... Bir insanın canı ne kadar yanabilirse o kadar yanmıştı. Ama üzülmüyordum. Müslüman umutsuz olmazmış, yeni yeni öğrenebilmiştim. Bu yaşıma kadar nasıl oldu da nefes alabildim, yemek yiyebildim, su içebildim bilmiyorum. Allah onu bulamamış olsam da rızkımı kesmemişti. Onu bulmamı beklemişti... Onu bulduğumda ise yanımdakileri kaybetmiştim. Tek kalemde silmişlerdi beni. Ailem bile.

Bazı adamlar ülkeleri için yaşar. Bazıları ise sevdikleri için yanar. O, sınırların ardında ölümle dans eden bir asker. Disiplini, soğukkanlılığı ve karanlığıyla tanınır. Kalbinde ise kimsenin göremediği bir ateş taşır. O ise kendi savaşını veren bir kadın. Güçlü, inatçı ve asla teslim olmayan... İkisi bir araya geldiğinde, aşk da savaş kadar tehlikeli olur. Soğuk Alev... Donarak yananların hikâyesi.

Toprak , üzerine basan ayağa değil ; onu yüreğiyle işleyene bereketini sunar .

Yıllar önce reddedildiği çocukluk aşkıyla yıllar sonra tekrar karşılaşan Üsteğmen Hafsa Demirkan ve onu tanıyamayan Kıdemli Üsteğmen Karan Kandemir

(ASKIDA )

"Bir ?ey diyece?im ama .."

"De hadi de "

"Ben de tekmil vereyim mi ? Ya çok haval? geldi ne olur?"

"Ver bakal?m "

Ellerimi biraz önce tekmil veren asenalar gibi aln?ma yaslad?m .ka?lar?m da an?n ?eyiyle çat?l?rken gür sesimle ba??rd?m

"Doktor Hafsa Alpkaya .Malatya .emret komutan?m "

"Aferin asker "

"Sa? ol "

...

-Bir ?ey soraca??m

-Buyurun

-illa han?mefendi mi olaca??m ?

-Anlamad?m ?

-Beyefendi gibi tak?l?yorum da siz de öyle var say?n .olmaz m? ?

-?aka yapaca??n?z bir yer de?il buras?

-Biliyorum asker han?m da i?te

-Eee

-Eee`si Allah kerim