Azad ve Dilruba… Yıllar önce yarım kalan bir masalın kahramanları. Bir düğün salonunda yeniden karşılaştıklarında, geçmişin yükü ve kalplerindeki kırıklar da onlarla birlikte gelir. Unutmak kolaydır, hatırlamak ise en zor. Peki, bir masal yarım kaldığında yeniden yazılabilir mi? Sevgi mi kazanır, yoksa nefret mi? Hatıralar mı ağır basar, yoksa yeni başlangıçlar mı? Bu roman, okuyucuyu aşkın, pişmanlığın ve hatırlamanın en derin noktalarına götürüyor. Her sayfada şu soruyla yüzleşeceksiniz: “Her masal mutlu biter mi, yoksa bazı masallar kalbin en derininde acı bir iz mi bırakır?”

"Bekle desen, beklerdim." Sertçe yutkundum. "Sen bırakmayı seçtin." Sözlerimi esirgemedim bunca senenin dolmuşluğu vardı içimde. "Sen korkaklık ettin. Beni de buna mahkum ettin." Koskoca adam karşımda ağlayacak kıvama geldi. Elini uzattı tutmadım. Ben de elini tutmak istemiştim o gün izin vermemişti. Ben de vermedim. "Füsun, Füsun`um, Meftunum. B-" elimi kaldırarak konuşmasını engelledim. İstemiyordum artık onun sevgi cümlelerini. "Dinlemeyeceğim seni. Sen beni bir sabah güneşi ile unuttun ben seni bir akşam güneşi ile unuttum...Ebediyyen." Vural Toprak & Füsun Kahraman