Teröristler tarafından kaçırılmış Asila Kutluay. Vatan Timine casus olarak gönderilmesi kararı alınır , aslında hiç bir zaman teröristler tarafında olmamıştır. Kendini oraya ait olmadığını biliyordur, ve Vatan Timi de hissettiği duyguların tarifini bilmiyordur çünkü Asila kendini ne zamandan beri asıl evinde hissetmemiştir, ama Timde hissettikleri ile kendini onların eksik bir parçası olduğunu fark eder ve kaderin onun için çizdiği yolda ilerlemeye başlar…

Altı yaşında bir kız düşünün etrafındaki insanlar ağlıyo feryad ediyo ama ne olduğunu anlamıyo sorduğunda ise evladım gitti diyolar.On yaşında yine aynı tepkiler.on beş yaşın aynı tepki,on yedi yaşında annesini,on sekiz yaş gününde artık yaşadıkları nı anlamaya başlıyor ailesini birer birer kaybediyor tam beş tane abisini birde annesini kaybetti.on dokuz yaşında bi abisini daha kaybediyor.yirmisinde sevdiği adamı.Hepside vatan uğruna vermişti canını.on yedisinde eğitilmeye başladı oda asker olucaktı annesi gözleri`nin önünde öldürüldü bir şey bile yapamadı.Şu anda yirmi yedi yaşında bir kadın,oda kanının son damlasına kadar vatanı için savaşacaktı...

Yaralı yüzbaşı ve şehre yeni atanmış doktorun karşılaşması. Birinin elleri hayat kurtarmaya alışkındı, diğerinin elleri tetikteydi; aynı gecede ikiside kalplerini kaybetti...

Parlanın girdiği Kılıç Timinde yasadiklari

Aşk, en tehlikeli pusuladır; doğruyu değil, uğrunda ölmeyi göze aldığın yönü işaret eder… 🥀🍂

“ Söyle sana neden Nemrudun kızı diye lakap taktılar askeriyede ?” “Bir çok nedeni var ama beni tanıyarak anlayabilirsin bunu sadece.”

Askerde geçen bir kurgudur. Askeriye dışına da çıkabilir.

Öylesine yazıyorum düzgün olmayabilir haberiniz olsunn

"Bazı bağlar vardır; ne yıllar koparabilir, ne de mesafeler..." Bazen bir karşılaşma, yıllardır susturulmuş tüm duyguları tek bir telsiz cızırtısıyla uyandırmaya yeter. Üsteğmen Yıldızay; gökyüzünün hırçın rüzgarı. Yüzbaşı Altay; yeryüzünün en sessiz pençesi. Kader, onları bir operasyonun ortasında, yıldızların en parlak olduğu gece yeniden bir araya getirdiğinde; sadece düşmanla değil, sakladıkları gerçeklerle de yüzleşmek zorunda kalacaklar. Kayıplar insanı yarım bıraktığı kadar, hiç olmadığı kadar güçlü de kılar. Şimdi her ikisi de kendi karanlığını kabul etmeli ve bu tehlikeli yolda omuz omuza yürümeyi öğrenmelidir. Savaş en yüksek irtifada devam ederken, tek bir soru yankılanır: Bu gece onları birbirine mi bağlayacak, yoksa geri dönülmez bir yola mı sürükleyecek? "Gökyüzü ne kadar karanlık olursa olsun, yıldızlar parlamak için o karanlığı bekler."

Elif’in tayini, abisinin görev yaptığı sınır ilçesine çıkar. Abisine sürpriz yapmak için birliğe gider ancak nizamiyede işler karışır. Kimlik kontrolü sırasında Elif’in heyecanlı tavırları, o sırada orada olan Karan Üsteğmen tarafından "şüpheli" bulunur. Karan’ın aşırı ciddi ve sorgulayıcı tavrı Elif’i çileden çıkarır; ikili tüm taburun önünde büyük bir tartışmaya tutuşur.

