Gece, abimin ellerine bulaşan kanla başladı; benim üzerime dikilen kefenle son bulacaktı. Ölümümün kurgulanmış videosu ekranlara düştüğünde, abimin çığlığı sessizliğe karışırken ben bir canavarın ininde, buzdan bir kalbin ortasındaydım. Herkes benim öldüğümü sanıyordu, oysa ben onun en derin nefretinin içinde nefes alıyordum. Beni öldürmek için alan adam, gözlerimin içine baktığında orada ölümü değil, kendi karanlığının yansımasını gördü. Namlunun ucu kalbimdeyken, parmağı tetiğe gitmedi. Çünkü cellat, kurbanının gözlerinde ilk kez kendi ruhunu bulmuştu...🥂 Bu tür kurgu sevenler sayfama davetli...💕

Savcilik ağır bir meslek ve ben bu mesleği layığıyla ve en iyi şekilde yerine getireceğim karşımda kim olursa olsun.

Ben sadece ona bakarken o beni görmüyordu bile... En yakın dostuna aşık bir zavalliydım sadece Not: Yıllar önce yazdığım ilk kurgudur.