İSİMSİZLER: GERÇEK AİLEM

Onlar isimsizdi. Ama yürekleri vatandı.

Başkan Umay Viran'ın kurduğu Kale'de bir yemin edilmişti. Vatan için toprağa düşen 16 şehidin hesabı sorulacaktı. Uzay Kılıç, Altay Konak, Tomris Kaya ve Sttela Kılıç... Dört asker, dört isimsiz, tek bir aile.

Uzay Kılıç yıllardır bir mezar taşına konuşuyordu. Sinem'i toprağa vermişti ama acısını toprağa verememişti. Cebinde taşıdığı yüzük, yüreğinde taşıdığı vicdan azabıydı. Ta ki Makedonya'dan gelen o istihbarat her şeyi değiştirene kadar.

Goran Petrovski bulunmuştu. 12 şehidin daha intikamı alınacaktı. Kale yeniden göreve çağrılmıştı.

Ama bu sefer savaş meydanı farklıydı.

Uzay, operasyonun ortasında yıllardır kaybettiğini sandığı şeyi buldu. Gerçek ailesini. Sinem'in de gerçek ailesini. Kan bağının ötesinde bir bağın var olduğunu öğrendi. Ve en karanlık gecede, bir ışık çıktı karşısına.

Nayra Işık Kılıç.

Karanlığın içindeki en güzel ışık, 5 yaşında küçük bir kız çocuğuydu. Elinde pembe çantası, yüreğinde kocaman bir sevgisi vardı.

Bu bir intikam hikayesi değil.

Bu bir silahın değil, bir babanın elini tutan küçük bir kızın hikayesi.

Bu Sttela Kılıç'ın yalnız bir anne olmaktan, bir yuvanın direği olmaya geçişinin hikayesi.

Sinem'in hatırasına sahip çıkamadı belki...

Ama bu sefer yemin etti.

"Size sahip çıkacağım. Sana ve sevgimize. Gerçek ailemize sahip çıkacağım."