[ künye ] - Etiketin'de Kitap Listesi
devam ediyor 2g önce güncellendi
Gözlerindeki reçete (deli yürek)
@fatmanjrr_
Okuma
1
Oy
1
Takip
0
Yorum
0
Bölüm
1
Zeynep için hayat, annesinin ve babasının ayyıldızlı bayrağı sarılı tabutlarını gördüğü gün durmuştu. Rakamların dünyasına sığınan, yeşil gözlerinde koca bir kederi saklayan o kız için artık her yer yabancı, her sokak çıkmazdı.
Yiğit için ise hayat, Zeynep’i düştüğü karanlık kuyudan çıkarmaktan ibaretti. Babasının en yakın arkadaşına emanetiydi o; kardeşi gibi büyüdüğü, ama kalbinin ritmini değiştiren o sessiz fırtına.
Bir yaraları iyileştirmek için eczacı olduğu, diğeri o yaralar hiç açılmasın diye asker. Ama Kaderin onlar için yazdığı reçete çok başkaydı. Kardeşlikten aşka, misafirlikten aidiyete uzanan zorlu bir yolculuk…
“Bazı yaralar merhemle değil, sadece bir çift yeşil gözün içindeki huzurla iyileşir.“
“Zeynep,”
“Efendim.”
“ sen babanın bana bırakmış olduğu bir miras, kalbimin ise ilk ve son durağısın. “
devam ediyor 6a önce güncellendi
KÜNYE
@merry._
Okuma
20.93k
Oy
2.59k
Takip
136
Yorum
619
Bölüm
39
& Doktor Elif Yıldız
& K. Üsteğmen Cihan Akay
* Herşey üsteğmen Cihan`ın künyesini hastanede düşürmesiyle başladı . Doktor Elif`in künye` nin sahibini her gece düşündü. Hiç beklemediği bir anda karşısına çıkan künye`nin sahibinin gözlerine ilk bakışta aşık oldu.
+Künye... Size ait değil mi?
-Künyemin sizde ne işi var?
Kitap kapağını tasarlayan ZEHRA arkadaşıma çok teşekkür ederim.
@_gecenin_leydisi_
tamamlandı 9a önce tamamlandı
SonAşk (Bl)
@ahsen998
Okuma
61.75k
Oy
2.35k
Takip
197
Yorum
281
Bölüm
101
{Murat ALACALI}
Dudakları feci şekilde beni ıslatırken altımda kıvranan bedenini sabitlemek için kollarını omzuma sardım. Yarım kalan kemeri zorlarken gözlerini açtı…. Siyahta parlayan gözlerinde buz mavisi vardı… karnıma giren kramplar ile dikkat kesildim. Gözleri… ilk defa detaylıca bakıyordum.
“Mavi?”
Dudaklarım ilk defa istemsiz hareket etmişti. Gözleri bana odaklanırken dudaklarımız arasındaki mesafe onu hiç etkilememişti.
Açıklama yapmaya hazırlanırken yüz ifademi süzüp konuşmaya başladı; “Evet…. Ailemden kalma bir şey o. Genelde gözlerim büyüdüğünde, heyecan duyduğumda yada sevindiğimde o köşede parlar..”
“Ben… hiç denk gelmedim…” Somurtkan duran suratı, kızarık yanakları ve alaycı gülüşü ile yine cezbediyordu beni.
“Çok kez denk geldin Murat… ama sen gözlerime değil. Ruhuma bakıyordun… beni korumaya çalışıyordun.”