Bakt???nda içini ?s?tan, içine nefesini çekti?inde sana umut vadeden, medeniyetin ba?kenti Ege k?y?lar?, ?imdi y?k?m ve ölümün ba?kentiydi. Hayat? bir y?k?mdan ibaret olan Üste?men Alçay için bu yeni bir ?ey de?ildi. Ancak kar??la?t??? manzara kendi vatanda?lar?n?n ac? çeki?i olmamal?yd?. Buraya vatan? için gönüllü olarak gelmi?, gök gözlü Cerrah Akyüz ise bunun için buradayd?. Meslek hayat?n?n büyük bir k?sm? sahra hastanelerinde geçmi? Cerrah Akyüz, bu mahal için biçilmi? bir kaftand?. Küllerinden do?acak vatan için, küllerinden do?anlar laz?md?. Veya küllerinden do?mas?n? sa?layan gök gözlüler.

Bakıldığında içini ısıtan, çektiğin her nefesle burnuna gelen o umut verici deniz kokusu olan, zamanında nice medeniyete ev sahipliği yapmış ve nice yıkılış görmüş Ege kıyıları... Şimdilerde ise molozlardan dolayı ayak basamadığın, baktığında soğukluğu iliklerine kadar hissettiğin ve tek duyduğun ölümün çağrısı olan o çaresizlik hissi veren silah sesleri ile doluydu. Bu kıyılar nicesini görse de bunu hak etmiyordu. Kimse hak edemezdi de. Meslek hayatının büyük bir kısmı sahra hastanelerinde geçmiş gök gözlü Cerrah Sare Akyüz, bu mahal için biçilmiş bir kaftandı ve bu süre zarfında Hayatına hayat demeyen, vatanı ayakta kaldıkça yaşadığını söyleyecek olan Üsteğmen Turan Alçay ile karşılaştı. Ne de olsa küllerinden doğacak vatan için o yaraları diken gök gözlülere ihtiyacı vardı.