Yarım kalmış bir hikaye... yeni başlangıçlar ve yaşamak için hayatta kalanlar. Gerçekten bir yaşam. Bu hikayenin sonu nasıl biter bilinmez. Bazen güzellikler bazen acı gerçekler ve en yakını tarafından darbe yiyenler. Mevsim ve denizin hikayesi daha yeni başlıyor. BEN ARTIK SONSUZ OLMAK DEĞİL, SONUMA KADAR SENİNLE OLMAK İSTİYORUM...

​"Cennet ile cehennem arasında kaldığın o arafta, gördüğün tek şey ecelin olacak." ​Ankara’nın gri donduruculuğunda, sıradan bir hayatın arkasına gizlenmiş bir hayalet yaşıyordu. ​Gündüzleri sessiz bir komşu, geceleri ise teşkilatın fısıldanan en sert ismi: Pala. ​Bir gece, kapısının önünde karların üzerine düşen kan damlaları ve alnına dayanan soğuk bir namlu her şeyi değiştirdi. Gelen bir Üsteğmendi; yaralı, çaresiz ve büyük bir ihanetin tam kalbinden kaçan bir yabancı. ​Onu korumak bir tercih değil, yaklaşan o kızılca kıyametin ilk adımıydı. ​Dışarıda onu avlamaya gelen bir ordu, içeride ise tek başına o orduyu durdurabilecek bir gölge. Kimse bu kadının bir "keskin nişancı" olduğunu bilmiyordu. Kimse onun, düşmanının gördüğü son yüz olduğunu hayal bile edemezdi. ​Şimdi, Ankara’nın ayazında bir Kor Ateş yanıyor. Ve bu ateş, sadece peşlerindekileri değil, geçmişin tüm sırlarını da küle çevirecek. ​"Senin yerinde olsam Üsteğmen, kafana silah dayayan adamdan değil; yarana dikiş atan o kadından korkardım." ​Çünkü o, ıskalamayı asla bilmezdi.