Bir kızın hayatındaki ağir olaylar( kurgu)

*gerçek hayat hikayesinden uyarlanmıştır*

“Bazen bir kadının kalbi değil, kaderi çalınır.” Anya Petrovna henüz on sekizinde… Masumiyetle büyüttüğü hayalleri, ailesinin aldığı tek bir kararla yerle bir olur. Annesinin kaybıyla sarsılan Anya, tanımadığı bir adamla evlenmek zorunda bırakılır. Yeni hayatı lüks duvarların ardında ama özgürlükten uzaktadır. Nikolai Morozov, Rus yeraltı dünyasının acımasız kumar kralı. Güç, para ve itaat onun için her şeydir. Anya’yla kurduğu bağ, ilk bakışta sadece bir zorunluluktan ibarettir… Ama zamanla işler değişir. Birbirlerinden uzak durdukça daha çok yaklaşır, kaçtıkça daha fazla çekilirler. Bu hikâye, aşkın kolay bir yol olmadığını bilenler için… Kalbin atarken bile aklını susturmanın mümkün olmadığını gösteren bir serüven. > “O adamı hiç sevmedim. Ama bir gün onun gözlerine bakıp… kendimi unuttuğumda artık çok geçti.” ♠️Karanlığın Hakimiyeti♠️ Kırılganlıkla gücün, nefretle bağımlılığın iç içe geçtiği sürükleyici bir hikâye… Kendini kaptırmadan duramayacağın bir yolculuk başlıyor. Cesaretin varsa okumaya başla, çünkü bu karanlık seni değiştirebilir. ⚠️ İçerik Uyarısı: Bu hikâye, zorlayıcı temalar, toksik ilişkiler, psikolojik gerilimli sahneler içermektedir. Yalnızca 19 yaş ve üzeri okuyucular için uygundur.

Çocukluğundan beri yüzü gülmeyen Parla birgün evlenip mutlu olacağını düşünüyordu lakin evlenince hayatı daha kötüye gider . Parla umudunu kaybetmisken hiç ummadığı bir kişiden yardım ister .

Bir insan kackere yıkılır . Yada bir insan kaç kere yari yolda bırakılır . En basidinden insanın en yakını olan anne ve babasinda yardım isterken ellerini gericekmesiyle gerçekleşir. İşte bu Parla Hanzade hakkında bir hikaye .( Hayel unsurudur )

Zilan hayalleri olan bir genç kızdı, Roza ise acıya sessizce katlanan bir kadın. Berdel kararıyla, birbirlerinin yerine yazıldılar. Ne gönülleri soruldu ne de hayatları… Şimdi ikisi de sustukça, içlerinde büyüyen bir fırtınaya dönüşüyor.

Güneş, sadece bir isim değildi... bir sırdı. Baran`ın ihanetinde saklanan geçmişin gölgesi, gecenin en karanlık anında ortaya çıktı. Aşk mı? İntikam mı? Her karanlık, bir ışığın izini taşır…

Belki bir gün kader onları tekrar bir araya getirmek için son kozunu oynuyordur kim bilir...

Evrim,Eylül ve Nazlı adında üç kardeşin önüne farklı yerlerde 3 erkek karşılarına çıkar

"Gözlerine her baktığımda, kendimi yemyeşil bir ormanda kaybolmuş gibi hissediyorum. Ama korkmuyorum... Çünkü biliyorum ki bu ormanda kaybolmak aslında kendimi bulmak demek, ve eğer hayatım boyunca tek bir manzaraya bakmam gerekseydi, bu kesinlikle senin gözlerin olurdu. Sen...doğanın en güzel sırrısın Nevista..." "Ne kadar uzağa gidersem gideyim, gözlerine baktığımda hep eve dönmüş gibi hissediyorum. Sanki gözlerine baktıkça kök salıyorum sana, senin yanında kendimi hep sana ait hissetmem bundandır belki de... O toprak rengi bakışlarında hem geçmiş var hem gelecek..... Ve en önemlisi, ben varım Günçik..."

