Aşka inanmayan bir adamı inandırmak kolay mıydı? Peki ya aşktan korkan bir kadını cesaretlendirmek… Defne ve Levent’in aşkı yanlış anlaşılmalar arasında sıkışmış, kıskançlık ve öfkenin ördüğü duvarlarla sarılmıştı. Yine de gerçek bir aşk için her zaman çıkış vardı… Levent geçmişinden yaralı kalbini, çelik zırhların arkasına saklamıştı, ama Defne’nin zarif ruhunun çatlaklarından içeri sızmasını engelleyememişti. Defne ise Levent’in ateşinden köşe bucak kaçmış, ama saklanamamıştı. Bu bir adamın masumiyeti bulması, bir kadınınsa gerçek aşkı tanımasının hikayesi…

Mafya Lideri Tarafından Kaçırılan Umay ve yeni başlangıçlar… (Kitap bazı kitap karakterlerinin isimleri vb şeyleri değişmiştir ve 2. Bölüm de değişmiştir iyi okumalar)

Yalnız Kıyılar:terkedilmiş kıyıların soğuk rüzgarlarıyla sararmış, zamanın izlerini taşıyan kasvetli bir dünyadan geçer.

“Üniversitesini bitirip kendi şehrine gelen Gece’nin ailesi yüzünden zorla evlenmesini okuyacaksınız”

İki aşığın karşısına çıkan engeller. Bakalım bu engelleri aşabilecekler mi?

Bir Yaz Tatili Bazen bir yaz tatili, hayatın tüm akışını değiştirebilir… Nehir, hem düğün hem de biraz nefes almak için İzmir’e doğru yola çıkar. Geride, bir yıldır birlikte olduğu Mert’i ve aşkla kurduğu hayalleri bırakır. Ancak bu tatil, yalnızca dinlenmek için değildir. Mert’in sakladığı gerçek, İstanbul’da gölgeler gibi peşinden gelir. İzmir’in sıcak sokaklarında, yeni yüzler ve eski yaralar arasında Nehir kendini yeniden tanımaya başlar. Kalp kırıklıklarının, ihanetin ve beklenmedik karşılaşmaların içinden geçen bu yaz, onun için bir yol ayrımına dönüşür. Aşk, affetmekten mi geçer, yoksa vazgeçmekten mi?

Herşey 1 saatlik tanışmanın sonunda Asya`nın, Duman`ı takip etmesiyle başladı... Selam okurum bu kitabı yazmamın sebebi normaş deftere yazdığımda yakınlarım tarafından çok ilgi gösterilmesi ve bunu farklı platformlarda yaymamı istemesi üzerine defterime yazdığım kitabımı bu platforma geçiriyorum umarım seversiniz keyifli okumalar :) -Smut Olan Yerlerde Uyarı Vardır Rahatsız Olacakların Okumaması Tavsiye Edilir-

Hayat bazen bizlere gerçek insanı gösterir aslında bazılarımız için bir şanstır ama bunu görebilmek için bir göze hissedebilmek için de bir kalbe ihtiyacımız vardır bazı kişilerde bu göz ve kalp aslında ihtiyacı olan sevginin ve gerçek insanı görebilmek ve hissedebilmek için vardır ama bazılarımız ise de Tren istasyonunda yolculuğunu bekleyen bir yolcu gibi bekler insan gerçek kişiyi o kişinin olduğunu ve bir gün onu bulacağını bekler ama bazılarımız aslında çoktan onunla tanışmıştır belki de bunun için görmek isteyen bir göz hissetmek için bir kalp imiz olması gerekir.........

Mavi kimi için gökyüzü kimi için deniz kimi içinse bir renkten ibaretti ama benim için mavi ondan ibaretti.

Aşk; kazanmak veya kaybetmek değildir. Aşk; sevmekten asla vazgeçmeyenlerin ölümsüz hikayesidir.

Papatya Aysal ; Toprak`ın kızıl papatyası Toprak Akal; papatya`nın yaşam kaynağı. Papatya köklerini toprağa sıkıca sardı,tutundu. Toprak papatyanın köklerini sımsıkı sardı, sevgiyle besledi, aşkla büyüttü. Büyüttüğü papatya bembeyaz yapraklarıyla kıskandırdı herkesi sarısıyla güneş gibi aydınlattı etrafını... Mutluydular çiçek bahçesinde sonra dikenler girdi araya. Koparmak istediler papatyayı toprağından. Papatya kurusun toprak başka çiçekleri bağrına bassın istediler, bu sevdayı kıskandılar. Ne toprak papatyasından vazgecmek istedi ne papatya toprağından... Durmadı dikenler gövdesinden sarmaya başladılar papatyanın, yaprakları dökülmeye başladı. Toprağın üstüne acı ektiler. Ve kopardılar papatyayı toprağından soldu yaprakları döküldü birer birer yine de papatya vazgeçmek istemiyordu. Toprak kabul etmedi papatyadan başkasını. Bekledi...Bekledi...Bekledi... Kurudu Toprak üzerine düşen yaprakları gördükçe kuraklaştı papatya açsın diye vazgecmek istedi. Acı çekmesin canı yanmasın daha fazla diye bırakmak istedi. Şimdi solmus papatya toprağına tutunabilecek mi ? Toprak papatyaya can verebilecek mi? Bu bir veda mı yoksa?

