[ yunanmitolojisi ] - Etiketin'de Kitap Listesi
devam ediyor 12a önce güncellendi
Külleri̇n Doğuşu Seri̇si̇ - 1: Epochal
@monanaxg
Okuma
280
Oy
64
Takip
25
Yorum
2
Bölüm
25
KİTABIN GİRİŞ KISMINDAN:
Epochal efsanesine göre, anneler ve babalar doğacak olan çocuklarına tanrı ve tanrıça isimlerini verirse çocuklar kısmen onların güçlerine sahip olurlar. Efsaneye inanan birçok insan olduğu gibi inanmayanların sayısı da epeyce fazlaydı. Yıllardır süre gelen tartışmanın cevabını kendi gözleri ile görmeye niyetleri vardı. Yaşadıkları yerin ismini dillerden düşmeyen küllerinden doğan katilden esinlenerek oluşturan Ash kasabası sakinleri ikiye ayrılmıştı: Phoenix ve Anguis.
Phoenix anka kuşunu temsil ederken, Anguis yılanı temsil ediyordu. Birbirinden bağımsız olduklarını düşünen insanların aslında farkında olmadıkları bir şey vardı: Aynı kaderi paylaşıyorlardı.
*Üç kitaplık bir seriden oluşacaktır*
Not: Kitabıma ve bana bir şans verdiğiniz için hepinize çok teşekkür ederim.
devam ediyor 1y önce güncellendi
KANIN LANETİ
@sreinax
Okuma
11
Oy
0
Takip
0
Yorum
0
Bölüm
2
Yüzyıllar önce Ay Tanrıçası Selene, kurtları yarattı.
Sonra Endymion`a olan aşkına kurban gitti ve uyutuldu.
Yaratılıştan beri kurtlar huzurlu, disiplinli, birlik içinde yaşarken Ay Tanrıçası`nın uyutulmasıyla bütün dengeler bozuldu.
İşte bu dengeyi tekrardan oluşturacak tek şey kanın lanetiydi ya da tüm dengeleri bozacak...
devam ediyor 3a önce güncellendi
Okyanus'un Varisi | Uyanış
@lazkizi_library
Okuma
0
Oy
0
Takip
0
Yorum
0
Bölüm
0
Deniz, Siyeraa’nın adını o doğmadan önce fısıldadı; o ise o sesi korku sandı. Çünkü bazı çağrılar huzur vermez, insanı kendi derinliğine doğru iter.
On sekizinci yaşında hayatı bir gürültüyle değil, sessizlikle değişti. Annesinin gözlerinde ağırlaşan bir sır, söylenmeden kalan bir isim gibi aralarında durdu. Gece uzadıkça dünya inceldi; rüzgâr başka şeyler taşıdı. Ve bir yerde, su yüzeyi ayna olmaktan çıktı, kapıya dönüştü.
Bir gün yer ayağının altından çekildi. Uçurum açıldı, düşüş sustu, soğuk göğsüne doldu. Korku yıllardır saklandığı yerden fırladı, çırpındı. Ama deniz geri çekilmedi.
O an korku çatladı; yerini başka bir şeye bıraktı; tanıdık ama yabancı, uzak ama içten. Okyanus onu yutmadı, kabul etti.
Ve tam o anda, denizin kalbinin attığı yerde bir tanrı başını kaldırdı; yıllardır beklediği sesi sonunda duymuş gibi. Çünkü bazı bağlar öğrenilmez, hissedilir.
Ve o an güç yalnızca uyanmadı; hatırlandı.