[ Hayran Kurgu ] - Kitap Listesi
tamamlandı 1y önce tamamlandı
Asla Bırakmam
@gecekusud
Okuma
110
Oy
17
Takip
18
Yorum
31
Bölüm
1
Bangchan, beni tam arka bahçeye açılan sürgülü kapıya getirmişti ki odamın kapısının ardından şiddetli sesler gelmeye başladı.
Kapıyı zorluyorlardı. Önündeki eşyalar ise hiçbir işe yaramıyordu. Kapı öne geldikçe ağır eşyalar bile oynuyordu resmen.
Bu sefer dehşet içerisinde kendi kendime fısıldayarak:
"Hayır," dedim.
Hyunjin için deli gibi korkuyordum. Onun için delicesine endişeleniyordum. O benim bu dünyada hiç sahip olmadığım tek kardeşimdi. O benim ailemin en güzel parçalarından biriydi.
Biz durunca Hyunjin de sesleri duyduğu yöne döndü. Sonra yeniden bize doğru dönüp endişe içerisinde bağırdı.
"Gidin artık! Arka bahçeye de her an girebilirler! Onları bizim çıktığımız, gizli geçidimizden çıkar Bangchan! Acele edin! Durmayın! Yalvarırım durmayın."
Yalvarırım durmayın, derken dudakları titremişti. O da bizim için çok korkuyordu. Gözleri dolmuş ve anında kızarmıştı.
Bangchan, Hyunjin`i başıyla onaylayıp beni kuvvetli bir şekilde kolumdan çekiştirmeye devam etti.
Bir ses duydum. Çok... ama çok yakından yükselen bir silah sesi.
Bangchan da duymuş olmalı ki beni çekiştirmeyi bıraktı. Hemen arkasına dönüp baktı. Ama ben... bakmaya cesaret edemedim.
Tahmin ettiğim şeyin gerçekleşmiş olmasından delicesine korktum. Kalbimde... çok derin bir sızı hissetmeye başladım. Nefes alamadığımı hissettim. Boğuluyor gibiydim. Boğazındaki yumru daha çok sertleşmişti ve daha çok canımı yakıyordu.
Gözlerimden boncuk boncuk gözyaşlarım süzülmeye devam ederken ağır ağır arkama döndüm.
Hyunjin... dizlerinin üzerine çökmüştü.
O... Ona bir şey olmuştu!
Kapı...
Kapıda delik vardı!
Kurşun deliği!
Hayır!
Hayır olamaz hayır!
Hyunjin`in de gözlerinden boncuk boncuk gözyaşları bir bir süzülmeye başladı. Ağzı aralıktı. Zor... çok zor nefes alıyor gibiydi.
Aralık olan ağzından yavaşça kırmızı bir sıvı süzülmeye başladı. Ka-ka-kan mıydı bu?!
"Hyunjiiiin!"
Dayanamadı.
Öne doğru düşecekken ellerini yere koydu.
Yerden destek alırken başını kaldırıp bize baktı.
O kanlı, dolu dolu gözleriyle gözlerimin içine derin derin baktı. Son kez yüksek sesle bağırdı.
"Gidin buradaaaaaann! Gidiiiin! Daha fazla oyalanmayın! Gidiiiin! Lanet olsun, gidin!"
Son kelimelerini söylerken hıçkırdı.
Hyunjin... Ağlamaya başladı. Sesli sesli ağlıyor, arada acısından olmalı inliyordu.
Yine de hâlâ kapıyı zorlayanlara karşılık verebilmek için yerde ellerinden ve dizlerinden destek alarak süründü.
Yatağımın arkasına geçti.
Yüzünü acıyla buruştururken sesli sesli ağlamaya devam edip tabancasını sıkıca kavradı. Namlusunun ucunu kapıya yöneltti.
Bangchan da ağlıyordu. Hyunjin`in bu hâli onun da yüreğini parçalıyordu ama ondan aldığı emri yerine getirmek zorundaydı. Bu sebeple beni çok daha kuvvetli bir şekilde çekti. Bahçeye çıktık.
