişti. Gözleri koyulaşmış ve sadece dudaklarıma odaklıydı. Yüzündeki ifade sanki baştan çıkarılmış gibiydi. "Napıyosun! Bırak ellerimi!" Diye gür sesimle bağırsam da duymuyordu. "Tadını çok özlemişim Ayaz." Diyerek tekrar kavuşturdu dudaklarımızı. Bu sefer karşı çıkmamıştım bende çok özlemiştim çünkü.

Bir zehir önce kanınıza karışır, ardından hücrelerinize yayılır ve en sonunda siz ne olduğunu fark edememişken sizin soluğunuza kast ederdi. Onun hislerinin gözümdeki tasviri buydu. Oysa o, buna inatla aşk diyordu.