Telefonuma bakt?m; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan hâlâ ne bir arama ne de bir mesaj vard?. Tam o an, sessizli?i y?rtarcas?na telefon çalmaya ba?lad?. Ekranda "Babam" yaz?yordu. Hiç dü?ünmeden açt?m.

?"Alo? Baba, neredesin? Seni çok merak ettim... Baba?"

?Ama kar??dan gelen ses babama ait de?ildi. So?ukkanl?, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi:

?"Alo, merhabalar. Mara Han?m`la m? görü?üyorum?"

?Bir an nefesim titredi. Bu kad?n da kimdi?

"Evet, benim. Siz kimsiniz?"

?Kad?n derin bir nefes al?p sakin bir tonla konu?tu:

"Öncelikle sakin olun... Ben baban?z?n doktoruyum."

?Sözleri beynimde bir anda çarp??t?.

"Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?"

?"Mara Han?m, lütfen biraz sakin olmaya çal??-"

?"Ne sakinli?i? Ne oldu babama, söyleyin!"

?Kad?n sesi biraz daha netle?ti:

"Ben Doktor Serkan. Baban?z bir trafik kazas? geçirdi. ?u anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endi?elenmeyin, size haber vermem gerekiyordu."

?O an dünya ayaklar?m?n alt?ndan çekildi. "Durumu iyi" demi?ti ama ya iyi de?ilse? Ya bir ?ey olursa? Babam... benim her ?eyimdi. Onu kaybetme ihtimalini dü?ünmek bile içimi paramparça ediyordu.

?Telefondan tekrar ses geldi:

"Mara Han?m, orada m?s?n?z?"

?Sesim titredi, bo?az?m dü?ümlendi:

"E-evet... buraday?m. Geliyorum. Hemen geliyorum."

?Telefonu kapatt?m. Ellerim titriyordu, nefesim düzensizdi. Bir anl???na dünyam kararm?? gibi hissettim... ama tek bildi?im, babama ula?mam gerekti?iydi.