Sizce bir yamaçta ekin olur mu? Veteriner bir kadının hikayesi… Sırtımı kapıya yaslayıp elimi cebime attım ve 112’yi tuşladım. Fakat telefonu kulağıma götüremeden elimden hızla çekildi. Ağzımdan bir çığlık kaçtığı an, bir el dudaklarımın üzerine kapandı. Karanlıkta seçemesem de karşımda bana bakan koyu gözler vardı. Burnuma gelen odunsu kokudan erkek olduğunu anlayabiliyordum; boyu da bunu kesinleştiriyordu, adam 1.90’dan uzundu…

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

"Vesvâs: Son Yok" adlı kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. “Dokunma!” dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. “Yaran kötü.” dedim. “Eğer—” “Elini çek!” Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan… Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime: MÂRAN.) Herşey köyde, tek odalı bir evde o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim, yıllardır hayalini kurduğum ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ` Çıkış Yok ` denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Başıma iyi şeyler gelmemişti. Bana hiç acımamışlardı. Kimseye acımamıştım... Öldürdüğüm insanlar ve uğruma öldürülenler... Ben Zühre... O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri alt üst edecek; Kanlı Yıldız.

Herkes işin sonunda ait olduğu yere geri dönermiş. Her ne kadar kaçsan da kaderin önüne geçemezmişsin. Doğruymuş... Şeyma beş yıl önce lise de yaşadığı kırgınlıktan dolayı şehir dışında bir üniversiteye gider. Beş yıl sonra geri döndüğünde tesadüf eseri kırgınlığının sebebi olan kişiyle karşılaşır. Bir taraf kırgınken diğer taraf deli gibi pişmandır. Peki bundan sonra ne olacaktı?

Unutmayın KİMSE MASUM KALMAZ. Kimse acıya yalnızca susmaz. Belki kalbiyle belki diliyle belki elleriyle belki bir silahla ama susmaz. Bu hikaye acıya susamayanlara acıya susmayan bir kızı anlatmak için yazılmıştır. "Bir gece kütüphaneden çıkan Elfin eski bir arkadaşıyla karşılaşmıştır. Arkadaşına kanması sonucunda ona takıntılı olan kişi onu kaçırmıştır. O gece neredeyse tecavüze uğrayacak olan Elfin orada kendini nasıl koruyacağını bilememekteydi. Hayatı bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı." Okumak için bir şans verin derim, pişman olmayacaksınız😚

KARADENİZ`İN SEVDASI DA SEVDALISIDA YAKAR VE YANDIRIRDI. Arkamızdan bir ses geldiğinde irkildim. "Tufan!" Başımı sesin geldiği yöne çevirdim. Nazlı Mefza`ydı. Elbisesinin içinde öfkeyle parlayan gözleriyle bize bakıyordu. "Nerede kaldın? Nikah memuru geldi." Dedi iğneleyici bir ifadeyle. Nazlı gittiğinde, başımı ona çevirdim. Az önce duyduğum isim beynimde yankılanıyordu. Tufan. Tufan... Korhan... "S...sen..." dedim, sesim titriyordu. "Sen Tufan Korhan Kalendağ mısın?" Başını salladı hafifçe. "Evet." O an dank etti. Tufan Korhan Kalendağ. Konağın sahibi. Bu düğünün damadı. Annemin yıllardır nefretle andığı, lanet okuduğu ailenin oğlu. Bizim düşmanımız. Ve ben onunla konuşmuştum. Oturmuş, sohbet etmiş, hatta şarkı mırıldanmıştım ona. Kalbim deli gibi atıyordu. Nasıl olmuştu da fark etmemiştim? Nasıl bu kadar kör olmuştum? Ben Feza Hanzade düşmanımla mı konuşmuştum?Aceleyle kalkmaya çalışırken topuğum taş banka takıldı ve tam düşecekken kendimi onun kollarında buldum. Vücudum kuş gibi titriyordu. Ona daha önce hep magazin haberlerinden bakarken şimdi ise bu kadar yakından bakmak beni şaşırtmıştı. Alelacele doğrulmaya çalışırken daha çok kollarına dolanıyordum. "Sakin." Sesi konuşurken fazlasıyla soğuktu. Tekdüze olan hayatım ta ki o geceye dek normaldi...