Hastalıklı bir aşkın anatomisi...

O benim gözlerini tıpkı bir yıldız gibi parlatan kişiydi. Ama ne kadar parlatsada bazen okyanuslar gibi yapan kişide.

..Çok yorulmuştum..Bitkin bir haldeyken onu buldum.Sanki benim yorgunluğumu hissetmişcesine geldi.Mutlu oluyor muydum? Bu gerçek miydi? Her şey tekrardan berbat mı olacaktı? O kadar unutmuştum ki sevilmeyi, inanamıyordum bunun gerçek olduğuna..

Bazen hayal ettiğin gelecek ve o gelecekte olup hayalini yaşayamamak insana ağır gelebilir. Beklenmedik ani durumlar ise beni hem bezdiren hem de mutlu eden anlar olurdu. İnsan öyle anlarda hep kaçmak ister mesela ama ben ilk defa rüya gibi bir anda bir durumda ya da olayda takılı kalmak isterdim Ben Aslı ve hayatımın bir anda bu kadar değişebileceğini asla düşünmemiştim. Ozan benim hem hiç beklemediğim anda gelen ama bir o kadar da kaderimin beklediği hayatıma gelmesi gereken bir kişiydi. O bambaşka biriydi.

Gerçek aşkı bulma yolunda...

Eylül derslerinde başarısız bir öğrenciyken Aras ise okul birincisi ve kızların bir numaralı crusları arasındadır. Bu ikili ailelerinin ısrarı üzerine Aras`ın Eylül`e ders anlatması için bir araya gelirler. Sizce olaylara nasıl ilerler.

Camide ikindi namazını kılıyorsunuz. Tam namazın farzını kılacakken ansızın tanıdığınız aynı zamanda öğrenciniz olan çocuk sizi caminin avlusunda birisinin beklediğini söylüyor. Avluya çıkınca koyu kahverengi gözlü bir adamla karşılaşıyorsunuz ve size eliyle `sus` işareti yapıp bir köşeye çağırıyor. Ne söylemesini beklersiniz bir yabancıdan? Asker kimliğini gösterip namaz kıldığınız camide bombalar olduğunu ve sizden ona yardım etmenizi istediğini söylemesini beklemezsiniz değil mi? Peki inanır mısınız camide bomba olduğuna? Az önce namaz kıldığınız bir cami hem de... İçeride bir sürü insan,çocuk... Bombanın biraz daha vakti olmasaydı öleceğinizi bilebilir miydiniz? Bombaların olduğunu bir camidesiniz. Canınız tehlikede. Peki o camide gördüğünüz adamın daha sonra sizin için her şey olacağını bilebilir miydiniz? İlk baş camide birbirini görüp daha sonra Halk İstihbarat Teşkilatı`nda operasyondan operasyona koşulurken helal daireyi aşmadan ,dokunmadan, el ele tutuşmadan ,temas etmeden birbirlerini Allah için seven, sevdiğini kendinden bile sakınan, sevdiği için ölümü göze alan Aden Şüheda ve Yavuz Asım`ın hikayesi... "Sen şafak say ben sensizliği sayayım Sen düşmana kurşun sık ben sensizliği kurşuna dizeyim Sen beni düşün ben senin için öleyim." Aden Şüheda Ulusoy/Yılmazer Bu ilk kitabım olduğu için biraz klişe bir kitap ve yazım yanlışları olabilir. Kusura bakmayın. Silmek istedim fakat benim için özel bir anlamı olduğu için silmedim. Kitap düzenleniyor olup devam edecektir. Kitap aynı zamanda Watpadd adlı uygulamada da mevcuttur.

Buğra ve Miray... Gençliği, ergenliği, aşkı, bağlanma duygusunu birlikte öğrenen iki insan. Yeteneklerini keşfetmelerinde birbirlerine yardımcı olarak büyüdüler. İçlerindeki sanatı keşfettiler. Ve kalplerindeki yerin değerini de... Biri müzikle, biri müziğin yürekte uyandırdığı duygularla ilgileniyor. Sanatla ilgilenen iki güzel aşık. Bu aşkın sonsuz olduğuna tanımayan herkes inanmıştı. Birbirlerini saygı ve sevgiyle sevdiklerini bir bebek dahi bilirken Buğra`nın Miray`ı terk etmesi o büyülü aşkı bozmuştu. Bir arada kalplerinin birleştiği iki insan ayrıldığında o kalp yarım kalır. Ve uygun kalp bir daha bulunamaz. Kalp halihazırda olanı ister.

Kötü giden bir evlilik... Kapalı kapılar arkasında dönen oyunlar... Kirli oyunlar... Gerçek Aşk...

Ben Nazlı. En az ismim kadar nazlı, kırılgan, acılarını içinde yaşayan, güçlü olmaya çalışan bir kızım. Benim hikayem saklı düşlerimi bulma umuduyla başladı. sevdiklerimden güç alırım umuduyla geçmişime geri dönmeye karar verdim, verdik. Çocukluğum demek Salkım Mahallesiydi. Evet sevgili okur benimle yarım kalan maceramı tamamlamaya ne dersin? Hadi o zaman satırlarda buluşalım!