Birbiri ile zorla evlendirilen çift

"Sana bunun bedelini ağır ödeteceğim!" öfkeli soluklarımın arsında kurduğum cümleyi sırıtarak dinleyen Maraz oturduğu sandalyede arkasına yaslanıp, alaylı gözlerle bana bakıyordu. Onun bu tavırlarıyla iyice çatılan kaşlarımın arasından bakıyordum. Sandalyenin iki yanındaki kollarından birini yavaşça kaldırıp alt dudağı ile çene arasındaki çukuru başparmağı ile kaşıdı. Yeni yeni büyüyen sakaları onu daha da yakışıklı yapıyordu. Lanet herif yunan tanrısı gibiydi halbuki benim için şeytandan bir farkı kalmamıştı. "hadi ama güzelim bu benim için yaptıklarının yanında senin için çocuk oyuncağı olmalı!" baştan sona alay kokan sesi, ne kadar sinir etse de haklıydı. Onun için yaptıklarım ile şeytana ruhumu diri diri teslim etmiştim. Annem, babam ve ikizim. Onun için yaptığım kötülüklerin en büyüğü olmuştu benim için. Önümdeki sorgu masasına yaslanıp öfkeyle tisladım." sende nefret ediyorum p*ç herifl" beni takmadan alayla gülüp baştan aşağıya süzdü. "Evet haklısın..." demesi ile kaşlarım istemsiz havaya kalktı. O haklısın mı dedi? İkimizin arasındaki masaya benim gibi eğilerek yüzlerimizi aynı hizaya getirdi, "benden nefret ediyorsun! Hatta o kadar ediyorsun ki kendi ikizinin sevgilisine aşık olup, ikiz kardeşini ortadan kaldıracak kadar çok nefret ediyorsun benden güzelim."

‎Onlar karşılaştığında, bu bir aşk hikâyesi gibi başlamaz. ‎Bu, iki yarımın birbirini tamamlaması da değildir. ‎Bu, aynı kıyıya farklı zamanlarda vurmuş iki fırtınanın suskunluğudur. ‎Kıyıya Vuranlar, kurtarmayan bir aşkın, ‎iyileştirmeyen bir yakınlığın, ‎ama vazgeçilemeyen bir bağın hikâyesi. ‎Çünkü bazı insanlar birbirine iyi gelmez. ‎Ama birbirinden de kurtulamaz. ‎ ‎Bazı yaralar kabuk bağlamaz. ‎Sadece insanın içine çekilir. ‎Eflinora, hatırlamadığı bir geçmişin gölgesinde yaşamaktadır. Anıları eksiktir, duyguları fazla .Güçlü görünür ama bu güç, ayakta kalmaktan ibarettir. İçinde hâlâ kıyıya vurmayı bekleyen parçalar vardır. ‎Doran, gitmenin kalmaktan daha güvenli olduğuna inanan bir adamdır. İnsanlara mesafe koyar, çünkü yakınlık onun için her zaman kayıpla sonuçlanmıştır. Sessizdir. Soğuktur. Ve bazı karanlıklar gibi, alışıldık hâle gelmiştir. ‎Onlar karşılaştığında hiçbir şey düzelmez. ‎Geçmiş silinmez. ‎Yaralar kapanmaz. ‎Sadece iki insan, kaçtıkları şeyle aynı bedende yüzleşmek zorunda kalır. ‎Kıyıya Vuranlar, ‎aşkın kurtarmadığı, ‎ama kaçmaya da izin vermediği bir hikâye. ‎Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez. ‎Sadece birbirinin yarasını hatırlatır. ‎ ‎Onların yolları kesiştiğinde, bu bir tesadüf değildir. ‎Bu, kıyıya vuran iki enkazın çarpışmasıdır. ‎Kıyıya Vuranlar, ‎unutmanın bir lütuf mu yoksa ceza mı olduğunu sorgulayan, ‎geçmişin bir gün mutlaka kıyıya vurduğunu anlatan bir hikâye. ‎Ve bazı insanlar… ‎sadece hayatına girmez. ‎Hayatında hasar bırakır.

Seninle bir gün imkansızı başaracağız …

Romantizm dolu anlar

"Yüzüğü takacak parmağı olmayan bir kadınla evlenmen imkansız." "Ben Baran Doğan, imkansızlara bayılırım." 🥊⏳🕯️ Çocukken babası tarafından tecavüze mağruz kalmış,şiddet görmüş,terk edilmiş,okuldan Alı konmaya çalışılmış,sürekli baskı görmüş bir kadın.Sizce ilerde ne olabilir?Büyük ihtimalle çoğu kişi çocuklara değer veren kendi çocukluğu olmadığı için diğer çocuklara iyi bir çocukluk vad eden bir öğretmen diye düşündü. Hayır. Adalet için her şeyi yapabilecek, gözü kara,korkusuz,vatan uğruna canını verebilecek bir Mafya.Yani hem mafya hem katil.İşte karşınızda size diğer seri katilleri unutturacak o asil kadın Elisa Sezen. Ve tabii birde sonrasında iş birliği için gelecek olan Baran Doğan var. İkiside aşka inanmayan çok zıt insanlar.Aynı "Ateşle barut gibi." Fakat onlar birbirlerini tamamlayan zıt insanlar. Hadi o zaman başlıyoruz. (Dikkat içinde fazlası ile kan,vahşet,tetikleyici sahne,küfür veya olabilir.Eğer bünyeniz kaldırabilecek ise okuyun.)