İçerik;+1& sahneler vardır yaşı küçük olanlara önermem Ateş:Bundan böyle benimsin,bu elbiseyi çıkarmassan seni altıma alırım bırakmam! "Eda, şiddetin ortasında hayallerine tutunan bir tıp öğrencisi. O ise ailesiz büyüyen, kalbi taş gibi sert bir mafya. Birbirlerini yok edecekler… ya da birbirlerinde kendilerini bulacaklar.” Küfür romantizm içerir.

Ayza ay,kaçırılıp bir oyuna sokulan savaşçı fakir kız.Ama onu farklı yapan şeyler var ve bu oyununda gizli sırları... UYARI:Küfür içerir!

Maddi sıkıntılar yüzünden hem üniversite okuyup hemde barmen olarak çalışan Çilen. Hayatı bir kız çocuğu yüzünden mahfolan ve bunun bedelini yıllarca ödeyen, bunun sonucunda karanlıklara bulaşan, karanlık olan Asaf. Zalim babasından kaçıp biricik kuzeni Çilen`e sığınan Hazal. Bir İmparatorluk uğruna hiçe sayılan hayatlar. Sıla.. Zemheri.. Yiğit.. Şeyma.. Ufuk.. Miraç.. Birbirlerinden çok farklı olmalarına rağmen onların tek ortak noktaları acıydı oysaki.. (Düzenlenmeye alındı :))

aldatılma ile güne uyanmak sevgilini seni aldatırken basmak ne kadar acı verici olabilir değil mi o yüzden onların arkasından ağlamayıp hayatına devam etmen gerekir hatta bazen şehir değişirsin nur`da onu yaptı şehrini değişip yeni bir hayat açtı kendine ve karşısına bir adam çıktı çarpışma sonucu peki bundan sonrası ne olacak nur ne yapacak?

🔞 "Beni, gecenin ayı sevdiği gibi sevebilirmisin?" diye fısıladadım dudaklarına doğru . Kartal ise gözlerimin en derinine bakarak" Sen benim ay ışığımsın ve ben gece. Ben senle aydınlığım, senle karanlığım ve bırak sevmeyi sen beni sevmesen de bırakmam seni,asla" Cümlesinin noktolayan asıl şey dudaklarının dudaklarımla temas etmesiydi. Pürüssüz dudaklarının dudaklarıma değmesiyle bir kıvılcım koptu. İçimde sanki volkanik patlamalar oluyormuş gibi hissederken onu dudakları çoktan hareket halindeydi. Alt dudağımı emerken elleri belimde yer edinmişti. Dudakları... Nefesim,hislerim,gerçeklerim... Bütün duygularım dudaklarında gibiydi ve kalbimin öyle bir atmasına sebep oluyordu ki onu son nefesime kadar öpebilirdim. Dudaklarıyla alt dudağımı emdi,ardından dilini dudaklarımın üzerinde gezdirdi. Sonra yeniden öptü beni, sakindi ama belime doladığı kolları beni kendisine öyle bir yaslıyordu ki sakinliğinin bilmek üzere olduğunu hissediyordum. Ellerim yanaklarından boynuna,boynundan saçlarına ilerlediğinde parmaklarımla saçlarını okşadım ardından çekiştirerek dudaklarına nefesimi verdim. Kartal da aynı şeyi yaptığında bu kez öpüşü sertleşti ve ellerini belimde gezdirmeye başladı. Parmaklarını sırtımdan içeriye ,çıplak tenime sürtmeye başladığında soğuktan ürperdim ve kendimi ona daha fazla yasladım. Hem ateş hem buz. Hissettiğim tam olarak buydu... .... Müze de gördüğü kıza Tek Bakış ta aşık olan yer altı mafyası Kartal Aka, 2 yıl boyunca Balım`ı takip edip daha sonrasında kaçırır ve onu evin de tutsak eder (eğer 365 gün flimini beğendiyseniz bu kitaba da aşık olucaksınızz)

