«"Bazı görevler başarısız olmak için yazılır."» Valeria Lopez... İspanyol mafyasının acımasız varisi. Adı korkuyla anılan bir soyadının tek sahibi. Güvenmeyi zayıflık, sevmeyi ise ölüm sebebi sayan bir kadın. Alaz Aslankaya... Kimliğini, geçmişini ve duygularını geride bırakıp tek bir görev için gönderildi. Valeria`nın hayatına sız. Güvenini kazan. İşlerini içeriden bitir. Gerekirse onu da... Her şey plana uygundu. Ta ki Valeria`nın zümrüt yeşili gözleri, yıllardır kusursuz işleyen planı tek bakışta paramparça edene kadar. Ama ikisinin de bilmediği bir şey vardı. Bazı sırlar kurşundan daha ölümcüldür. Ve bazen... Tek bir beyaz zambak, iki imparatorluğu ateşe vermeye yeter. Bu hikâyede kimse masum değil. Kimse güvende değil. Ve aşk... En tehlikeli operasyondur.

"Bazı duygular yıllarca sessiz kalır. Bazı kayıplar ise o sessizliği sonsuza dek değiştirir..." Alya Keskin, çocukluğundan beri abisinin en yakın arkadaşı olan Teğmen Alp Demir Korkmaz`a âşıktır. Alp, Alya`yı yalnızca kız kardeşi gibi görmektedir. On sekizinci yaş gününde cesaretini toplayıp duygularını açıklayan Alya, beklediği cevabı alamaz... Bir yanda yarım kalmış duygular, diğer yanda verilen sözler, kayıplar ve zaman... Bazen en büyük savaş, cephede değil; insanın kendi kalbindedir.

zzzzzzzz zzzzzzzz zzzzzzzzzz

1997… Bir ülke değişirken, insanların hayatı da sessizce değişiyordu. Zeynep, tek hayali hukuk fakültesini bitirmek olan genç bir üniversite öğrencisiydi. Ancak bir sabah, okulunun demir kapıları yüzüne kapandığında, sadece eğitim hakkını değil, kurduğu bütün hayalleri de kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kaldı. Murat ise görevine ve üniformasına yürekten bağlı genç bir yüzbaşıydı. Onun için emir, tartışılmazdı. Ta ki bir gün, üniversite kapısında sessizce bekleyen o genç kızın gözlerine bakana kadar… Biri inandığı değerler uğruna mücadele ediyor… Diğeri ise görev ile vicdan arasında sıkışıyordu. Farklı dünyalara ait iki insan… Tek bir kader… Kar tanelerinin sessizce düştüğü o kışta başlayan bu hikâye; umut, fedakârlık, kırgınlık ve imkânsız görünen bir sevdanın hikâyesi… Çünkü bazen en büyük savaş, insanın kendi kalbinde başlar. Ve bazen… Bahar, en sessiz zamanda gelir.

Abisinin düğünü için gelen Damla daha sonra yine döneceğini bile bile memleketini çok özler ve gider. Daha sonrada abisinin karısının hamile olduğunu görünce geri abisinin yanına döner, orada kalıcı olarak kalmaya başlar.

