YAZARLAR: AYŞE MUTLU FATMA ZEHRA KARABİBER

"Bir tiranı devirmek için bir canavar yarattım. Şimdi ise o canavarın altın kafesinde yaşıyorum." ​Modern dünyadan bir kaza sonucu bu orta çağ karanlığına savrulan bir stratejist: Vargus. Ömrünü madenlerde bir "hiç" olarak geçirmeye mahkum edilmiş, intikam ateşiyle kavrulan bir "piç" prens: Caelum. ​Vargus, hayatta kalmak için elindeki tek kozu kullandı; modern dünyanın soğuk mantığını ve savaş taktiklerini Caelum’un damarlarına zerk etti. Onu bir suikastçıya, bir diplomata ve en sonunda tacı kanla geri alan bir krala dönüştürdü. ​Ancak bir şeyi hesap edemedi... ​Caelum 20 yaşına bastığında, sadece krallığı değil, yaratıcısını da fethetmek istedi. Artık mürşit ve mürit arasındaki çizgi silindi. Sadakat, karanlık bir saplantıya; dostluk ise kaçışı olmayan altın bir prangaya dönüştü. ​Bir imparatorluk yükseliyor, bir dünya dize geliyor... Ama bu zaferin bedeli, Vargus’un kendi yarattığı kralın gölgesinde mahkum kalması mı olacak? ​"Beni sen var ettin Vargus. Şimdi benden gitmene izin vereceğimi mi sanıyorsun?"​

Kdkdkdkdkd Dkkdkdkdkd

..... .... ... Senin bir suçun yok..

Oku ve öğrenin.

“Açgözlülük, yedi gezegeni kana boyadı. Krallar taç uğruna halklarını ateşe attı. Ve gök, onların hırsıyla yarıldı.” O vakit iki kadim kız kardeş yükseldi: Noras, çekirdeklerin hâkimi. Saras, yıldızların koruyucusu. Birlik olup savaşı susturdular, kralları sürgün ettiler, ve tahta oturarak düzene hükmettiler. Ama zamanla Noras’ın kalbinde güç açlığı büyüdü. Sistemin biricik yıldızı Pomiwa’nın ışığını sömürmeye başladı. Bunu gören Saras, onu Bamas’a sürgün etti. Fakat sürgün, karanlığı öldürmedi. Noras, gezegenlerin çekirdeklerini emerek eskisinden daha korkunç bir kudretle geri döndü. Ve Saras anladı: Bu savaş artık tahtla kazanılamazdı. Kaçmadan önce Solares’in kadim büyüsünden altı kız çocuk doğurdu. Onları altı gezegene sakladı. Ve umudunu onların kaderine bıraktı. Şimdi kehanet şöyle der: “Altı kız uyandığında, yıldız yeniden konuşacak. Kız kardeşlerin yarım bıraktığı kader Ateş kan ve seçimle tamamlanarak Solares Ya yeniden doğacak... Ya da son kez çığlık atacak Solares Serisi-1 / ilk kız çocuk

Kötüler iyiliği zayıflık olarak gördüğü için mi kötü olmuştu, yoksa iyilik denen şey gerçek olmadığı için mi? İyi okumalar.

"Bizi yaktıkları ateşin küllerin kendime bir taht kuracağım." Draeven Krallığında kadınlar varlığını soyut olarak sürdürmek zorundadır.Düşünmek,konuşmak,büyü yapmak ve nicesi... Yakılan örgüt liderinin Aelira Vireth`i yeni lider olarak seçmesi ve Vireth soyu tüm kartların yeniden dağıtılmasına sebep olacak. Peki Aelira bu yolda beklediğini ve beklemediğini bulabilecek mi?