Belki bir işe yarar diye yalvarmayı sürdürdüm.
"Yapma! Yapma lütfen yapma Bangchan! Ben giderim. Onu yalnız bırakma lütfen! Ona bir şey olursa dayanamam. Bangchan! Bangchan yalvarıyorum sana lütfen! Lütfen onu yalnız bırakma!"
Beni hiç tınlamadı bile. O sessiz sessiz gözyaşı döküp ilerlerken ben de içli içli, yüksek sesle ağlamamı sürdürüyor ve devamlı arkama, Hyunjin`e bakıyordum.
"Hyunjiiiin! Hwang Hyunjiiiin!"
Bağırışımı duydu.
Sadece gözleri değil, yüzü de kıpkırmızı olmuştu.
Onun da ağlayışını hâlâ işitebiliyordum.
Bana baktı. Buruk bir tebessüm etti.
"Seni çok seviyorum Mina! Hem de çooook!" diye bağırdı.
Ona karşılık bir cevap dahi veremedim. Gözlerim belki anlatmıştır ne hissettiğimi. Belki gözlerim konuşmuştur.
Son anda Bangchan beni hiç bilmediğim bir yere çekti.
Bahçemizi çevreleyen çalılardan biri meğersem kapıymış. O kapıyı açarak çıktık. Yeniden kapandı. Görünürde tamamen yeşil yapraklı çalıların bir parçasıymış gibi duruyordu.
Bangchan, bir an olsun kolumu bırakmadı.
Aklım da, kalbim de şu an sadece ailem dediğim insanlardaydı.
İçimdeki yangını bu sesli ağlayışlarım ve görünüşteki yıkık hâlim dahi anlatamazdı.
TB4680MN
tamamlandı 1y önce tamamlandı
MEHBER
@cananyaxar
Okuma
3.99k
Oy
251
Takip
62
Yorum
68
Bölüm
21
Bu kitapta bir çok şeye şahit olacaksınız ama en çokta aşkın insanda bıraktığı yarayla tanışacaksınız. İki ayrı kültür. İki ayrı dünya. Ve iki ortak şey. Duygular ve bir birini tamamlayan gözler. Yalnızlığın sonunu o adamla bitirecek ve kaybolan geçmişini ona aşık adamla bulacaktı. Sevdiği için her şeyi herkesi göze alan bir kadın ve onun için dünyaları yakabilecek bir adam. Yaşanan güzel şeyler yaşanmışlıklar adında kalan göz yaşları. İki şehir arasında yaşanan aşk. Uzak mesafe ilişkisi değil. Gözlerin birbirine kavuşması için yaşanan çaba. Peki yolun sonunda kim üzülecek. Bu yolda kaybeden kim olacak? Birbirine teselli olan iki insan. Şimdi sıra sevdalarına sahip mi çıkmak. Yoksa başka bir evrende ölmüş bir ruh haliyle karşılaşmak mı? Onları kader birleştirdi ve kader ayıracak...
devam ediyor 1y önce güncellendi
luciole| changlix
@xdamimi
Okuma
362
Oy
80
Takip
10
Yorum
11
Bölüm
25
Bir yaz gecesi otururken bahçede
Ateş böceklerini seyre daldım
Hanımeli kokusu karışmış yasemine
Ateş böceklerini seyre daldım bu gece
Kendime benzettim yanışlarını
Yönsüz yolsuz kanat çırpışlarını
Eğilmeden güneşe özgür kalışlarını
Bir mevsimlik hayat buluşlarını
tamamlandı 8a önce tamamlandı
Lise Aşkım - [Tüm SKZ Shipleri]
@rzyy_sama001
Okuma
5.58k
Oy
930
Takip
77
Yorum
424
Bölüm
20
‼️Kitabı tamamlamadım Wattpad`deki kitabımın buraya geçirmek için hepsinin tamamlanmış olarak görünmesi gerekiyor‼️
Lee Minho ve Han Jisung lisede birbirine sırılsıklam âşık iki gençti ama yalan sebeplerden dolayı ayrıldılar ardından yıllar geçti Han bir şirkette ilk günüydü ve patronu da Lee Minho`ydu bundan sonra ne olacaktı ikilinin sönmeyen aşkı kaldığı yerden devam mı edecekti? Yoksa birbirlerine düşman mı olacaklardı?
