“Sana güvenmiştim!” -Meltem Kozcuoğlu “O geceyi hatırlamak için tekrar yaşamak zorundayım!” — Arvas Kozcuoğlu “Her şey yaşandı ve bitti….” — Bergüzar Aksoy Bir gecede ortaya çıkan görüntüler, Arvas Kozcuoğlu’nun hayatını geri dönülmez biçimde değiştirir.Hatırlamadığı bir gecenin tanığı olan kameralar, onu herkesin gözünde suçlu ilan etmeye yeterlidir. Beş yıllık evliliği, ailesi ve itibarı bu görüntülerle sarsılırken; Arvas, kendisine ait olmayan bir hikâyenin başrolünde bulur kendini. Hafızasında boşluklar, etrafında ise kesin yargılar vardır. Herkes ne olduğundan emindir. Bir tek o değildir. O gecenin ardında kalan kadın ortadan kaybolmuştur.Geride kalan ise yarım görüntüler, çelişkili ifadeler ve sessizliğe gömülen gerçeklerdir. Arvas gerçeği aradıkça, yaşananların basit bir ihanet hikâyesinden çok daha fazlası olduğunu fark eder. Çünkü bazen bir gecede yaşananlar değil, o gecenin nasıl kurgulandığı her şeyi belirler. Bu hikâye; ihanetin, fedakârlığın, planlanmış tesadüflerin ve karanlık bir sırrın etrafında dönen nefes kesici bir gerilim. Hiç kimsenin sandığı gibi olmadığı, herkesin bir şey gizlediği bir dünya…ve bazen geri dönüp karanlığı yeniden yaşamak, gerçeğe ulaşmanın tek yoludur. “Gerçeğe en yakın duran bile, aslında en büyük yalanın içindedir.”

Aslında aklımın almadığı bir hikayem vardı benim. O gün o camiiye girip de onların kutsalı olan ezan sesinden rahatsız olduğumu söylediğimde bana nefret eder gibi bakan o adama günün birinde deli gibi aşık olacağımı bilmiyordum. İşin komik yanı o adam da bunu tahmin dahi edemezdi. Birbirinden ölümüne nefret etmesi gereken, tamamen zıt kutuplarda olan iki insan nasıl olmuş da bir araya gelmişti ki? Dedim ya benim hikayem akıl almaz bir hikayeydi. Dinine sımsıkı bağlanmış olan bir adama aşık olmak zordu. Hele de benim gibi hiçbir dine mensup değilsen daha da zordu. Ama değiyordu. Onun tek bakışıyla karşılaşabilmek bile tüm bu zorluğa değiyordu...