Cevap vermeden tekrar sandalyeye oturdum ama Özgür hala bir cevap bekliyor gibiydi. "Ben sana özel hayatın hakkında soru sormuyorum. Sen de sormazsan sevinirim." Alayla tek kaşı havaya kalktı. "Yok ya?" dedi gülerek. "Hani ben seni evime aldım? Kimin neyi olup olmadığını bilmek hakkım?" Omuz silktim. "Ee ben de senin evine geldim. Kimin evinde kaldığımı bilmem gerekir normal şartlar altında. Ama bir o normal şartlar altında değiliz." Üzgünüm Özgür ama ben gezegenimden kovuldum. Bizim normal ile herhangi bir alakamız yok. Güldü. "Haklısın." Avuç içleriyle yüzünü ovuşturdu. Konuşurken sesi boğuktu. Büyük ihtimalle ağrı çekiyordu gece aldığı alkol yüzünden. "Başım o kadar ağrıyor ki. Kafamı duvardan duvara vurmak istiyorum." Dediğinde yanılmadığımı anladım. Onaylamazca başımı sağa sola salladım hızla. Bu sefer de bu şekilde mi intihar edecekti?! Trenden bile daha korkunçtu bu ölüm şekli! "Önermiyorum. Yapma. En azından ben buradayken." Güldü tekrardan. "Peki. Yapmam." Ben bir şey daha söyleyecekken duyduğum miyav sesiyle gözlerimi Özgür`den çektim. Dün geceki kedi gelmişti! Mır mır diyerek yanımıza geldiğinde hemen ona yakın olmak için yere eğilmiştim. O sırada da Özgür konuşmaya başladı. "Canı isteyince girer çıkar eve. Giriş katta ya ev. Ondan. Korkmazsın, değil mi?" Başımı sağa sola salladım. "Yok, korkmam." Çenesini sevdim. Böyle kaşır gibi yapınca daha iyi gibiydi. Hoşuna gittiğinden kendini elime daha çok bıraktı. "Tüh," dedi. "Eğer korkuyorsan evden gitmeni söyleyecektim." Kaşlarımı çatarak ona baktığımda o beni umursamadan mutfaktan çıktı gitti.

O kalenin duvarlarına o yazıyı yazdığım gün hiç bişeyden haberim yokmuş gibi yapmayı rol edindim yaralarımı kendim sararak savaşa gittim

Elyndor Krallığı , mutlu sakin ve huzurlu bir krallıktı. Tâ ki 400 yüzyıl önceye kadar.

Aria ,babası tarafından adaletli ve saygın birer kraliçe olabilmesi için yetiştirilmiştir.Peki Aria bu görevi layıkıyla yerine getirebilecek mi? Yada babasının onuru koruyabilecek miydi?

Dalya o gün sadece dönme dolaba binmek istemişti. Nereden bilebilirdi hayatının o gün tamamen döneceğini ✨