​"O gece, bir genç kızın umutları, hayalleri ve masumiyeti bedenini terk etti. Geriye sadece cam kırıkları üzerinde can çekişen sessiz bir çığlık kaldı." Kitapta tetikleyici unsurlar mevcuttur!!! Kitabı önceden yazmıştım ama yayınlamamıştım şimdi yazdığım bölümleri düzenleyip yayınlıyorum.

"Merhamet, cehennemde sadece bir intihar biçimidir." On sekiz yıl boyunca sahte bir hayatın içinde, sıradan bir insan olduğuna inandırılarak korunan Savannah, evrenin en dibine, Derinlik`e fırlatıldığında sarsıcı bir gerçekle yüzleşir: O bir kurban değil; evrenin kodlarını yazan Kozmik Mimar Lusifer`in oyununda, zamanı geldiğinde patlaması için tasarlanmış biyolojik bir "mayındır". Önünde tek bir kurtuluş yolu vardır: Kendi insanlığını, kendi elleriyle boğmak. 9 Kat 9 Dehşet Damarlarında kaynayan zehirli Siyah Kan ve bedenini saran sıvı-metal zırhıyla Savannah, acıyı bir silaha, kusurlarını ise mutlak bir vahşete dönüştürür. Çıktığı bu kanlı basamaklarda kendi kusursuz kopyasını delirtir, onu büyüten babasının anısını hiçliğe gömer ve cehennemin en karanlık varlıklarını dize getirir. Zihnindeki sesleri susturup saf bir psikopata dönüşürken, sadist ablası Blood Raina ile evrenin en zehirli ittifakını kurar. Şimdi, o kanlı obsidyen tahtın yeni sahibi o. Cennet`in steril kapılarını kırmaya, meleklerin kanatlarını kendi et tezgahlarında dikmeye hazırlanan, acımasız Cehennem Kraliçesi. Ancak tahtın soğukluğu tenine işlediğinde, karanlığın içinden o devasa, kozmik sır fısıldanacaktır: Lusifer kaçmadı. İpler kopmadı. Ve oyun bitmedi. Kuklanın kendi iplerini kestiğini sandığı an, asıl cehennemin başladığı andır.

Mardin`in köklü bir aşiretinde dünyaya gelen ikizler henüz yeni doğduklarında karanlık bir el tarafından intikam hırsı için köklerinden koparılarak götürülürler aşiret her yeri arar ama ikizleri bulamazlar aradan 6 yıl geçer ve bir gün bir grup askeri işkence için çadıra götürürler baş terörist içerdeyken ikizler çıkarlar ve ona baba derler .

Kağan Ertürk… Kontrol manyağı, karanlık, geçmişinde sırlar saklayan bir adam. Onu kimse kandıramazdı. Ta ki Gonca’yla karşılaşana kadar. Bir okul, bir hata… ve artık her şey geri dönülmezdi. Gonca Karah… Kaçmak isterken, bir adımda kendi kaderine yakalandı. Kağan’ın elleri hem zincirdi, hem sığınaktı. Korktu, ağladı, direndi… ama en sonunda kalbi teslim oldu. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, nefretle sevginin birbirine karıştığı, kanla kül arasında kalan bir intikam ve teslimiyet öyküsü. Kağan onu kaçırdı. Ama sonunda kim kimin esiri oldu, kimse bilemedi.

İlkokul arkadaşımla yıllar sonra tekrar görüştük ve o bir mafya ve ben onun düşmanları tarafından yavuklusu sanılarak kaçırıldım

Onun dünyası karanlıktı, ben de o karanlığın tutsağıydım.🪽🤍🔥

Morehead kasabasında sıradan bir yaşam süren Mira, bir gece eve dönerken hayatının geri dönülmez biçimde değişeceğini bilmiyordu. Gökyüzündeki tuhaf ışık, açıklanamayan uğultu ve ardından gelen karanlık… Mira gözlerini açtığında, artık Dünya’da değildi.

