Bozkır geceleri sessiz değildir. Sadece sesini içine gömer. Toprak susar, evler susar, insanlar susar. Suskunluk birikir; çatlak duvarlarda, yarım kalmış cümlelerde, gözlerden kaçırılan bakışlarda. Bu hikâye, susturulmuş hayatların ortasında filizlenen bir sızıyla başlar. Bir evin içinde yankılanan eski bir öfke, bir okulun duvarlarına sinmiş yoksulluk, telinden pas akan bir saz… Ve bütün bunların arasında, sevilmeyi öğrenememiş insanların birbirine yanlış yerlerden dokunuşu. Bozkır burada sadece bir mekân değildir; kaderin ta kendisidir. İnsanları sertleştiren rüzgârı, geceyi uzatan ayazı, umutla alay eden sessizliğiyle… Sevgi bile burada ürkek yürür. Bir bakışın bedeli vardır, bir gülümseme cesaret ister. Bu sayfalarda aşk romantik değildir; yaralıdır. İyilik sessizdir, direniş içtendir. Ve herkes, kendi içindeki boşluğu bir başkasının suskunluğuyla doldurmaya çalışır. Çünkü bazı topraklarda insanlar hayatta kalır… Ama sevmeyi hep sonradan öğrenir.

Bir eşeğe binmeyi onur meselesi yaparken, bir gün gökyüzünde koşar gibi dörtnala süreceğimi nereden bilebilirdim?" Uçsuz bucaksız bozkırların ortasında, bin kişilik bir obada yalnızca annesiyle ayakta duran bir çocuk... Ne bir babası var ne bir kardeşi, ama kalbinde durmadan kıpırdayan bir özlem: biri olabilmek. Onun adı yok belki ama bir hayali var: Atları anlamak, onlara hükmetmek ve bir gün özgürlüğü dört nala yaşamak. Ama bozkırda sadece atlar değil, sırlar da kişner. Bir seyisin suskun öğretileri, bir annenin inatla sakladığı geçmişi, yeşil gözlü bir kızın gülüşü... Ve yaklaşan baharla birlikte, açığa çıkacak bir kader. Bir ölüm, bir kaçış ve intikam yolculuğu. Gizemli ülkeler ve sır dolu kişilerle büyüler... AL`ANCA, bir oğlun annesinden öğrendiği erkekliğin, dostlukla yoğrulan bir çıraklığın ve içten içe büyüyen bir intikamın hikâyesi.