Msüye kadar devam

Özel bir görev için MİT tarafından her yerden ayrı ayrı toplatılan ölüm timi

Benim hikâyem bir masal değil. Hiç kimse beni kurtarmadı, hiç kimse Benim hikâyem bir masal değil. Hiç kimse beni kurtarmadı, hiç kimse elimden tutmadı. Benim hikâyem kırık bir melodiden ibaret. İnsanlara güvenmek… Ben bedelini çocukken öğrendim.Her el uzatışın ardında bir ihanet, her gülümsemenin ardında bir kırgınlık gizliydi. Ve ben, çocuk yaşta, güvenmemenin hayatta kalmanın tek yolu olduğunu keşfettim. Yine de içimde bir şey hiç susmadı. Ne kadar susturmaya çalışsam da, küllerin arasından yükselen o ezgi… Kırık, kanayan, ama varlığını inatla sürdüren bir melodi. Belki de bu yüzden hâlâ ayaktayım. Belki de bu yüzden savaşmayı hiç bırakmadım. Daha çocukken öğrendim, insanı en çok kanatan yara yabancıdan gelmez. En çok, en yakınındakilerden gelir. Bana bakan gözlerinde gizli bir nefret vardı. Sessiz, gizlenmiş, ama her fırsatta içime işleyen bir nefret… Küçüktüm. Çocuktum. Sevgi sandım. Oyun, ilgi, sandım. Ama büyüdükçe gerçeği gördüm. Bu sevgi değildi. Bu, beni kırmak için saklanan bir öfkeydi. Ve ben, en güvendiğim yerde en derin ihanetle büyüdüm. Kalbim sustuğum herşeyin yankısıyla doluydu. Kaybettiklerim, suskunluğum, içimdeki yaralar… Hepsi bu sessizlikten doğdu. Ve ne zaman gözlerimi kapatsam, hâlâ kulaklarımda çınlayan bir ezgi duyuyorum. Kırık. Paramparça. Ama hâlâ var. Ben Ezgi. Küllerin arasından yürüdüm, sevgi sandığım nefretin gölgesinde büyüdüm. "Canım yanıyor bırak nolur." "Daha çok canın yanacak ecelin ben olacağım çocuk, yaşıyorken öldüreceğim seni!" Ve şimdi kendi hikâyemi, kendi sesimle anlatacağım. Hazır olun oldulara, oluyorlara ve olacaklara tutmadı. Benim hikâyem kırık bir melodiden ibaret. İnsanlara güvenmek… Ben bedelini çocukken öğrendim.Her el uzatışın ardında bir ihanet, her gülümsemenin ardında bir kırgınlık gizliydi. Ve ben, çocuk yaşta, güvenmemenin hayatta kalmanın tek yolu olduğunu keşfettim. Yine de içimde bir şey hiç susmadı. Ne kadar susturmaya çalışsam da, küllerin arasından yükselen o ezgi… Kırık, kanayan, ama varlığını inatla sürdüren bir melodi. Belki de bu yüzden hâlâ ayaktayım. Belki de bu yüzden savaşmayı hiç bırakmadım. Daha çocukken öğrendim, insanı en çok kanatan yara yabancıdan gelmez. En çok, en yakınındakilerden gelir. Bana bakan gözlerinde gizli bir nefret vardı. Sessiz, gizlenmiş, ama her fırsatta içime işleyen bir nefret… Küçüktüm. Çocuktum. Sevgi sandım. Oyun, ilgi, sandım. Ama büyüdükçe gerçeği gördüm. Bu sevgi değildi. Bu, beni kırmak için saklanan bir öfkeydi. Ve ben, en güvendiğim yerde en derin ihanetle büyüdüm. Kalbim sustuğum herşeyin yankısıyla doluydu. Kaybettiklerim, suskunluğum, içimdeki yaralar… Hepsi bu sessizlikten doğdu. Ve ne zaman gözlerimi kapatsam, hâlâ kulaklarımda çınlayan bir ezgi duyuyorum. Kırık. Paramparça. Ama hâlâ var. Ben Ezgi. Küllerin arasından yürüdüm, sevgi sandığım nefretin gölgesinde büyüdüm. "Canım yanıyor bırak nolur." "Daha çok canın yanacak ecelin ben olacağım çocuk, yaşıyorken öldüreceğim seni!" Ve şimdi kendi hikâyemi, kendi sesimle anlatacağım. Hazır olun oldulara, oluyorlara ve olacaklara...

Bazı anlar vardır tıpkı her ne kadar onu unutmaya çalışsan bile karşına eninde sonunda çıkması ve kalbini Feth etmesi gibi

Yanlış çarpıntılar kalp acıtır... Doğrular ise aşkları...

Adaletin temelini yürütmek amacıyla savcı olan Belgin ve vatanı milleti uğruna her şeyini feda etmiş asker Kürşat. İki korkusuz yüreğin tanışmasıyla tüm ülkenin sarsılması büyük dikkat çekmişti. Bu iki kişi göründüğü gibi güçlü olsa da kendi kapalı kapılarında ki acıyı kimseler görememişti...

