“Bir kadın tahtları devirdi.” “Bir padişah tahtını bıraktı.” “Ve ikisi de tarihten silindi.” “Ama onların açtığı kapılar hâlâ kapanmadı.” “Birinci kapı açıldığında krallar düştü.” “İkinci kapı açıldığında tahtlar değişti.” “Üçüncü kapı açıldığında…” “dünya değişecek.”

Gece karanlığı Versay’ı sarmıştı. Aslıhan sessiz adımlarla taş koridorlarda süzüldü; elindeki mektup, Osmanlı’nın sırlarını değil, padişahının kalbini koruyacak bir görev taşıyordu. Her kapı, her gölge ölüm fısıldıyor gibiydi, ama o tek bir şeyden korkuyordu: Aşkını ve itibarını kaybetmek. Sarayın ihtişamı ve entrikaları arasında, her adımı hem hayatını hem de kalbini tehlikeye atıyordu. Her şeyin tahtın ve devlet-i âli osman için sultan Cihangir...

İstanbul`un sosyete ailesinden `Asilzade` ailesinin son zamanlarda günleri zor geçmekteydi. Ailenin son veliahtı Eliz Asilzade, şartları şımarıklıkları yüzünden zorluyor, babasının üzerine çok gidiyordu. Annesini hiçbir zaman dinlemeyen Eliz, o gün dinlemişti. Ve suçu başkasına atmayı başardığında hayatında ilk defa sır saklamayı öğrenmişti. "Bozulduğu zaman insandan daha korkunç yaratık yoktu."