"Birbirlerinden hoşlanmaları imkânsızdı... En azından herkes öyle sanıyordu. Duru Yalın için Ayaz Sancar sadece fazla özgüvenli bir futbolcuydu. Ayaz içinse Duru, duvarlarını kimseye açmayan inatçı bir kızdı. Bir grup ödeviyle başlayan mecburi yakınlık, zamanla ön yargıları yıkmaya başlarken; "Bay EGO" ve "Prenses" lakapları, hiç beklemedikleri bir hikâyenin ilk satırlarına dönüşecekti. Çünkü bazı insanlar birbirlerine rağmen değil... birbirleri sayesinde değişirdi."

Bir yaz. Dört kız. Yeni insanlar ve hiç hesapta olmayan bir sürü olay… Güneş, Deniz, Derin ve Eflin için plan basitti: Antalya`da kiraladıkları evde üç ay boyunca eğlenmek, bol bol denize girmek ve unutulmaz bir yaz geçirmek. En azından başlangıçta öyle sanıyorlardı. Bir uçak yolculuğu, yanlış zamanda söylenmiş birkaç kelime ve havalimanında başlayan küçük bir tartışma... Sonrasında yollarının tekrar tekrar kesişeceğinden habersizlerdi. Çünkü bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girer. Bazı yazlar ise hayatımızın en güzel tesadüfü olur.

Elçin Turna, küçük yaşta kaybettiği ailesinden ona miras kalan karavanla Türkiye turuna çıkar. Yeni yerler görmeyi seven, oldukça çok konuşan, fazla merağı yüzünden başına sürekli bela alan Elçin, bir gün kendisine eşlik edecek birisiyle karşılaşır. Gittikçe samimileşen ikili, istikamet neresi olursa olsun birbiriyle gitmeye hazırdır. Aşk, yolun başından sonuna kadar onlarla beraber olacaktır. ↯↯↯ "Türkiye`nin çoğu şehrini gezdim ama..." dedi Araf derin bir iç çekerek. Devamında ne diyeceğini merakla beklerken onun bakışları bir bana, bir arkamdaki Anıtkabir`e kayıyordu. `Konuş artık` diye yakınacakken konuşmaya devam etti. "İki güzel manzarayı yan yana görmedim." ↯↯↯ 29.06.2026🚙

Bazen arkadaştan öte ilişkilerimiz olabilir

“Ruhefza’yım ben. Sözde ruhu okşayan, cana can katan ancak kendi ruhuna bir çare bulamayan Ruhefza’yım.” Duygusu yüksek,karakter merkezli,Karadeniz atmosferi güçlü bir kitaptır.

Bir gencin ailesini bulma çabası. Yorum atın please

Her sene olan Türk festivalinde sahne alacak olan dört gencin hikayesi🇹🇷🇦🇿

Samira 2 yaşındayken yurda bırakılmıştı şuan 16 yaşındaydı ve ailesini istemiyordu neden isterdiki sonuçta yurda bırakmışlardi Ama bilmedikleri bisey vardı ne samira biliyordu ailesinin onu bırakmadıgini nede ailesi biliyordu kızlarının kaybolmadigini

Ailesine inat kazandığı üniversitede okumak içinailesinin konuşmadığı kişiye yani abisinin yanına İstanbul`a kaçan Lara ve abisinin ev arkadaşlarından biri olan Karahan ve onları bekleyen olaylar

Kalp midir insana sev diyen, yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek? Bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı? Şems-i Tebrizi ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ♡ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ♡ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ♡ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ♡ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ

Ege Aksoy insanların anlattıklarından çok, sakladıkları şeylerle ilgilenirdi. Bu yüzden gece yarısı gelen o mesaj dikkatini çekti. Bir fotoğraf. İki kelime. Ve kim olduğunu söylemeyen bir kız. Süveyda. Aynı okulda olduklarını söylüyordu. Onu uzun zamandır tanıyormuş gibi konuşuyordu. Ama Ege onu tanımıyordu. En azından öyle sanıyordu. Her gece biraz daha uzayan mesajlar... Paylaşılan şarkılar... Saklanan gerçekler... Ve cevabı giderek daha tehlikeli hâle gelen bir soru: Bir insanı hiç tanımadan sevebilir misin? Yoksa bazen en büyük sır, her gün yanından geçip giden kişidir? Belki tekrar konuşurlar. Belki de hiçbir şey eskisi gibi olmaz

" Duygusal boşluğunla ilk yüzleştiğin zamanı hatırlıyorum o kadar boşluktaydın ki kendi kafanda "Önceden bir aptal kız vardı bana artık bakmıyor bari ondan acısını çıkarayım istediğim tamamlanmışlığı bulamamanın"dedin ve sürekli bana bakarak peşimde pervane gibi görünerek bunu başardın.Ama hesaba katmadığın bir şey vardı ben saf değildim.Oynadığın her oyunu gördüm sadece bir anlık da olsa sadece bakarak beni kendime özel hissettirişini kabul ettim... ... "Bir yudum kahve gibi gözlerin değmeye kıyamıyor gözlerim" *Bir lise kurgusu*

0507*****: 2 paket vanilya, 1 paket kabartma tozu. yazıyor... Siz: Sen de kimsin? 0507*****: Annesi tarafından A101`e zorla yollanan bir gariban. Siz:???

Aşka inanırmısın? "Hayır" peki ya sen aşka inanırmısın "Aşk gerçek değildir"inanmam

Çocukluk arkadaşımın yan dairesine taşınıp fake hesaptan ona yazdım. En fazla ne olabilir ki? ♤ Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalanması, çalınması durumunda mahkemeye başvurulacaktır.

Mahallenin en neşeli kızı Ada ile holdingin düzen delisi, soğuk nevale patronu Ege`nin tamamen bir kaza eseri kesişen hayatlarını anlatıyor. Bolca atışma, kahkaha, aşırı doz kıskançlık ve bir tutam da mahalle sıcaklığı seni bekliyor!

Merhaba, Melisa ben. Uzun süredir roman yazıyorum. Bu yayınladığım ilk romanım. Düşmandan aşka bir konuyu ele alıyor. Kitap, ana kız karakterimiz Kardelen`in Adana`dan Marsilya`ya taşınmasıyla başlıyor. Ana erkek karakterimiz Ilon ile aileleri sayesinde tanışsalar da, pek iyi anlaşamazlar. Kitap başlarına gelen kimi zaman komik, kimi zaman merak uyandırıcı olaylardan oluşuyor. Keyifli okumalar dilerim. Marsilya`ya hoş geldiniz!

551;Yakışıklım 553;Yakışıklım mı? 553;Siz kimsiniz? 551;Ben sana aşığım,ama itiraf edemiyorum yakışıklım.

Vazgeçmem senden yine de ben aşkla yürürüm ateşe...

3 yaşında hayattan bir haber olan, teyzesinin şiddeti kuzeninin eskileriyle yaşayan, evden dışarısını bilmeyen Mila... Nereden bilebilirdi ki ilk dışarı çıkışında terk edileceğini... Nereden bilebilirdi ki ilk dışarı çıkışının hayatının dönüm noktası olacağını... Kız çocuk hasreti çeken Karanoğlu ailesi bir bebeğe aile olabilecek miydi?

