"...Saat tam 02.17`yi gösterdiğinde kapının ardından tek bir tıkırtı duyuldu. Beyza nefesini tuttu. Bungalovun içinde ondan başka kimse yoktu. En azından öyle olması gerekiyordu. Telefonunun ekranı aniden karardı. Tam o anda, karanlığın içinden fısıltıya benzeyen tek bir cümle yükseldi: `Bu gece kapıyı sakın açma.`

Kitabımda +1& ögelere yer vereceğim, şimdiden söyleyim rahatsız olacaklar rica edeceğim okumasınlar lütfen. 🙏🏻 ​"Sen kimsin?" diye sordu adam. Sesi pürüzsüz ama bir o kadar emir kipi içeren, soğuk bir tondaydı. "Ve temizlik görevlisi falan değilsen, bu evde ne işin var?" ​Lara işittiği kelimelerle birlikte donakaldı. Temizlik görevlisi mi? Şok hissi yerini hızla saf bir öfkeye bırakırken öne doğru adımladı. ​"Asıl sen kimsin?" dedi Lara, sesini olabildiğince sert tutmaya çalışarak. "Ve benim kiraladığım eve elini kolunu sallayarak nasıl girebiliyorsun? Derhal o çantanı al ve dışarı çık, yoksa polisi ararım!"