O Sehvendi. O bir hatanın sonucuydu. Asu`ydu. Sadece Asu. Çünkü soyadı bile Sehvendi... O kadar istenmedi ki hayatta her anında yalnızdı. Şimdi ise güçlü, aklı başında bir kadındı. Sokaklardan intikam isteyen SEHVEN çok güçlüydü. Ama Asu hala birilerine muhtaç olan o küçük kızdı. Bir operasyon sırasında bir yüzbaşı ile karşılaşmıştı. Ölümsüz Sehven`in işini bitirmek için görevlendirilmiş bir asker ile... Sevgisine inanmıştı. Hatta belkide gerçekti o sevgi ama Yüzbaşı Alper Çeliker için vatanı herşeyden önce gelirdi... . . . "İnanmam yüzbaşı! Beni öldüreceğine inanmam! İnanamam!" "İnandın mı Sehven?" Sehven demişti. Neden demişti? "Neye yüzbaşı neye?!" "Seni gerçekten sevdiğime. Ne kadarda muhtaçmışsın. Ne kadarda açmışsın sevgiye. Omzumda ağladığın zaman cidden inandın mı yanında olduğuma? Acıdım lan. Yemin ederim çok acıdım da görevimdi sesimi çıkartmadım. Keşke o savunmasız bana muhtaç halinde gebertseydim seni Sehven." Ağlamadım. Ağlayamadım çünkü bunlar çok ağırdı. "Siktiri çekmedim diye seviyorum mu sandın? Baban soy adını değiştirmekle çok iyi yapmış. Ne yapayım ben anasının babasının istemediği kızlarını?" "Geber yüzbaşı. Sizde geberin amına koyayım tamam mı?! Hepiniz cehennemden çıkamayın inşAllah! Ama dur... Asıl yanması gereken benim değil mi? Annesi babası yok. Yetim, öksüz milletin canını almış bir piçim ben çünkü asıl cehennem ateşini ben hak ediyorum değil mi?! Ama bir şey demek istiyorum." dedim ve herkes ile tek tek göz teması kurdum. En sonunda gözlerim tekrar yüzbaşını buldu. "Ne yere ne göğe sığdıramadılar beni. Aileme de, bu koca dünyaya da fazlalık olduğumu hep iliklerime kadar hissetim yüzbaşı. Aynı şuan da olduğu gibi. Biraz unutmuştum bu hissi. Hatırlattığın çok iyi oldu." Durdu bir süre. Gözlerinde çok az bile olsa duygu kırıntısı aradım ama yoktu. Veya vardı ama çok iyi saklıyordu. Elimdeki metal parçasını daha sıkı kavradım. Ülkü ağlamaktan harap olmuştu ama umursamadım. Oda bu oyunun bir parçasıydı çünkü ve ben buna emindim. "Şimdi! Ya beni öldürürsün yüzbaşı! Ya da burada benden çıkacak mermiyle şehit olursun!" . . . Doğduğu gün annesinin terk ettiği Asu Beş yaşında babası tarafından terk edilen Asu Kimse tarafından kabul edilmeyen Asu Sokaklarda yaşayıp büyüyen Asu Defalarca tcz edilen Asu Kendisini öldürmesi için görevlendirilen yüzbaşıya aşık olan Asu Ormanda yüzbaşı ve timi tarafından üç kurşunla vurularak ölüme terk edilen Asu İlk defa edindiği arkadaşı tarafından ihanete uğrayan Asu Bir daha kimseye güvenmemesi gerektiğini en acı şekilde tekrar öğrenen Asu Kimsenin sevemediği Asu Herekese fazlalık olan Asu Gözleri kanlı Asu... . . . "Hak ettim mi lan?" diye fısıldadı sessizce. Meriç ise kanın sel gibi aktığı yaralara ellerini bastırmakla meşguldü."Hayır ablam. Etmedin sen bunları. Ama sakın üzülme tamam mı? Sen üzülmezsin zaten. Çok güçlüsün sen uyuma tamam mı abla?" Meriç göz yaşlarını hiddetle omuzlarında kuruttu. Ablası giderse ne yapardı? Nasıl yaşardı? Nasıl gülerdi? Elini kaldırmaya çalıştı Asu. Ama sadece çalıştı. "Ağlama ablam... Değer mi?" "Sus! Sus abla sus! Yorma kendini sakın uyumua bende kal sadece!" "Mer-Meriç... Zorlama ablam..." Zor bela konuşan kadına baktı Meriç. Alnındaki terler batmakta olan Güneş`in altında parlıyordu. Göğsü alamadığı nefesler ile hızla inip kalkıyordu. Yaşatacaktı ablasını. Tekrar ateş sacacaktı o kırmızı gözleri ile etrafa. Ama şuan o gözler kapalıyken nasıl yapabilirdi ki? . . .