devam ediyor 1y önce güncellendi
Be Humble ~skz~
@roselson
Okuma
513
Oy
94
Takip
20
Yorum
173
Bölüm
10
"Her şeyin hep iyi olacağına inanırdım. Sevdiklerim yanımda olacak, beni hep koruyacak ve her zaman güldürecekti. Ama hayat, insanı en zayıf yerinden yakalayıp inandığı her şeyi yıkmaya meyillidir. Bazen elindekileri alır, bazen de seni karanlığa sürükler."
Bir çocuk, 10 yaşında ailesi tarafından bir kapının önünde terk edildi. Ağladı, yalvardı, anlamaya çalıştı. Ama hiçbir şey değişmedi. O gün gözyaşları bitti, içindeki çığlıklar sustu. Hayatının en karanlık dönemi böyle başladı.
Ancak bu yalnızca bir çocuğun hikâyesi değil... Humbles, üstün zekâlı bireyleri bulan, eğiten ve kendi çıkarları için kullanan gizli bir örgüt. Gözlerinden hiçbir şey kaçmaz. Öğretmenler, ailelerinden uzak yatılı okullardaki çocukları gözlemler ve rapor eder. Bir gün, bazı çocuklar sessizce kaybolur. Onların isimleri silinir, aileleriyle bağları koparılır, sesleri susturulur.
Peki, umutları çalınan bu çocuklar karanlıkta kaybolacak mı, yoksa ışığı bulup kendi yollarını çizebilecekler mi?
"O gün her şey değişti. O gün orada bitirdim bütün gözyaşlarımı."
Bu hikâye, sadece bir kişinin değil, onunla birlikte karanlıkta sesini bulmaya çalışan 7 kişinin de hikâyesi.
Stray Kids`in FREEZE müzik videosundan ilham alınmıştır.
devam ediyor 1y önce güncellendi
BORUTO-SONSUZ DÜNYA
@perseus
Okuma
6
Oy
0
Takip
0
Yorum
1
Bölüm
1
🌌 BORUTO: SONSUZ DÜNYA 🌌
"Kendi gölgesinden kaçan birinin, karanlığa yürüyüş hikâyesi..."
Kawaki`nin köye gelişiyle Konoha`da sular durulmaz.
Boruto`nun içinde bir fısıltı büyümeye başlar:
Momoshiki, sustukça daha çok konuşur...
Her Rasengan, her görev, her gece - onu biraz daha gölgede bırakır.
Dostlar kuşku duymaya başlar.
Sarada, Boruto`yu tanıyamaz olur.
Mitsuki, bir tehlikeyi sezer ama adını koyamaz.
Ve Kawaki...
O artık yalnızca bir "misafir" değildir. Belki de Boruto`nun kaderindeki anahtardır.
Kod`un adımları yaklaşırken,
Boruto`nun alnında Otsutsuki işareti yanar.
Ama bu savaş, dışarıda değil...
Boruto`nun içinde başlar.
devam ediyor 1y önce güncellendi
Yalansız sev beni -Yeongyu
@janeyess
Okuma
20
Oy
2
Takip
0
Yorum
3
Bölüm
1
"Bıktım bundan"
"Son verelim buna konuşmayalım artık gyu. "
"Hayır... Bundan bahsetmiyorum gitme choi.. "
Sessizce arkasını döndü sırtını görüyordum sırtı bulanıklaştı görüşüm bulanıklaştı ben artık ne yaparım bilmiyordum gerçekten buldum sanmıştım ama olmamıştı...