“Bu kadar iddialı bir elbiseyle bu kadar mesafeli bakmak adil değil.” dedi “Adaletle ilgili konularda oldukça iyiyimdir,” dedim. “Mesleki deformasyon.” Gülümsedi. Bu sefer gerçekten. “Avukat.” “Takım elbisenden örgüt kokusu geliyor,” dedim sakince. Bir an sustu. Gözleri daraldı. Eğlenmişti. “Tehlikeli çıkarımlar yapıyorsun.” “Yanılıyor muyum?” Yaklaştı. Aramızdaki mesafe bir adım kaldı. Parfümü ağır değildi ama netti. Sesi alçaldı. “Yanılmıyorsun, Adenya.” İsmimi biliyordu. Kalbim bir saniyeliğine atlamayı unuttu. “Tanışıyor muyuz?” dedim soğukkanlı kalmaya çalışarak. “Henüz değil.” Elini uzatmadı. Dokunmadı. Ama bakışları tenime değmiş gibiydi. “Bu davet sıkıcı,” dedi. “Sen hariç.” “Flört etmeye mi çalışıyorsun?” “Hayır.” Bir saniye durdu. “Seni ölçüyorum.” Gülmemek için kendimi zor tuttum. “Ben cetvelle ölçülmem.” “Biliyorum,” dedi yavaşça. “Ama kırılma noktanı merak ediyorum.” O an içimde tuhaf bir şey oldu. Meydan okunmayı sevmezdim. Ama onun bunu yapış şekli… rahatsız edici derecede sakindi. “Ben kırılmam,” dedim. Başını hafifçe eğdi. “Herkes kırılır, Cennetim.” Neden o kelime? Yutkundum. “Bana öyle hitap edecek kadar yakın değiliz.” “Henüz değiliz.” Adenya Yalçın, terk edilmiş bir çocukluk ve güçlü bir aile bağının gölgesinde büyüdü. Ama bir not, hayatını ve kalbini tamamen değiştirecekti: "Bizim devrimiz yaklaştı, Aden’im…" Adalet ve sırlar, yasak aşklar ve intikamla birleşince, Adenya ve Eryas’ın yolları kesişti. Bu hikâye, sevginin en masum halinden en acımasız intikamlara uzanan bir yolculuk… Ve bazen cennet, sadece bir bakışta saklıdır.

Aşk iki inatçı ve tutkulu bir kızın Rize gitmesiyle başlıyor olaylar

Arkadaşlarıyla doğu turuna çıkan Özüm, kötü bir tesadüfle karşılaştığı insanın hayatını tümüyle değiştireceğini nereden bilebilirdi ki?