Okuduğum kitaplar hakkında düşüncelerimi yazmaya karar verdiğim bir yazı. Umarım beğenirsiniz. 💖🐾

Pano resimlerim icin

arkadaşlık artı aşk

günün sonunda sadece o ve ben varız...

Çok yakunda yayımlanacaktır

“Ben ona bakarken sadece onu görüyordum… O ise baktığı her yerde beni görmeye başladığında, artık çok geçti.”

Kanla yazılan bir kader ancak Gecenin Hükmünde gerçeğe dönüşür...

Gece, yıllarca özlediği ailesini bulduğunu sandı. Ama onu bekleyen yalnızca sıcak bir yuva değil, iki düşman aşiretin ortasında kalan tehlikeli bir kaderdi. Kan bağları, sırlar ve imkânsız aşklar arasında Gece, hangi aileye ait olduğuna değil, kim olmak istediğine karar vermek zorunda kalacak. Çünkü bazen en büyük savaş, insanın kendi kalbinde başlar.

2030 yılından sonra insanlık bilimsel, teknolojik ve tıbbi gelişmeleri tamamen bir kenara bırakarak sadece maddi güç ve paranın peşinden koşmuştur. Bu yozlaşma, toplumların gerilemesine ve modern görünümlü feodal krallıkların yeniden kurulmasına yol açmıştır. Kadınlar ve çocuklar üzerindeki baskının arttığı bu karanlık çağda, düzeni korumak adına soylu ya da köylü ailelerden seçilerek yetiştirilen özel "İnfazcılar" devreye sokulmuştur. Bu infazcılar, sistemin kurallarını çiğneyenleri cezalandırmakla görevlidir ve adalet sistemini simgeleyen dört büyük sembolü (Yuvarlak, Üçgen, Yıldız, Damla) taşırlar. Şehir merkezinde görev yapan "En Büyük Dörtlü" ise bu sistemin en güçlü silahlarıdır. Hikaye, bu acımasız sistemin en yetenekli infazcılarından birinin, krallığa karşı büyük bir suç işlediği iddia edilen genç bir kızı hedef almasıyla başlar. İnfazcı, kızın arkasındaki bağlantıları çözmek amacıyla onu sokak ortasında cezalandırmak yerine gizlice kaçırarak güvenli bir sığınağa götürür. Sığınakta geçen günlerde, infazcı kızı sorguladıkça ve kanıtları inceledikçe onun aslında tamamen suçsuz olduğunu ve yozlaşmış kraliyet sistemi tarafından günah keçisi ilan edildiğini fark eder. Kızın suçsuzluğunun kesin olarak kanıtlanmasıyla birlikte infazcı, yıllardır hizmet ettiği sistemin adaletsizliğini anlar. Bu büyük hatayı ve sistemin yozlaşmışlığını gören infazcı, krallıkların baskıcı yönetimine karşı tek başına büyük bir mücadele başlatır. Amacı, bu adaletsiz düzeni devirmek ve insanlığı yeniden bilimin, sağlığın ve gerçek adaletin önemsendiği modern günlerine geri döndürmektir.

"Hayat bir satranç, oğul..." 4 genç, 4 farklı duygu ve bu ömürü yaşanmaya değer kılan nadide gücü kaybettiren renkli ilaçlar. A B E A areis`in çocukları...

​"Gördüğün şey bir hakikat mi, yoksa arkasındaki sırrı dökülmüş bir aynanın sana sunduğu kurgusal bir gölge mi?" ​Alev için dünya, kusursuz bir mimarinin ve derin felsefi sorgulamaların güvenli sınırlarından ibaretti. Şehrin saygın duvarları arkasında, kendisine çizilen o pürüzsüz hayatı yaşarken; bir gece yarısı zamanın aniden durduğu o kilitli kapının ardına geçti. ​Gözlerinin önünde gerçekleşen o tek dehşet anı ve masada bırakılan Kırmızı İplik, Alev’in sadece dünyasını değil, kendi varlığını da kökünden çatlattı. ​Gördüğü şeyin ağırlığıyla haykırmaya çalıştığında ise sesini bastıran bir düşmanla karşılaşmadı. Aksine; ona şefkatle sarılan kollar, kaygıyla bakan gözler ve fısıldanan o zehirli soruyla kuşatıldı: ​"Gerçekten gördün mü Alev, yoksa zihnin sana trajik bir oyun mu oynuyor?" ​Adım adım örülen görünmez bir labirentin ortasında, Alev kendi hafızasıyla, gözleriyle ve akıl sağlığıyla baş başa bırakılır. Katran karası bir suskunluğa gömülen bir dost, harabelerin arasından kendi hakikatini doğrulamaya çalışan bir restoratör ve şefkatli bir maskeyle yanı başında duran gölgeler... ​İnsan, herkesin bir yalanı yaşadığı bir şehirde tek başına kalırsa ne kadar direnebilir? Peki ya zihnin sana ihanet ediyorsa, kaçacak tek bir sığınak bile kalmamışsa? ​Alev, bir toplumun gözü önünde varlığı soyulup bir hiçliğe doğru itilirken, kaçamayacağı o karanlık soruyla yüzleşmek zorunda: ​"Herkesin yalan söylediği bir dünyada, kendi zihninden bile şüphe ediyorsan... Sen gerçekte kimsin?"