Şizofreni hastası kızın asker olmak için yaşadığı savaşı bu kitapta birlikte bakacağı

Eğer güçlü ve kötü kadın karakter seviyorsanız okuyun .

Duru 💔fatih Tesadüflere inanmazdım ama taki onu görene kadar

Bir savcı bir üsteğmen imkansız bir aşk

Sueda ve Faruk 20 sene önce bir yetimhanede tanışırlar ve kendilerine çok baglanırlar fakat Faruk yaşını doldurduktan sonra yetimhanede ayrılmak zorunda kalır ve birdaha görüşemezler

Igıgog vıgoh gııgoh govo

Barut kokar papatyam mehtabımız kanlıdır Adsızların yurdunda yalnız vatan şanlıdır…

Başladı benimde maceram bakalım zamanın bile değiştiremediği o aşk ne zorluklarla karşılaşacakk

Yıllardır birbirine düşman olan 2 yüzbaşı aynı timde birbirlerine ne gibi zararlar verebilirler?

Iki hava harp mezunu olan gençler olan Gökçe ile Gökalpin geçmişi hiç iyi değildir fakat sevgiyi uçaklardan ve sevgiden bulurlar...

Dokuz yaşında ailesini kaybeden,on sekiz yaşına kadar yetimhanede yaşayan Eylül,bölümü olan psikoloji`den görev olarak ona askeriyeye gidip askerleri gözetlemek düşer,askeriye de aşka inanmayan bir tim komutanı olan Kutay`a aşık olur ancak Kutay aşka inanmadığı için aşkından vazgeçer,lakin Kutay`da Eylül`ü görünce aşka olan bakış açısı değişir fakat Eylül`ün Kutay`a karşı değişen davranışlar Kutayı da aşkından vazgeçirir ve olaylar gelişir.

Türk ordusu burda…

"Gece parçalandığında, av başlar." Otuz yıl önce Beşbalık şehrinde, Çin ordusunun kanlı katliamıyla bir general can verdi; geride ise intikam yeminiyle büyüyen bir bebek ve karanlıkta kurulan efsanevi bir örgüt kaldı: Karagölgeler. Annesinin de gözleri önünde katledilmesiyle örgütün başına geçen Kökbörü için hayat, acımasız bir intikam savaşından ibaretti. Ta ki kalbini buzdan bir kaleye çeviren o karanlığın içine, yayını nefretle geren Ayla sızana kadar. Çin konvoylarının korkulu rüyası, Beşbalık’ın gizli adaleti olan Karagölgeler için artık hesap vakti gelmişti. Ancak Kökbörü’nün bilmediği bir şey vardı: Otuz yıldır içini kavuran o intikam ateşi, kalbindeki tek ışık olan kadını da yakıp kül edebilirdi. Bir yanda otuz yıllık sönmeyen bir nefret, diğer yanda karanlığın ortasında yeşeren tehlikeli bir aşk... Biz, geçmişin küllerinden doğanlarız. Biz... Karagölgeleriz.

Annesinin ölmesiyle düzeni bozulan Asena`nın abisinin yanına taşınmasıyla her şey değişir. Yeni bir hayat, hiç olmadığı kadar farklılıklara yol açacaktır.