Gerçek ailesini yeni bulan bir ünlü dansçının hikayesi....( şiddet unsuru vardır)

Yağmur`un hayatı bir günde altüst olduğunda bu saatten sonra yapması gerekenlere karar vermek onun için kolay olmadı. Hayatında yeni bir düzen kurması gerekiyordu. Bunu yaparken sakladığı sırrı kimse öğrenmemeliydi. Yağmur için artık seçenekler değil tek bir seçenek vardı. Bir çok insanın hayatı ona bağlıyken, hayallerini bir kenara bırakarak kaderin onun için sunduğu hayatı yaşayacaktı. ‎7 ‎Nisan ‎2021 `de yazılmaya başlandı. Tüm Hakları Saklıdır.

"Doruk sessizce önümde belirdi, sırtımı soğuk duvara yasladı. Gözleri derin ve karanlıktı, yüzünü bana yaklaştırdı; nefesimiz birbirine karıştı. Ellerini kollarımın yanına sıkıca bastırdı, beni duvara kıstırdı ve dudakları benimkine değdiğinde, hem korku hem de kaçınılmaz bir arzunun gölgesi bedenimi sardı. " Duru, ailesinin mükemmeliyetçi ve soğuk beklentilerinin gölgesinde, kendi hayatında nefes alacak bir boşluk bulamayan genç biriydi; her gün, sanki görünmez zincirlerle sıkıştırılmış gibi geçiyordu. Ta ki o kahverengi gözler, bir anda tüm dünyasını esir alana kadar. Gözlerinde hem bir tehlike hem de çekim vardı; Duru, kendini istemese de onlara kaptırdı. Esirliğin gölgesinde, arzularını, korkularını ve hiç fark etmediği sınırlarını keşfedecek, kendini karanlık bir oyun içinde bulacaktı.

Karanlık, sonu olmayan bir kuyu gibidir bazen. Fakat unutmayın; karanlığı alt etmek için minik bir ışık yeter... Koray Sancak bu hikayenin gölgesi. Ailesinin zoruyla o gölgeye mahkum kalmış birisi. Melis Öztürk ise bu hikayenin ışığı. Koray`ın karanlığına ışık olabilecek tek insan.

Geçmişin yaraları ve geleceğin karanlığı içinde tek başına hayata tutunmaya çalışan bir kadın. O kadını canından çok sevecek bir asker, kızı için her şeyi yapacak acımasız bir mafya. Hepsinden öte acı dolu bir hayat ve yaşam mücadelesi. *** Kendi halinde, tek başına yaşayan Aysima bir gün suçsuz yere iki çocukla birlikte kaçırılır ve olaylar o an itibarıyla başlar. Bir tarafta Aysima`yı kızına anne yapmak isteyen bölge lideri Batın Cevahir diğer tarfta Aysima`ya sebepsiz yere yardım eden Üsteğmen Ceyhun Uluç Korkmaz. Bu dikenlerle dolu yolda mücadele veren Aysima`yı neler bekliyor, gelin birlikte okuyalım. *** Şiddet ve tecavüz tanımları içermektedir. Dikkatle okuyunuz.

Belalara uçan bir kızın günlüğü mü desek ki.

Evin yangın alarmı çalmaya başladığında Çağla’nın sesini duydum. “Bunu yapmış olamazsın...” dediğinde onlar da dışarı çıkmıştı. Az sonra görevliler yangınla ilgilenmek için gelirlerdi. Yürüyen merdivenlerden inerken Kayra elimi tutarken bir anda beni kendisine çekti. “Gerçekten bu kadar ileri gitmene gerek var mıydı?” Başımı kaldırdım. “Doğru söylüyorsun. Daha fazlasını yapmalıydım.” dediğimde güldü. “Delirmişsin sen.” “Delirtenler sağolsun.” dediğimde beni bir çırpıda kucağına aldı.