Bazen yeniden başlamak için her şeyi yakmak gerekir. Simay Ateş, küllerinden doğmaya Diyarbakır’da karar verdi. Ama bilmediği bir şey vardı: Kaçtığı geçmiş, kiraya verdiği alt kattaki daireden ona doğru geliyordu…

Bazı insanlar karanlığı seçmezdi. Karanlık, onları seçerdi. İris Aşkın Karahan hayatı boyunca tek bir gerçeğin peşinden koşmuştu: kaybolan babasının ardında bıraktığı sırlar. Başarılı bir avukat olarak mahkeme salonlarında kusursuz bir duruş sergiliyor, insanların yüzlerine bakarak yalanlarını anlayabiliyordu. Fakat söz konusu kendi geçmişi olduğunda, elindeki bütün deliller eksik kalıyordu. Çünkü bazı dosyalar kapanmazdı. Sadece üstü örtülürdü. Ömer Çelikatay ise şehrin en güçlü iş adamlarından biriydi. Basının gözünde kusursuz bir imparator, rakiplerinin gözünde dokunulmaz bir adamdı. Ancak geceleri başka bir yüz taşıyordu. Yeraltı dünyasının kirli anlaşmaları, suskun ortaklıkları ve kana bulanmış sırları onun ellerinde şekilleniyordu. İris, bir gün yalnızca onun avukatı olacağını düşünmüştü. Fakat bilmediği şey, Ömer Çelikatay’ın yalnızca davalarını değil… kaderini de elinde tuttuğuydu. Babasıyla ilgili gerçeklere yaklaştıkça İris kendisini tehlikeli bir oyunun ortasında bulacaktı. Güven ile ihanetin birbirine karıştığı, aşkın bazen insanı kurtarmak yerine uçuruma sürüklediği bir oyunun… Ve bu hikâyede herkesin bir sırrı vardı. Kimi geçmişini saklıyordu, kimi gerçek yüzünü, kimi ise kalbini. Ama en büyük sır şuydu: Bazı aşklar insanı yaşatmazdı. Yavaş yavaş yok ederdi.

Efsaneye göre, kaybolan ruhların kalpleri özel bir diyarda saklanır. Bir kadın, aşkını kaybettikten sonra onun kalbini bu diyarda aramak için yola çıkar. Ancak orada, sevdiği adamı bulduğunda bir seçim yapmak zorundadır. Ya onunla birlikte bu diyarda kalacak ya da onu geri getirmek için kendini feda edecektir

Bir mafya ile anlaşma yaparsan ne olur???

Kitabın spoilersiz konusu Rana adındaki bi kızın zorla evlendirilecegini duyduğu gün evden kaçıp ormanda kaybolması ve gördüğü küçük bir kulübede tek yaşıyan Berkin ranaya yardım etmesi./evleneceği adam tuğra ve mafya ayrıca tugranin mafya olduğunu ailesi bilmiyor ./

Eylem` in küçüklüğüne dayalı olarak kuzeninden hoşlanırken bir gün dayanamayarak ona anonim bir mesaj sayfasından yazar. Eylem` in sıkıcı bir hayat varken birden tüm belalar onu bulur ancak kendisi hiçbir zaman başının belada olduğunu anlayamaz. Sıradan bir hayatı olan Eylem, yaşanan olaylarla heyecanı bulur.

Sınıfa yeni gelen damla sınıftaki bir cocuktan hoşlanmaya başlar ve hikaye böyle devam eder…

"Kırılmak, her zaman ses çıkarmaz."

"Bir insan sinema salonunda bile yalnız olabilir mi?" Pena, hayatının en karanlık döneminde, yalnızlığın en derin halini keşfeder. Evinden atıldığı gece, geçmişinin ağır yükü ve geleceğin belirsizliği arasında savrulurken, karşısına çıkan Ilgar, ona güven mi vaat etmektedir yoksa yeni bir bilinmezliğe mi sürükleyecektir? Bir kayboluş, çözülemeyen sırlar ve birbirine karışan duygular... Pena`nın gerçekleri ararken kalbine yenik düşmemesi, imkansız kadar zordur. Çünkü bazen en büyük tehlike, en sıcak gülümsemenin ardında gizlidir. Ve bazen, en kalabalık salonda bile bir insan kendini yapayalnız hissedebilir. Güvenmek mi daha tehlikelidir, yoksa yalnız kalmak mı?