Bazı insanlar karanlığın içinde kaybolur. Bazılarıysa o karanlığın içinde yaşamayı öğrenir. İlay, yıllardır kendisine verilen emirleri sorgulamadan yerine getiren biriydi. Ta ki bir gün babası, hayatında istemediği bir değişikliğin kapısını aralayana kadar. Yeni bir ev. Yeni insanlar. Yeni kurallar. Ve hiç istemediği bir tim. İlay için bu sadece yeni bir görev olmalıydı. Ama aynı çatı altında yaşamaya başladığı dört kişi, onun yıllardır sakladığı taraflarını ortaya çıkarmaya başladığında işler değişecekti. Çünkü bazen insanı en çok zorlayan şey, düşmanıyla karşılaşmak değil; kendisiyle yüzleşmektir. Ve İlay`ın herkesten sakladığı bir şey vardı: Revzen olmak istemiyordu. Çünkü Revzen karanlıktı. Peki karanlığın içinden ışık süzen bir pencere olabilir miydi?

Bu tesadüf gerçek miydi?

Bir lanet, yıllardır saklanan bir sır ve kaçılması imkânsız bir kader… İlay, annesini kurtarmak için çıktığı yolculukta yalnızca bir çiçek aradığını sanıyordu. Oysa attığı her adım, onu insanların yalnızca efsane sandığı bir dünyanın kapısına sürüklüyordu. Karadiş sürüsünün Alfa’sı Aybars ise yıllardır beklediği kokuyu sonunda almıştı. Fakat kader, onları bir araya getirirken geçmişin kanlı hesaplarını da yeniden uyandırıyordu. İhanet, savaş, kayıp soylar ve dolunay altında verilen yeminler… Bazı bağlar kanla kurulur, bazıları ise kader tarafından mühürlenir. Bazı soylar unutulabilir ama kader onları asla unutmaz.

Italyan bi mafya mii