"Eğer kabul etmesen öldürürler seni" "Ne diyorsun be sen" "Benimle evlenmesen bu işten kurtulabileceğini mı düşünüyorsun Su" **İMKÂNSIZA RAĞMEN** "Bazı insanlar birbirini sevmek için yaratılır, bazıları ise birbirinden uzak durmalıdır." Sueda ve Miran da öyle sanıyordu. Sueda, hayatını renklere adayan genç bir ressamdı. Miran ise çocukluğunda yaşadığı acılar yüzünden aşka olan tüm inancını kaybetmiş, duygularını mantığının arkasına saklayan bir adam... İstemedikleri bir evlilik, birbirinden tamamen farklı iki hayatı aynı çatı altında birleştirir. Ancak Miran`ın geçmişi, Sueda`nın kabul görme mücadelesi ve ailelerinin bitmek bilmeyen önyargıları, bu evliliği her geçen gün daha da zorlaştıracaktır. Çünkü bazen en büyük savaş, birbirine âşık olmak değildir. Asıl savaş, o aşka inanabilmektir. Ve bazen... En güzel hikâyeler, **imkânsıza rağmen** yazılır.

Masum kız ve ona takıntılı mafya

"O hançeri benim elime veren de bendim, göğsüme bastıran da..." Bir yanda geçmişin kanlı hesabı, diğer yanda birbirinin kopyası ama ruhları gece ile gündüz kadar farklı kardeşler... Ceylin Yaman, hayatını ve özgürlüğünü geri almak için düşmanının en büyük sığınağına sızmak zorundaydı. Pamir’in yakıcı zaafı, Kuzey’in soğuk hesapları ve Güney’in nefreti arasında sıkışıp kaldığında, kurtuluş kapısını Ailenin Gölge Adamı Pars açtı. Herkes Ceylin’in bu masada bir piyon olduğunu sanıyordu. Oysa Ceylin, kendisi için kurulan zorunlu evlilik tuzağını bir silaha dönüştürdü. Kendi celladını değil, kendi muhafızını seçerek hamlesini yaptı: "Bu evlilik Pars Karel ile gerçekleşecek." Oyuna geldiklerini sandıklarında, fırtına çoktan kopmuştu. Şah ve Mat.

Bilge, sevgiyle değil korkuyla büyüdü. Bir evin içinde yaşadı ama o evde hiç çocuk olmadı. Şiddetin susturduğu, itaate zorlanan bir hayatın içinde, kim olduğunu unutmaması bile başlı başına bir direnişti. On yedi yaşında, kendisi için başkalarının verdiği bir kararla karşı karşıya bırakıldı. Bilge boyun eğmedi. Sessiz kalmadı. Ve kendi yolunu seçti. O gün yaşanan bir kaza, hayatını altüst etmekle kalmadı, saklanan bir gerçeği de gün yüzüne çıkardı. Asi, güçlü ve ayakta kalmayı öğrenmiş bir kız. “Bilge" şiddetin içinden geçen, gerçeği aramaktan korkmayan ve kimliğini kendi elleriyle yeniden yazan bir kızın hikâyesi. Bazı gerçekler saklanır. Ama asla sonsuza kadar kaybolmaz.

YOL BİTMEDEN Gürgen Kasabası’na Giden Tek Yol “Bazen en güzel hikâyeler, yol planlandığı gibi gitmediğinde başlar.” Derya Yüksel 2028’de, Kocaeli’den Gürgen Kasabası’na giden Nehir Öztürk, sadece teyzesini görmek için yola çıkar. Ama yol, beklediği gibi ilerlemez. Kasabaya yaklaşırken otobüsün benzini biter. Garip olan ise kimsenin bunu sorun etmemesidir; çünkü bu, kasabanın doğasıdır. Otobüs şoförü Emir Karaca, yakıt almak için kasabaya yürümeye hazırlanır. Nehir, beklemek yerine ona eşlik eder ve ikisi için sıradan bir yürüyüş, hayatlarını değiştiren bir yolculuğa dönüşür. Gürgen Kasabası; tek yolu olan, ormanlarla çevrili, zamanı yavaş akan küçük bir yerdir. İnsanlar burada birbirini isimleriyle değil, hikâyeleriyle tanır. Nehir’in şehirden getirdiği hızlı hayat ile Emir’in sakin dünyası bu yolda kesişir. Başlangıçta sadece bir yolculuk olan şey, yavaş yavaş bir bağa dönüşür.