Bazı adamlar ülkeleri için yaşar. Bazıları ise sevdikleri için yanar. O, sınırların ardında ölümle dans eden bir asker. Disiplini, soğukkanlılığı ve karanlığıyla tanınır. Kalbinde ise kimsenin göremediği bir ateş taşır. O ise kendi savaşını veren bir kadın. Güçlü, inatçı ve asla teslim olmayan... İkisi bir araya geldiğinde, aşk da savaş kadar tehlikeli olur. Soğuk Alev... Donarak yananların hikâyesi.

... Bir insanın canı ne kadar yanabilirse o kadar yanmıştı. Ama üzülmüyordum. Müslüman umutsuz olmazmış, yeni yeni öğrenebilmiştim. Bu yaşıma kadar nasıl oldu da nefes alabildim, yemek yiyebildim, su içebildim bilmiyorum. Allah onu bulamamış olsam da rızkımı kesmemişti. Onu bulmamı beklemişti... Onu bulduğumda ise yanımdakileri kaybetmiştim. Tek kalemde silmişlerdi beni. Ailem bile.

Toprak , üzerine basan ayağa değil ; onu yüreğiyle işleyene bereketini sunar .

Yıllar önce reddedildiği çocukluk aşkıyla yıllar sonra tekrar karşılaşan Üsteğmen Hafsa Demirkan ve onu tanıyamayan Kıdemli Üsteğmen Karan Kandemir

(ASKIDA )

"Bir şey diyeceğim ama .."

"De hadi de "

"Ben de tekmil vereyim mi ? Ya çok havalı geldi ne olur?"

"Ver bakalım "

Ellerimi biraz önce tekmil veren asenalar gibi alnıma yasladım .kaşlarım da anın şeyiyle çatılırken gür sesimle bağırdım

"Doktor Hafsa Alpkaya .Malatya .emret komutanım "

"Aferin asker "

"Sağ ol "

...

-Bir şey soracağım

-Buyurun

-illa hanımefendi mi olacağım ?

-Anlamadım ?

-Beyefendi gibi takılıyorum da siz de öyle var sayın .olmaz mı ?

-Şaka yapacağınız bir yer değil burası

-Biliyorum asker hanım da işte

-Eee

-Eee`si Allah kerim