​-Tanıtım- ​Okulun son sınıfıydı. ​Aklımdaki tek şey Güzel Sanatlar sınavını kazanmak ve tuvalime düşecek yeni renklerdi. ​Ama hayat, bütün planlarımı tek bir saat içinde kanla boyadı. ​Sadece resim kağıtlarını almaya gitmiştim. Okulun en üst katındaki o küçük depoya... ​Ve orada, tuvallerin üzerinde onu gördüm. ​Karnından defalarca bıçaklanmış, kıvırcık saçları darmadağın, teni ceset gibi beyazlamış bir kız. Yüzünde ise dehşet. Yüzü ölmenin, dahada beteri öldürülmenin verdiği dehşetle donakalmış. ​Yere dökülen boyaların arasına karışmış, kan kokusu... Tanıtımın tamamı bölüm olarak atılmıştır. Yukarıda bir kısmı mevcuttur. Psikolojik, gerilim, aşk iç içe geçmiş roman. Tüm hakları saklıdır. Kitap tamamen şahsıma aittir. Çalınması durumunda yasal işlem başlatılacaktır. ~~ ​Katil dışarıda adım adım yaklaşıyor, zaman tükeniyor. ​Ve biz, kimin sıradaki kurban olacağını bilmeden aynı karanlığın içine sürüleniyoruz. ​"Bir kabusun ortasındaydık. Ve bu kabustan uyanmanın tek yolu, katilin koleksiyonunu tamamlamasını beklemekti."

Amaca giden her yol mübahtır... ♠ Eşcinsel bir kurgudur

Kaçırılan genç kızlar, dondurulan hayatlar ve çığlıkların porselenin altında sessizleştiği bir atölye. 🔞 "Güzellik, nefes almayı bıraktığında kusursuzlaşır." Sammy için lise koridorları, içinde yürümek zorunda olduğu kirli bir bataklıktan farksızdı. O, yaşayan her şeyin içindeki o kusurlu "et" yığınından nefret ediyordu. Onun dünyası; odasındaki dilsiz, sağır ve asla yaşlanmayan porselen bebeklerden ibaretti. Ta ki dolabına bırakılan o porselen parçasına kadar... Gerçek bir parmak kadar detaylı, bir ceset kadar soğuk. Sammy, kendi karanlığına ayna tutan o adamla, Metin ile tanıştığında; "sanatın" ne kadar ileri gidebileceğini keşfedecek. Bu bir aşk hikayesi değil; bir evrim süreci. Kaçırılan genç kızlar, dondurulan hayatlar ve çığlıkların porselenin altında sessizleştiği bir atölye. Hazır mısın? Çünkü Metin’in fırçası bu kez senin tenine dokunmak için sabırsızlanıyor. “Onları öldürmüyorum Sammy. Onları ölümsüzleştiriyorum.”

Ülke çapında ilk basın açıklaması yapılıyordu. Uzmanlar bunun organize bir çete olduğunu düşündü. Bazılarıysa siyasi bir mesaj aradı. Çünkü kaybolan şeyler mantıklı değildi. Bir kol saati. Bir belediye başkanına ait makam aracının aynaları. Bir müzeden çokta önemli olmayan bir tablo. Ortak bir yanları yoktu. Oysa vardı. Hepsi, bir zamanlar bana ait olan bir duygunun yerine konmuştu. İnsanlar bana KOLEKSİYONCU dediler. Ben kendime başka isim verdim. HATIRLAYAN...