Yıllar geçmiş fakat bilgiler hâlâ yanlıştı. Ta ki seçilmiş 4 kişi gelene kadar…

Sevdiğiniz adam tarafından öldürülüp, adı olanların yaşadığı yere gönderilseydiniz… ne yapardınız? Orada kalıp bir ölü gibi var olmaya devam mı ederdiniz? Elara etmedi. O, geri dönmeyi seçti. Onu öldüren adama… sevdiği adama… kendi elleriyle son vermek için. Ama dönüşün bir bedeli vardı. Neydi bu bedel? Ve şimdi… iblisler ve ruhlarla dolu bir dünyada, kendi gölgesinden bile kaçamazken tek bir soruyla baş başa: Bir insan bir şeytana âşık olur mu? -ALINTI- “Bu… bu hata, olmaz. Yapma, bu yanlış… günah. Tanrı sana yine ceza verir, yapma.” Beni dinlemedi. Belimdeki ellerini sıklaştırdı, sırtımı duvara; kendisini ise bana yasladı. Hissettiğim baskı ve dudaklarından dudaklarıma oluşan o tatlı ama bir o kadar da yakıcı olan meltem, bütün zihnimi boşaltmıştı sanki. Kalbimin atışlarını kulaklarımda duyarken, onun duymadığını umut ettim. Kafasını biraz daha eğerek göz göze gelmemizi sağladı. Burnunu yanağıma yaslayıp derin bir nefes aldığında benim soluğum kesilmişti. Burnunu yanağımdaki o derin çukurdan çekmeden, boğuk sesini işittim: “Yanlış mı, hata mı… yanılıyorsun, Elara. Şu an yapacaklarım senin için bir hata ya da yanlışsa, benim var oluşumdan beri yaptığım tek doğru. Ve günah mı?” dedi alay eder gibi. “Bir şeytan asla günah işlemez, Elara. Onlar zaten saf bir günahtır. Ve inan bana, insanlara ve buradaki tüm ruhlara yaptırdığım o günahlardan en basiti ama aynı zamanda en ulaşılmazı seni öpmek. Bütün günahlardan daha güzel ve daha cezbedicisin benim için. Tanrı bunun için bana ceza verecekse; senin o güzel tenine, kokuna, gözlerine, sözlerine, dudaklarına ve benliğine karşı gelemediğim için, aklımdan binbir türlü düşünce geçtiği için beni cezalandırırsa—ki bu da tanrının en büyük günahı olur—bırak yapsın, beni cezalandırsın. Sen buna değersin.” Sözleri içime işlerken, bakışları ruhumun en derinlerine uzanırken, parmakları altındaki tenim alev alev yanarken… sözlerini bitirir bitirmez dudaklarını dudaklarıma sertçe bastırdı. Hissettiğim şeyle aklım başımdan giderken, sadece ona… onun dudaklarına ve benliğime, ruhuma sızan zehrine odaklandım. DİKKAT!! Bu eserde yer alan tüm karakterler, olaylar ve evren tamamen hayal ürünüdür. Metinde geçen “tanrı”, “şeytan”, “iblis” gibi kavramlar kurgusal bağlamda kullanılmıştır ve herhangi bir inanç ya da değerle ilişkilendirme amacı taşımaz.

Sevilmeyen bir çocuğun tahta çıkması

Tanrı diyarı terk etti, diyarı uzun bir süre şeytan yönetti. “Tanrılar doğmaz ve ölmez. Ama insanlar tarafından yaratılır ve yok olur. İnsanlar artık sana inanmıyorlar zamanla yok olacaksın. Ve eğer sen yok olursan senin yarattığın şeytan da silinir gider. Diyara geri dön Diarogon. Vanecia yaşasın. Kötülükler son bulmasın istiyorum.

Ydhdhdhrhddbdbdhbdbdbdbfbf bu i

Bi küçük kızın hayatını sadece bi kaç insan değiştirseydi hemde hiç bir suçu yokken Ahh küçük prenses nasıl da güzeldi ailein sana olan sevgisi sense onların seni sevdiğinden bile haberdar bile değildin son nefeslerini senin adını anmak için harcamışlardı ... O kahrolası beatrix cadısı olmasaydı böyle mi olurdu ...

Uzun soluklu bir masalın ilk kitabı.

Üzerine suç atılan bir kızın hapishaneden kaçışı

Dönüşüm kafka ya ne diyon

draco hikayesi iste

Çok çok eski zamanlarda insanlar ve ezakeler arasında süre gelen bir savaş vardı iki ırkıda bitmeyen bir savaş bir gün iki Ordu demirci vadisi`nde karşı karşıya geldi insanlar kadu ezakilerden Zend öne çıktı iki kral kadim ağacın gölgesinde ant içtiler ve Hazar devri başladı. Zaman aktı geçti Zend ölünce yerine geçen kötü kalpli zigat barış`a son verdi bütün umutların tükendiği o anda yaşlı kral kadu ikivak ağacına sığındı ağaç ona halkı kurtaracak sırrı açıkladı 12 kutsal yaratık ve cillelerin gücü işte sır buydu kadu bir kum ocağında kimisini suyla kimisine havayla kimisini bizim toprakla ve kimisinin de ateşle yaptığı 12 kutsal Cille yaptı efsanevi cilleler ağaca teslim edildiğinde ikicak derin uykusundan uyandı ve bir duvarla insanlar ve evdekilerin dünyasını ayırdı kapı tekrar açılmamalı kadunun sırrı korumalıydı

Atgon adında bir kralın yaşadığı zorlukları anlatan bir kitap