25 yaşında bir savcı olan Elay Soyaz ve 27 yaşında asker olan Çağın yücealp... Elay`ın babası askerdi kendisi Elay 7 yaşındayken şehit düşmüştü ,37 yaşındaydı şehit düştüğünde... Bir de abisi vardı Elay`ın Kutay soyaz... Babası öldüğünde Kutay 11 yaşındaydı o gün karar vermişti asker olacaktı... Ve oldu bir timde binbaşı oldu komutan oldu... Esaret Timi... Tilkiydi simgeleri. Çağın Esaret timinin 2. Komutanıydı yüzbaşıydı hayatında pek zorluk olmamıştı.annesi babası hep yanındaydı, gönlünde Ötüken bakışlı biri yoktu bu zamana kadar hayatına çok kadın girmemişti. Ama gidecekti hiç beklemediği bir yerden~

Yazgı Koral ve Alp demirkan Okuöanı tavsiye ederimmm

Yalnızlık bazıları için bir seçim bazıları için ise bir mahkumluktur.Korkuu insana herşeyi yaptırabilir dolunay yalnızlığa mahkum kalmıştı bir insan o kadar yalnızlığin için de ufak bir sevgi insanın eninde sonunda güvenini kırar .

Hakkari`ye tainini alan doktor ve güvenliği sağlayan askerimiz karşılaşırsa ne olur Bazı yerler hariç...Kadın karakter ağzından anlatılacaktır ... İyi okumalar❤

Kül olduğu yerden bir kalp doğar nerden bilebilirlerdi ki o gün o çarpışma onlara hayatlarının sürprizini yaşatacağını ikisininde çektiği aşk acısı onlara yeni bir aşk doğuracağını

Türkiye`nin seçkin savaş pilotlarından oluşan Anka Timi, hem ülkenin en tehlikeli hava operasyonlarına katılır hem de üs içinde aile gibi yaşayan altı kişilik bir ekiptir. Üsteğmen Alev Deniz, geçmişindeki yaralar nedeniyle kimseye güvenmeyen, mesafeli bir kadındır. Zamanla timdeki dostluklar, fedakârlıklar, kayıplar ve zorlu görevler onu değiştirirken, özellikle timin yüzbaşısıyla arasında yavaş yavaş güçlü bir bağ oluşur. Ancak gökyüzünde yapılan her görev, onların hayatını sonsuza kadar değiştirebilecek kadar tehlikelidir. Çünkü bazen savaşın en büyük sesi gökyüzünde değil, insanların içinde kopar.

Kitaplar güzeldir

Aşk eski Bir yalan

Bazı yeminler zihne değil, kana kazınır. Kurdun dişine kan değdiğinde, unutulan her saniye bir mezar taşına dönüşecek.

Babasını vatan uğruna kaybetmiş küçük bir kız,küçük yaşta olgunlaşmaya zorlanmış bu zaman kadar sahalara tek başına çıkan Açelya Koral babası için bu yola bir yemin etmiştir ve yeni atandığı bu timde yeni macerala atılacaktır

Çiçekler aynı kaderimiz gibidir ve bazen güzel dursun diye kafeslere koyulur aslında çıkmak kolaydır ama istesede yapamaz çünki kaderinde o yazılmıştır tecrübeler travmalardan kazanılır o da bizim kaderimizi şekinledirir...

Kaç yasında bu aşkı tattınız? 10-11 belki daha az veya daha fazla... Ben doğduğumdan beri bu aşkla yaşıyorum. Binlerce çocuğa sözüm var benim. Aleyna`ya ömer`e daha bir sürü çocuğa sözüm var. Bunlar kim mi? şehit çocukları... Keyifli okumalar ;)

Karanlıkta kalanlar.

Geçmişin izi şimdi tekrar ortaya çıkıyor yanlış anlaşılan yıllar tekrar eski haline dönecek mi BÖLÜMDEN KESİT Deniz +Deniz değil Ateş benim adım ateş Gözlerindeki kırgınlığı ve hayal kırıklığını çok net gördüm ama ben sadece öfkeli bir şekilde ona bakıyordum ya da sadece öfkeli baktığımı sanıyordum