?S?MS?ZLER: GERÇEK A?LEM

Onlar isimsizdi. Ama yürekleri vatand?.

Ba?kan Umay Viran'?n kurdu?u Kale'de bir yemin edilmi?ti. Vatan için topra?a dü?en 16 ?ehidin hesab? sorulacakt?. Uzay K?l?ç, Altay Konak, Tomris Kaya ve Sttela K?l?ç... Dört asker, dört isimsiz, tek bir aile.

Uzay K?l?ç y?llard?r bir mezar ta??na konu?uyordu. Sinem'i topra?a vermi?ti ama ac?s?n? topra?a verememi?ti. Cebinde ta??d??? yüzük, yüre?inde ta??d??? vicdan azab?yd?. Ta ki Makedonya'dan gelen o istihbarat her ?eyi de?i?tirene kadar.

Goran Petrovski bulunmu?tu. 12 ?ehidin daha intikam? al?nacakt?. Kale yeniden göreve ça?r?lm??t?.

Ama bu sefer sava? meydan? farkl?yd?.

Uzay, operasyonun ortas?nda y?llard?r kaybetti?ini sand??? ?eyi buldu. Gerçek ailesini. Sinem'in de gerçek ailesini. Kan ba??n?n ötesinde bir ba??n var oldu?unu ö?rendi. Ve en karanl?k gecede, bir ???k ç?kt? kar??s?na.

Nayra I??k K?l?ç.

Karanl???n içindeki en güzel ???k, 5 ya??nda küçük bir k?z çocu?uydu. Elinde pembe çantas?, yüre?inde kocaman bir sevgisi vard?.

Bu bir intikam hikayesi de?il.

Bu bir silah?n de?il, bir baban?n elini tutan küçük bir k?z?n hikayesi.

Bu Sttela K?l?ç'?n yaln?z bir anne olmaktan, bir yuvan?n dire?i olmaya geçi?inin hikayesi.

Sinem'in hat?ras?na sahip ç?kamad? belki...

Ama bu sefer yemin etti.

"Size sahip ç?kaca??m. Sana ve sevgimize. Gerçek ailemize sahip ç?kaca??m."

"Benden ne istiyorsun?" Boğucu sessizliğin hüküm sürdüğü odada, tam karşımdaki kameraya bakıyordum. Merceğin ardındaki kişiyi göremiyordum. Ama o hareketsizlik bile üzerimde görünmez bir baskı kurmaya yetiyordu. Karanlığın içinde sadece birbirine kenetlenmiş elleri hayal edebiliyordum. Ardından o boğuk, mekanik sesi duyuldu. "Seni." Kaşlarım çatıldı. Soğuk terler şakaklarımdan süzülürken, gözlerimi o tek noktadan ayıramıyordum. "Benden... beni mi istiyorsun?" Kısa bir sessizlik oldu. Odadaki hava sanki daha da ağırlaştı. "Hayır. Sen zaten benimsin. Ben, bana ait olanı istiyorum." Boğazımdaki düğüm büyüdü. Yalnızdım; ama görünmez bir baskı göğsümü ezmeye yetiyordu. "Bizi buraya neden getirdin? Bizden ne istiyorsun?" Sesim istemsizce yükseldi, duvarlarda çaresiz bir çığlık gibi çınladı. Kameranın arkasındaki kişinin cevabı ise fısıltı kadar sakindi. "Ölmenizi." O an donup kaldım. Nefes bile alamıyordum. Sanki zaman durmuş, tüm dünya o küçücük kameranın içine sıkışmıştı. Onu göremiyordum. Ama başını hafifçe eğdiğini, yüzündeki küçümseyici gülümsemeyi neredeyse görecek kadar net hissediyordum. "Ama..." Kısa bir duraksamanın ardından devam etti. "Aranızdan yalnızca biriniz bunu hak etmeyecek." Kalbim göğüs kafesime sığmıyor gibiydi. Korku iliklerime kadar işliyordu. "Kazananı istiyorum." Kameranın altındaki kırmızı ışık biraz daha güçlendi; yüzüme ürpertici bir aydınlık vurdu. "Kazan. Özgürlüğünü al. Dünyana dön. Sonra da her gece, burada bıraktıklarının yüzlerini hatırla. İşte o zaman gerçekten özgür olup olmadığını anlayacaksın." Robotik sesi tekdüzeliğini hiç bozmadı. "Çünkü bu oyunda ödül özgürlük değildir. Ödül... suçlulukla yaşamaktır." Oyun başlamıştı. Artık geri dönüş yoktu. & TARİH:24/07/2026 Kitap Adı: OYUN ADI: SESSİZLİK RESİTALİ Yazar: KARMEN Durum:Askıda

5. Bölüm: SoÄŸuk Hava Deposu Temmuz, 2020